Werken in of aan het systeem?

edchange De vraag en titel van deze crossposted blogpost stel ik naar aanleiding van een erg interessante post van George Siemens. Hij geeft het volgens mij enige correcte antwoord: “Perhaps it is time that we turn our attention explicitly to working on, rather than in, the system. Yes, working against a system is difficult. Sometimes even futile. I’m not suggesting that we “fight the man” and organize marches decrying the failure of the system. I’m suggesting something much more subtle: that we no longer allow systems-based arguments and criticism to dampen our creative exploration for what is possible in education.”

Niets aan toe te voegen. Verder en volhardend naar te handelen. U ook?

Lees de volledige blogpost Now that we have selected the curtain colour, let’s build a new house hier.

Beyond 2.0 of leren 60 plus. Mijmerend, verlangend

Uit Stephen Downes’ presentatie New Tools for Personal Learning, 25 november 2009.

Leren als verlangen, een uiterst persoonlijke post

Neen, Het Onderwijs Moet Niet Veranderen, om het eens met een boutade op Maarten Cannaerts’ uitdagende titel te zeggen. Er waren tijden dat ik het tegenovergestelde ‘placht’ uit te schreeeuwen, maar tijden veranderen. En ik word hopelijk (!) ‘wijzer’ … 😉 Niets moet. Alles kan. Althans wat mij betreft. Ik wentel me immers om en om in mijn eigenste kleinste PLE’tje. Me, Myself and I, veilig verborgen in het grote webgewoel of Alleen Op De Wereld in solitary autonomy? Neen, toch. Me, We, Network! Zo verander ik.

Nee, ik ben niet vies van enige chaos. Mag ik mezelf een adept noemen van informeel leren? Noem het serendipisch leren. Recognizing patterns in de eeuwige en oneindige stroom van bronnen nowadays. Grofweg selecterend wat me op dit moment ‘past’, binnen mijn erg beperkte mogelijkheden welteverstaan. Vlinderend, verlangend. Zoals hier en nu. Een voorbeeld. Maybe a worstcasescenario. So what. Voor mij moet er niet nog meer zand zijn …  (Ai, wik en weeg ik mijn woorden wel, kom ik niet te zelfverzekerd en pretentieus over?)

Vlinderen in/over het web en neerdalen in de leerparadijzen van groten veraf en dichterbij. Een heerlijke ervaring: geprikkeld door nieuwsgierigheid, verlangend naar weten, surfing, sensing, experiencing …

In één van zijn nieuwste presentaties (voor audio en meer uitleg: hier op zijn blog) laat Stephen Downes me kennismaken met zijn toverformule ARRFF: Aggregate, Remix, Repurpose, Feed Forward. Evolutionair denken? ‘Voeding’ voor technology enhanced learning-experten en onderwijshervormers. Over PLE, your Personal Learning Environment. Over de mythe van solitary autonomy en het adagium Me, We, Network. Adembenemend, als je het mij vraagt.

“Beyond 2.0 of leren 60 plus. Mijmerend, verlangend” verder lezen

Let’s face it – sociale netwerken als nieuwe e-mail

FB_thumbMijn Facebookexperiment loopt op dit moment van nakende lente een half jaar. Ondertussen doorwinterd gebruiker, kun je zeggen. Ik wist niet dat ik zoveel mensen kende. En ik heb niet eens onbekenden in mijn vriendenlijstje. Ze zijn echt, mijn digitale kennissen uit de virtuele wereld. Toegegeven, het voyeuristische in mij vindt het fijn om tijdens een Facebookpauze te lezen wat hen bezighoudt. Of om hun foto’s te zien. Hun activity stream. Impression management. Ook weer realiteit. Moeilijk is soms wanneer professionele relaties vriendjes willen worden. Die hou ik liever voor LinkedIn. LinkedIn, binnenkort gelinkt aan mijn Facebook. Welja.

“Let’s face it – sociale netwerken als nieuwe e-mail” verder lezen

Leren in een genetwerkte samenleving

Tip van de dag, voor alle innovatoren en kennismanagers.
In september start een (gratis!) online cursus van twee kennisgoeroes (Stephen Downes en George Siemens), met als titel “Connectivism & Connective Knowledge“. Op het cursusblog kan je alvast mee volgen hoe de ontwikkeling loopt.

De cursus heeft al een 600 tal ingeschreven cursisten van over de ganse wereld, en vooral origineel is het concept van het traject: alles verloopt grotendeels decentraal, vertrekkende van een aantal optionele wekelijkse visieteksten of beperkte literatuur. En daarop gebaseerd wordt geblogd, wiki’s volgeschreven, gecommuniceerd synchroon of asynchroon… Het ganse netwerk lerenden zal zo interageren met elkaar, met de experten, en met de inhouden, op een erg informele manier. Zo zijn er al regionale netwerkjes ontstaan met cursisten die een aantal face to face sessies gaan houden, zijn er cursisten die zich al geengageerd hebben om de teksten te vertalen…

“Ga ik niet veel informatie missen op deze manier, wanneer 600 personen door elkaar gaan praten, bloggen, schrijven, mailen, discussiëren…”, vraagt u zich af. Het antwoord van de organisatoren: “Ja natuurlijk – da’s normaal in deze tijd – get used to it“… enigszins simplistisch, en volgens mij ook gedoemd om een erg chaotisch experiment te worden… maar wel erg boeiend! Men vertrekt dus vanuit de web2 filosofie “the network is the filter“. Vertaald betekent dit dat de boeiendste discussies en inzichten door het netwerk lerenden naar boven gehaald worden, doordat bijvoorbeeld vaak gelinkt wordt naar interessante meningen.

Ik ben alvast geïnteresseerd in het resultaat van dit experiment… Food for thought! Misschien zie ik wel een aantal Vlamingen?

(Meer informatie op de cursus wiki of de aggregatiesite