Leren in een genetwerkte samenleving

Tip van de dag, voor alle innovatoren en kennismanagers.
In september start een (gratis!) online cursus van twee kennisgoeroes (Stephen Downes en George Siemens), met als titel “Connectivism & Connective Knowledge“. Op het cursusblog kan je alvast mee volgen hoe de ontwikkeling loopt.

De cursus heeft al een 600 tal ingeschreven cursisten van over de ganse wereld, en vooral origineel is het concept van het traject: alles verloopt grotendeels decentraal, vertrekkende van een aantal optionele wekelijkse visieteksten of beperkte literatuur. En daarop gebaseerd wordt geblogd, wiki’s volgeschreven, gecommuniceerd synchroon of asynchroon… Het ganse netwerk lerenden zal zo interageren met elkaar, met de experten, en met de inhouden, op een erg informele manier. Zo zijn er al regionale netwerkjes ontstaan met cursisten die een aantal face to face sessies gaan houden, zijn er cursisten die zich al geengageerd hebben om de teksten te vertalen…

“Ga ik niet veel informatie missen op deze manier, wanneer 600 personen door elkaar gaan praten, bloggen, schrijven, mailen, discussiëren…”, vraagt u zich af. Het antwoord van de organisatoren: “Ja natuurlijk – da’s normaal in deze tijd – get used to it“… enigszins simplistisch, en volgens mij ook gedoemd om een erg chaotisch experiment te worden… maar wel erg boeiend! Men vertrekt dus vanuit de web2 filosofie “the network is the filter“. Vertaald betekent dit dat de boeiendste discussies en inzichten door het netwerk lerenden naar boven gehaald worden, doordat bijvoorbeeld vaak gelinkt wordt naar interessante meningen.

Ik ben alvast geïnteresseerd in het resultaat van dit experiment… Food for thought! Misschien zie ik wel een aantal Vlamingen?

(Meer informatie op de cursus wiki of de aggregatiesite