Observatie en communicatie

In het kader van onze les “communicatieve vaardigheden” hebben we een opdracht gekregen om in verschillende klassen te gaan observeren, ongeacht het jaar en de studierichting. We moesten de school zelf contacteren en nadien een verslag schrijven. Wel leuk vind ik, maar bij medestudenten hoorde ik hier en daar gegrom: “wat een nutteloze opdracht”. Enfin.

Een klas eerstejaars in het TSO (Technisch Secundair Onderwijs). Welkom!

Terwijl de gasten uit het vijfde en zesde jaar nog wakker moeten worden, zijn deze eerstejaars al springlevend vanaf het eerste lesuur. Het is een kleine groep van 15 erg hevige jongens. Ze vertellen luid enthousiast en zitten geen moment stil. Het lijkt wel of niemand mij opmerkt heeft.
“Observatie en communicatie” verder lezen

Hogescholen hebben financiële injectie nodig

Het was een mailtje van ons departementshoofd dat me erop attent maakte. Eigenlijk zijn de grote lijnen van deze brochure voor ingewijden niet echt een verrassing:

  • Er zijn steeds meer studenten hoger (niet-universitair) onderwijs;
  • De opdracht van hogescholen wordt uitgebreid, terwijl de financiering is tot 2006 bevroren;
  • De financieringskloof tussen hogeschoolstudenten en andere studenten wordt steeds groter.

Maar toch wordt een mens stil als hij het volgende leest (ik heb voor de duidelijkheid de cijfers in het vet gezet):

“De kloof tussen de investering die de overheid doet per hogeschoolstudent t.o.v. een leerling uit het secundair onderwijs wordt jaarlijks groter en bedraagt nu reeds 670 euro per student.
Deze kloof is nog groter wanneer men de vergelijking maakt tussen de hogeschoolstudent en de student aan de universiteit. Het verschil stijgt jaarlijks en bedraagt nu reeds 7.444 euro per student.”

Slik…

Les buiten de les

Bij les geven denk je spontaan aan leerkrachten, kleuterleidsters, lectoren, professoren… Ik geef nu les aan het departement lerarenopleiding van de Hogeschool Gent en al mijn studenten willen graag van les geven hun beroep maken. Maar er is meer. Hoeveel mensen moeten we daar bijtellen die lesgeven in hun vrije tijd?

De meesten doen dit kosteloos, uit engagement en vol goede wil. Zij hebben vaak geen opleiding gekregen in het “lesgeven”. Het is pas sinds onderwijzen mijn beroep is, dat ik ben gaan nadenken over al die lesgevers buiten het traditionele onderwijssysteem.

Soms sta ik versteld bij het gebrek aan regelgeving. Afhankelijk van waar de lessen doorgaan, worden soms wel regels opgelegd, maar het is niet absoluut. Zo zou iedereen naar mijn gevoel die “sportles” geeft, een minimum aan kennis moeten opbouwen rond bewegen. Ik denk dan aan een combinatie van algemene kennis en sport specifieke kennis (een duiker verschilt van een voetballer). Maar ook eerste hulp zou een absolute noodzaak moeten zijn. Je kan geen zwembad huren zonder een redder in de buurt, maar er staat geen maat op het les geven in voetbal, basketbal, gevechtsporten etc.
“Les buiten de les” verder lezen

Wilfred Rubens: Voor-en nadelen van (t)e-learning

Net een leuke post tegen het lijf gelopen. Wilfred Rubens – een actieve Nederlandse edublogger – maakt een kort persoonlijk lijstje van voor-en nadelen van technology enhanced learning.

Net een leuke post tegen het lijf gelopen. Wilfred Rubens – een actieve Nederlandse edublogger – maakt een kort persoonlijk lijstje van voor-en nadelen van technology enhanced learning. Hij beperkt zich hierbij niet tot e-leren in een ‘onderwijs’-context, maar betrekt ook professioneel e-leren (in bedrijven) bij zijn behandeling van (t)e-leren.

Zo geeft hij bijvoorbeeld aan dat niet alle leerdoelen bereikt kunnen worden met e-leren. In het algemeen geeft zijn bijdrage een – naar mijn gevoel – redelijk gebalanceerd beeld van (t)e-leren, al is ze niet volledig. Zo gaat hij niet in op de verschillen in bruikbaarheid van e-leren voor verschillende leersituaties: zo zullen voor e-leren aan secundaire of hogere onderwijsinstellingen andere voor-en nadelen gekoppeld zijn, en zullen voor on-the-job training weer andere aspecten belangrijk zijn.

Wilfred vraagt mensen expliciet om te reageren en bij te dragen aan zijn overzicht. Alleen daarheen, zou ik zeggen.

Leerkracht in opleiding

De mensen van mijn klas beschouwen mij als een grappige, lieve en spontane meid. Iemand met persoonlijkheid… hmm. Maar ze vinden ook dat ik mezelf te vaak onderschat en dat ik heel kritisch ben.

We kennen elkaar ondertussen een drietal maanden en ontmoeten elkaar één keer per week. Afhankelijk van de les (en dus van de opkomst) telt onze groep ongeveer vijftig studenten. Jaja, ik mag mezelf weer “een student” noemen…
Hoewel ik nooit erg graag naar school ben gegaan (noch in het secundair, noch in het hoger onderwijs), besloot ik in het begin van dit jaar toch weer op de banken te gaan zitten. Ik zou namelijk graag het Getuigschrift Pedagogische Bekwaamheid (GPB) in mijn zak hebben. Duur van de opleiding: anderhalf jaar. Gemiddelde leeftijd in de groep? Ik schat 25 à 26 jaar. Allemaal gedreven mensen (bleek al uit de competitiedrang na de eerste les!), maar wat had je ook verwacht? We kiezen er zélf voor en zijn vastberaden om onze doelstellingen te bereiken (dixit onze “didactische vader” in het vak Algemene Didactiek). En dit moet je je dus ook, als goede leerkracht, voor de aanvang van elke les telkens opnieuw afvragen : “Wat zijn mijn doelstellingen en hoe ga ik die bereiken?” “Leerkracht in opleiding” verder lezen

Vervolg Inleiding

Misschien is het beter om voor jezelf uit te maken of je genoeg realiteitszin hebt – én durf – om alles op een rijtje te zetten: waarom vind ik ICT belangrijk genoeg om er een goed deel van mijn docentenleven aan te wijden?

Een heel toevallige ontmoeting met een kennis was de directe aanleiding om me met mezelf te confronteren. Het kwam erop neer dat hij niet begreep dat ik als leerkracht Nederlands-Engels met interesse voor kunst en literatuur als ICT-coördinator door het leven kon gaan. Ik geef het toe, heel wat collega’s zijn van opleiding het wetenschappelijk, wiskundige type, en daar kon mijn gesprekspartner kennelijk wél inkomen. Maar hoe ik in godsnaam tijd en energie kon steken in een computer – dit was blijkbaar een kaakslag aan het adres van de kunst en cultuur, aan het adres van al die warmbloedige leerkrachten talen, een verraad aan het legertje fijne mensen. Vanaf dat ogenblik werd ik vermoedelijk met heel andere ogen bekeken dan voorheen. Net als bij iemand die ooit eens gedichten schreef ik zijn jeugdjaren, de rest van zijn leven moet doorgaan als ‘den dichter’, terwijl hij misschien treinconducteur of belastingsinspecteur is – om het bij clichés te houden.

Heb ik ze dan niet op een rijtje of zet ik alle argumenten eens op een rijtje waarom ik na al die jaren blijf geloven, nee, zelfs meer overtuigd ben dat ICT een noodzaak is in het onderwijs. “Vervolg Inleiding” verder lezen

Education, eLearning

Waarom gaat een leerkracht uit België naar de US om daar een paar dagen in hun onderwijs mee te draaien. Misschien heeft België dan toch niet het beste onderwijssysteem van gans de wereld. Of misschien moeten we niet alles geloven wat er over ons onderwijs wordt gezegd. Dat moeten we zeker niet en we mogen zeker niet blijven staan waar we nu staan, anders geraken we hopeloos achterop met ons onderwijs.

Je kan kinderen allerhande leerstof aanbieden, ze iets wiskundig laten oplossen, leren lezen en schrijven, maar onze basis competenties zijn we wel vergeten: hoe gaan we met elkaar om. Onze leerlingen zitten nog te veel op hun stoeltje en knikken braafjes ja als de juffrouw of meester de les geeft. Zijn er enkelen die een kritische vraag willen stellen, dan worden ze terug gefloten in de groep. Leren moet, een visie hebben niet. Dat ondervind ik meermaals in ons onderwijssysteem. Dan maar gepakt en kijken hoe het elders is.

Ik kwam terecht in een school in Anaheim, Californië, US. Geen gewone school, maar een school met blinde en slechtziende kinderen. Het eerste wat me opviel was dat ze les liepen met “gewone” kinderen en dat ze computerles kregen van een Juf Carol Anne. Computerles met blinden, niet alleen Braille, maar ook video montage en muziek maken met de computer. Video zou je zeggen, maar ze zien bijna niets??? “Education, eLearning” verder lezen

Audiovisuele vorming achterop

Uit allerlei onderzoek blijkt dat ICT definitief de weg gevonden heeft in scholen van allerlei onderwijsniveaus. Elektronische leeromgevingen, open leercentra, blogs, het zijn concepten en technieken die ingeburgerd geraken als ondersteunend didactisch materiaal of als leermiddel. Hoewel de technologie in de scholen aanwezig is blijkt één aspect van het gebruik ervan sterk op de achtergrond, nl. alles wat te maken heeft met audiovisuele beeldvorming. Nochtans is het audiovisuele beeld alomtegenwoordig in onze leefwereld. Niemand ontkomt nog aan de beeldenstorm op straat, in winkels, op televisie en websites, in computerspellen, films, videoclips en reclamespots. Onze perceptie en betekenisgeving worden diepgaand beïnvloed door audiovisuele media. Ondanks de grote hoeveelheid beeldmateriaal die kinderen en jongeren dagelijks te verwerken krijgen, blijft het kijken vaak intuïtief en vluchtig.

Op initiatief van de CANON Cultuurcel en het IAK (Vlaams steunpunt voor de audiovisuele kunsten) werd eind 2004 een onderzoek gevoerd naar de huidige omgang met audiovisueel beeld en media in het Vlaamse onderwijs.
“Audiovisuele vorming achterop” verder lezen

De rol van ICT in het onderwijs

Titel van mijn denk-en werktekst is ‘De rol van ICT in het onderwijs’ met daarin de portaalsite KlasCement.net als gangmaker.

Titel van mijn denk-en werktekst is ‘De rol van ICT in het onderwijs’ met daarin de portaalsite KlasCement.net als gangmaker.

Als ICT-coördinator van een grote scholengemeenschap (22 scholen) en als medewerker van KlasCement.net en als leraar met een 32-jarige schoolervaring hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen tot méér en betere ICT in het onderwijs.

Inleiding

Waarom is het gebruik van ICT in het onderwijs belangrijk? Welke onderliggende grondgedachte noopt ons tot het gebruik van de computer in de klas? Zijn er te onderkennen pedagogische en didactische beginselen die ICT anno 2005 noodzakelijk maakt? Waarom zijn we overtuigd dat ICT niet meer weg te denken is in het onderwijs? Waarom vind ik en waarom vinden vele collega’s het een must dat leerlingen de computer gebruiken in het leerproces?

Waarom wordt al bij al zo weinig geïnvesteerd (financieel, qua mankracht) in ICT in het onderwijs? Hoe komt het dat vele collega’s het met bord en krijt nog blijven doen, het ook vaak goed doen, en angst hebben voor het gebruik van de computer? Hoe komt het dat hogere instanties vooral lippendienst bewijzen en vaak nalaten de noodzakelijke concrete maatregelen te nemen om ICT daadwerkelijk en op grote schaal te integreren in het onderwijs? “De rol van ICT in het onderwijs” verder lezen

Inzetbaarheid van blogs in het onderwijs

In het maartnummer van OnderwijsInnovatie gaan de auteurs Sybilla Poortman en Peter Sloep in op het fenomeen “bloggen” in het algemeen en op edublogging in het bijzonder. Het gehele artikel kan je nalezen op de website van het Nederlandse tijdschrift. Het interessantste aan het artikel leek me het stukje over de inzetbaarheid van weblogs in het onderwijs. Volgens de auteurs moet daarvoor minstens één van de volgende voorwaarden vervuld zijn:

“1) er wordt aangesloten bij de behoefte aan groepsvorming, of 2) zorgvuldig
formuleren en argumenteren is gewenst, of 3) de beschikbaarheid van een verslag
van gebeurtenissen is belangrijk.”

“Inzetbaarheid van blogs in het onderwijs” verder lezen

‘Ik wil mijn studenten in de ogen kunnen kijken.’

Voor elk voordeel van e-leren kan elke genuanceerde leerkracht of docent wel een nadeel opsommen. Omgekeerd kan ik ook voor elke goeie klassieke les evenveel slechte hoorcolleges opsommen. Het is vooral belangrijk genuanceerd te kijken naar technologie en/in onderwijs…

Het komt evenwel hard aan wanneer je in een genuanceerd en gedocumenteerd opiniestuk leest hoe een gemotiveerde, enthousiaste en vooral goeie leerkracht, met veel en gevarieerde online ervaringen, afstapt van e-leren. “‘Ik wil mijn studenten in de ogen kunnen kijken.’” verder lezen

(sociaal) netwerk

Social Software is de voorbije jaren een ‘hot topic’ in diverse sectoren. We gebruiken ze al jarenlang (e-mail, nieuwsgroepen, instant messaging, virtual communities, multi-user games, …) en deze virtuele ontmoetings- en uitwisselingsplaatsen ondersteunen en versterken het sociale weefsel van onze reële leefwereld. “It makes the real world a bit easier”. Binnen het onderwijs werden deze nieuwe media wel eens onder de noemer ‘a-sociaal’ gekwalificeerd. Dit kan nooit het ‘persoonlijke ‘ contact tussen leerling/ student en leerkracht/docent vervangen en zal ons vervreemden in eenzame internetgebruikers, luidt de kritiek. Terwijl juist veel studies aantonen dat deze ontwikkelingen op het internet juist interessante mogelijkheden genereren om sociaal contact uit te breiden en bestaande netwerken te onderhouden. Dit is niet nieuw, het volstaat om al even te verwijzen naar de langstlopende virtuele gemeenschap op het net, nl. WELL.
“(sociaal) netwerk” verder lezen

Kansen voor vrije software in het onderwijs

De software waarover scholen beschikken is uitgebreid en divers van aard: bureausoftware, servertoepassingen, edutainment en educatieve software, geïntegreerde elektronische leersystemen, administratieve applicaties, etc. Aan de andere kant is ook het softwareaanbod zeer divers. Naast commerciële software is er ook een ruim aanbod aan freewareprogramma’s en vrije software.

De commerciële softwareleveranciers hebben de weg naar de scholen al langer gevonden. Via gerichte sensibilisering vanwege de Vlaamse overheid werd het freewareaanbod al eerder ontsloten. Maar vrije software in het onderwijs bleef vooralsnog onontgonnen terrein. Nochtans biedt vrije software veel voordelen voor de scholen en is het aanbod op kwaliteitsvlak zeker concurrentieel met de meeste commerciële alternatieven.

In een door het ministerie van onderwijs besteld advies pleiten 5 experts onomwonden voor de introductie en integratie van vrije software voor educatieve doelen. “Er bestaan geen gegronde redenen meer om een (op termijn doorgedreven) invoering van vrije software in het onderwijs nog langer uit te stellen. Dit moet in de eerste plaats gebeuren door stimulering en niet door verplichting.”, zo luidt de slotconclusie van het advies aan de onderwijsminister. “Kansen voor vrije software in het onderwijs” verder lezen

Schoolkrantdag

Via BLOKLETTER kwam ik op de website van schoolkrantdag.nl terecht.

Driehonderdvijftig schoolkrantredacteuren verzamelden vorig weekend voor een dagje, met op het programma workshops en met als hoogtepunt een Schoolkrant Award 2005.

Op de website zijn ook tips voor de schoolkrant terug te vinden en een paar links naar online schoolkranten, waaronder ook het Sint-Barbara college uit Gent.

Bestaat een dergelijk initiatief in Vlaanderen? Het lijkt mij erg leerrijk voor de leerlingen, leerkrachten én de school. Er wordt veel energie gestoken in deze krantjes en ze zijn belangrijk voor de identiteit van de school. Ik verwacht in de toekomst trouwens de intrede van weblogs in dit hele verhaal, niet als vervanging van de schoolkrant, maar wel als aanvulling op de schoolkrant of schoolwebsite. Een erg mooi voorbeeld daarvan is het Sint Jozefscollege uit Izegem.

Het waarom van een digitale leeromgeving

Op verzoek van Smetty schrijft ook ondergetekende dus mee aan edublogs.be. Een fijn initiatief, vind ik, want de Vlaanderen kan m.i. een open communicatiestructuur waar samen wordt gereflecteerd over onderwijs best gebruiken: we kunnen immers altijd leren uit elkaars ervaringen.

Maar laat ik beginnen met mezelf even voor te stellen: i. is de naam, kerygma de persoonlijke blog en Gent.blogt het laatste projectje. Ik ben bezeten van schrijven, van onderwijs en van technologie. Deze laatste twee kan ik naar hartelust combineren in mijn job op Hogeschool Gent, als projectmedewerker digitaal leren.
Ik hou me binnen het Departement Lerarenopleiding bezig met het oude (Blackboard) en het nieuwe (Dokeos) digitale leerplatform, met ePortfolio’s en met het re-oganiseren van de interne communicatie.

In deze eerste post wil ik graag even ingaan op een vraag die me de afgelopen maanden vaak is gesteld: “Waarom zouden we een digitale leeromgeving gebruiken? Het doceren verloopt toch vlot zoals het nu gaat?” “Het waarom van een digitale leeromgeving” verder lezen

IM Software: Gratis tools. (deel 2)

Chat
Naast een blog infrastructuur zijn er andere dingen om een interactief gebeuren op te starten.
IM software is daarbij onontbeerlijk.
Even op een rijtje:

Skype: DE gratis oplossing om te audiochatten. De audiokwaliteit is superieur tov alle andere geteste systemen. Werkt via het P2P netwerk, en heeft daardoor betere kwaliteit.

MSN: het populairste IM systeem in Europa -let wel: in Amerika is het absoluut onpopulair, dus als je denkt aan een interactief project samen met andere landen: ‘be aware’-
De audiokwaliteit is laag en dat is gelijkaardig met de video. Chatten echter, doet het als de beste.
Msn werkt perfect tussen 2 pc’s, maar naar Mac toe is het helemaal niet functioneel.

YahooMessenger: Zelfde kenmerken als MSN, met die opmerking dat het perfect werkt tussen Apple en PC, en dat daarenboven videochatten tussen beide mogelijk is.

AIM van AOL: razend populair in Amerika. Mac compatibiliteit met de Apple versie ‘iChat’. Videochatten is mogelijk.

Een nieuw videochatting tool op de markt: Ineen. Werkt als Skype met VoIP (voice over IP)
“IM Software: Gratis tools. (deel 2)” verder lezen

Digitaal leren, het boek.

Vakantie. Het moment om bij te lezen.

Meestal post ik een bespreking op een blog nadat ik het boek gelezen heb, maar dit keer wordt het een aankondiging. Het boek werd geschreven door meerdere auteurs, en één van de redacteurs is een collega. Dat verscherpt de interesse weliswaar, maar is toch niet de hoofdreden waarom ik het gekocht heb. Ik was al een tijdje op zoek naar boek een over ICT en digitaal leren. Niet zozeer het technische luik interesseert mij, maar wel de didactiek. Dat onderwerp is nog redelijk nieuw in mijn eigen bibliotheek, maar dit lijkt me wel een mooi begin.

Het boek: “Digitaal leren, het boek.” verder lezen

To Blog or Not to Blog

‘Blog’ was het meest opgezochte woord van het jaar 2004 volgens Merriam-Webster. In 2005 lijkt de vraag niet langer te zijn ‘wat is een blog’ maar wel ‘waarom moet ik bloggen’. Wie blogt er waarom?

Bedrijven bloggen

Een weblog zorgt ervoor dat het bedrijf ‘een gezicht’ krijgt. Zelfs een bedrijf als Microsoft is erin geslaagd sympathiek en menselijk over te komen met de ‘objectieve’ blog van een van zijn werknemers. Robert Scoble becommentarieert op een nuchtere manier (met zelfrelativerende humor) ontwikkelingen binnen en buiten M$. Blogs zorgen voor gratis reclame en gratis feedback van de klanten. Niet een of andere onpersoonlijke persmededeling maar wel het bedrijf door de ogen van een sympathiek personeelslid. Leuk meegenomen!

“To Blog or Not to Blog” verder lezen