De wereld leest mee!

Al enige tijd blog ik over mijn ervaringen met het gebruik van een elektronisch leerplatform voor de opleiding waar ik les geef.
Als docent montagetechnieken aan het RITS, een filmschool in Brussel, ben ik bezig met een projectmatig wetenschappelijk onderzoek rond het gebruik van een elektronisch leerplatform voor multimediaal onderwijs.
De Erasmus Hogeschool (waar het Rits een departement van is) is dit jaar overgeschakeld van Blackboard naar Dokeos.
Ik heb vorig jaar, samen met het ICTO van EHB een jaar Dokeos testgelopen. Het was een prettige samenwerking en uiteindelijk is de ELO goed bevonden en wordt nu door EHB gebruikt.
Tijdens de testperiode was het Dokeos en niks anders. Nu komen daar plots automatiseringen bij om studenten en docenten aan cursussen te koppelen,LDAP server om in te loggen en wat nog allemaal.
Maar effe terug naar de essentie, ik ben dus docent en gebruik Dokeos. En als ik schrijf gebruiken, dan bedoel ik ook gebruiken. Voor aankondigingen, voor feedback, voor opdrachten, podcasts, afbeeldingen en ander lesmateriaal,fora en chat. Ik verwacht van mijn studenten dat ze actief zijn op het leerplatform, wat de meeste ook zijn. We steken er allemaal heel veel tijd en energie in.
Maar als je mijn blog naleest, zul je ook merken dat niet alles van een leien dakje loopt.
“De wereld leest mee!” verder lezen

Cursusblog als instrument voor procesbegeleiding

In het kader van mijn cursus “Intercultural Communication” heb ik – bij wijze van experiment en om nu eindelijk ook zelf eens de daad bij het woord te voegen – een cursusblog geopend. De bedoeling is dat, naast mijn notities in aanvulling op de lessen, in een volgende fase de studenten ook zullen gaan meeschrijven.

“Cursusblog als instrument voor procesbegeleiding” verder lezen

De eerste schooldag … in een Sudbury-school

Journaliste Kelly Gevaert schreef een reportage over de Sudbury-school voor Gent.blogt. Omdat wij dit een erg interessante bijdrage vonden, vroegen we en kregen we toestemming (waarvoor dank!) voor publicatie op Edublogs.be.

‘Niks moet alles mag, zolang je je aan de regels houdt’: in een Sudbury-school leren kinderen omgaan met de paradoxen van het volwassen-zijn.

Half negen, de tram richting Gentbrugge zit afgeladen vol. Aan de schooldreef wring ik me tussen al dat opgewonden gesnater naar buiten. De geur van nieuwe boekentassen achtervolgt me nog een halve straat verder. Gaandeweg wordt het echter stiller. De schoolpoorten die ik passeer zijn al weer dicht en zullen pas ‘s middags opnieuw het jonge geweld de straat opsturen. Alleen een eenzaam achtergebleven mama zie ik stiekem een traan wegpinken terwijl ze haar lege buggy de hoek om rijdt. In de Tuinwijk ter Heide is zo mogelijk nog rustiger. Nochtans ligt ook hier een school. Al is het huisnummer 47 vreemd genoeg gewoon een gezellig stadsrandhuisje in halfopen bebouwing. Het plakkaat dat er de voorbijganger moet op wijzen dat dit de nieuwe Sudbury-school is staat immers nog binnen.
“De eerste schooldag … in een Sudbury-school” verder lezen

Wie betaalt de rekening?

In een zeer interessante reeks artikels – onder de noemer “Terug naar school – wie betaalt de rekening”– van het voorbije weekend gaat De Standaard in op de kostprijs van het onderwijs in Vlaanderen.
Toch enkele (persoonlijke) kanttekeningen, met name over de ‘inkomensonafhankelijkheid’ van de schoolkosten, en de schaalgrootte van de scholen.
“Wie betaalt de rekening?” verder lezen

Populaire webapps als bouwstenen van een leeromgeving

Als ik het tempo bekijk waarmee nieuwe webapplicaties de aandacht opeisen en bovendien zie in welke mate studenten die graag (en goed) gebruiken, dan vraag ik me af of we eigenlijk wel nood hebben aan geïntegreerde digitale leerplatformen. En dan vooral aan het type alles-in-één softwarepakket dat alle aspecten van het leergebeuren moet gaan beheren.

Ter nuance en voor alle duidelijkheid heb ik enkel ervaring met universiteitsstudenten (K.U.Leuven japanologie) en eigenlijk mag die vraag gerust als retorisch beschouwd worden. Maar het idee om bestaande populaire webtoepassingen te gebruiken als bouwstenen van een digitale leeromgeving lijkt me wel de moeite om te exploreren. Naast hun aantrekkingskracht hebben furl/del.icio.us, connotea, flickr, elgg en zelfs minimalistische toepassingen als tada-lists en tiddlywiki het eenvoudige feit gemeen dat ze rss-feeds genereren. Bundel en aggregeer die rss-feeds enigszins beredeneerd in een doorsnee cms, voeg daar wat blogmogelijkheden aan toe en je komt al een heel eind. In afwachting van het ultieme leerplatform op zijn minst al ver genoeg om een aantal items in Maarten Cannaert’s verlanglijstje mee af te vinken.

“Populaire webapps als bouwstenen van een leeromgeving” verder lezen

Back to the USA “On The Road”

In juli vertrek ik terug naar de US om 14 dagen les te geven (en te volgen) aan leerkrachten uit gans Amerika, Canada en Australië.
Dit is de tweede maal dit jaar. De eerste maal onder de Paasvakantie in Los Angeles. Nu is het richting San Francisco in het plaatsje San José.

Waarom zal je je afvragen, gaat een leerkracht uit België naar de US, waarom wordt hij gevraagd om dààr les te geven? Zoals in mijn voorgaande artikel, niet omdat wij het beste onderwijssysteem hebben. maar om ervaringen uit te wisselen. Ervaringen zijn belangrijk in het onderwijs, en ver daar buiten. Je kan mensen op weg helpen, ze raad geven, ze bagage meegeven om hun weg te kunnen gaan.
Hun weg moeten ze gaan, die kan niemand ze wijzen, maar je kan als (oude) leerkracht wel een wegwijzertje zijn op hun pad. Daarom ga ik naar ginder met nog drie andere Europeanen om ze in het Westen een weg te tonen die mogelijk zou kunnen zijn voor hen, vrijblijvend natuurlijk.

In de Angelsaksische landen houden ze van verhalen “Story Telling” wij zij dat wat kwijtgeraakt, goed dat het nu het “H.C. Andersen jaar” is om ons daar even aan te herinneren. Je ziet dat ook aan het succes van de boeken van Harry Potter. In ons onderwijs komt dit veel te weinig aan bod vind ik. Te veel prestige te weinig creativiteit en verhalen. Spijtig voor de leerlingen die graag vertellen en naar verhalen willen luisteren. Creativiteit wordt geboren uit ontdekkingszin, explore, discover. je eigen wereld scheppen met de mogelijkheden die je hebt. Daarna andere mogelijkheden gaan zoeken in de kunst of techniek.
“Back to the USA “On The Road”” verder lezen

Apotheose Digikids Awards 2005

Vandaag was ik uitgenodigd als spreker op de apotheose van de Digikids Awards 2005. Naar aanleiding van deze weblog kwam de vraag om een woordje uitleg te geven over bloggen en podcasten in het onderwijs. Toevallig mijn favoriete topic, dus ik snelde er heen.

Sinds enkele jaren worden mensen op dit event in de bloemetje gezet die verdienstelijk geweest zijn met ICT en onderwijs. De winnaars (vertegenwoordigd door de leerkracht) gaan naar huis met mooie prijzen (tripje Disneyland Parijs met de klas, boekenbonnen en allerhande software).

Als lesgever aan een departement lerarenopleiding was dit voor mij ook vak inhoudelijk een interessante ervaring. Ik ga de winnende projecten zeker is bestuderen, en misschien vind ik ook nog stof voor een paar podcasts.

Net zoals op andere events een paar interessante mensen ontmoet (networking, u kent dat wel).

Mochten er deelnemers van het event nog vragen hebben of willen meeschrijven aan deze blog, aarzel dan niet om contact op te nemen.

Als uitsmijter enkele winnende projecten:

Het gebruik van internet als bron

Het schooljaar loopt langzaam op zijn laatste benen en voor sommige van onze studenten betekent dat het einde van hun opleiding tot leraar. Elk van onze laatstejaars rondt de opleiding af met een eindwerk over een onderwerp naar keuze.
Ik heb als “lezer” twee van deze eindwerken onder mijn vleugels gestopt gekregen en wat me opviel bij het doornemen van de bibliografie is dat het wereldwijde web een steeds prominenter plaats inneemt bij de gebruikte bronnen.
Een zeer interessant gegeven, vind ik dat, aangezien internet m.i. een delicate bron van informatie is. Zelf ervaar ik het vaak als een probleem bij het verzamelen van informatie via het net: wat is betrouwbaar en wat niet?
De identiteit van personen op het www is niet altijd even duidelijk. Als ik dat zou willen, kan ik een professioneel ogende site maken, mezelf voorstellen als Prof. Dr. Huppeldepup en vervolgens de grootste onzin of onwaarheden verkondigen. “Het gebruik van internet als bron” verder lezen

Mediakunde

Lees wat voorafging aan dit verhaal, vanonder naar boven.

Onze opdrachten zijn allemaal interessant en leuk om te doen, maar het vraagt toch meer tijd dan ik had gedacht. Ongeveer de helft van onze groep heeft een fulltime job, een gezin, tal van nevenactiviteiten en nu moeten we dat nog eens zien te combineren met deze opleiding.

Gelukkig is het einde van het eerste semester al in zicht. Daarna wacht ons een tweede semester met een grote brok “vakdidactiek” en het laatste (derde) deel wordt voornamelijk ingevuld met stages. Ik kijk er al naar uit.
“Mediakunde” verder lezen

Doodsimpel!

Lees wat voorafging, van onder naar boven

Deze denkhouding is fundamenteel bij het leren. Ik kom daar trouwens later uitvoerig op terug omdat het ook belang heeft bij het formuleren van de waaromvragen rond ICT. Ik vraag me immers af: zijn alle leerkrachten bereid om op het vlak van ICT bij te leren, zich bij te scholen?

Toen onlangs uit een onderzoek bleek dat 80% van de leerkrachten bereid zijn om zich bij te scholen om het beeld meer aan bod te laten komen in het onderwijs – versus het literaire en verbale dat vanuit het verleden nog steeds in het onderwijs overvloedig tiert – was ik verbaasd over dat hoge cijfer. “Doodsimpel!” verder lezen

Observatie en communicatie

In het kader van onze les “communicatieve vaardigheden” hebben we een opdracht gekregen om in verschillende klassen te gaan observeren, ongeacht het jaar en de studierichting. We moesten de school zelf contacteren en nadien een verslag schrijven. Wel leuk vind ik, maar bij medestudenten hoorde ik hier en daar gegrom: “wat een nutteloze opdracht”. Enfin.

Een klas eerstejaars in het TSO (Technisch Secundair Onderwijs). Welkom!

Terwijl de gasten uit het vijfde en zesde jaar nog wakker moeten worden, zijn deze eerstejaars al springlevend vanaf het eerste lesuur. Het is een kleine groep van 15 erg hevige jongens. Ze vertellen luid enthousiast en zitten geen moment stil. Het lijkt wel of niemand mij opmerkt heeft.
“Observatie en communicatie” verder lezen

Les buiten de les

Bij les geven denk je spontaan aan leerkrachten, kleuterleidsters, lectoren, professoren… Ik geef nu les aan het departement lerarenopleiding van de Hogeschool Gent en al mijn studenten willen graag van les geven hun beroep maken. Maar er is meer. Hoeveel mensen moeten we daar bijtellen die lesgeven in hun vrije tijd?

De meesten doen dit kosteloos, uit engagement en vol goede wil. Zij hebben vaak geen opleiding gekregen in het “lesgeven”. Het is pas sinds onderwijzen mijn beroep is, dat ik ben gaan nadenken over al die lesgevers buiten het traditionele onderwijssysteem.

Soms sta ik versteld bij het gebrek aan regelgeving. Afhankelijk van waar de lessen doorgaan, worden soms wel regels opgelegd, maar het is niet absoluut. Zo zou iedereen naar mijn gevoel die “sportles” geeft, een minimum aan kennis moeten opbouwen rond bewegen. Ik denk dan aan een combinatie van algemene kennis en sport specifieke kennis (een duiker verschilt van een voetballer). Maar ook eerste hulp zou een absolute noodzaak moeten zijn. Je kan geen zwembad huren zonder een redder in de buurt, maar er staat geen maat op het les geven in voetbal, basketbal, gevechtsporten etc.
“Les buiten de les” verder lezen

Wilfred Rubens: Voor-en nadelen van (t)e-learning

Net een leuke post tegen het lijf gelopen. Wilfred Rubens – een actieve Nederlandse edublogger – maakt een kort persoonlijk lijstje van voor-en nadelen van technology enhanced learning.

Net een leuke post tegen het lijf gelopen. Wilfred Rubens – een actieve Nederlandse edublogger – maakt een kort persoonlijk lijstje van voor-en nadelen van technology enhanced learning. Hij beperkt zich hierbij niet tot e-leren in een ‘onderwijs’-context, maar betrekt ook professioneel e-leren (in bedrijven) bij zijn behandeling van (t)e-leren.

Zo geeft hij bijvoorbeeld aan dat niet alle leerdoelen bereikt kunnen worden met e-leren. In het algemeen geeft zijn bijdrage een – naar mijn gevoel – redelijk gebalanceerd beeld van (t)e-leren, al is ze niet volledig. Zo gaat hij niet in op de verschillen in bruikbaarheid van e-leren voor verschillende leersituaties: zo zullen voor e-leren aan secundaire of hogere onderwijsinstellingen andere voor-en nadelen gekoppeld zijn, en zullen voor on-the-job training weer andere aspecten belangrijk zijn.

Wilfred vraagt mensen expliciet om te reageren en bij te dragen aan zijn overzicht. Alleen daarheen, zou ik zeggen.

Leerkracht in opleiding

De mensen van mijn klas beschouwen mij als een grappige, lieve en spontane meid. Iemand met persoonlijkheid… hmm. Maar ze vinden ook dat ik mezelf te vaak onderschat en dat ik heel kritisch ben.

We kennen elkaar ondertussen een drietal maanden en ontmoeten elkaar één keer per week. Afhankelijk van de les (en dus van de opkomst) telt onze groep ongeveer vijftig studenten. Jaja, ik mag mezelf weer “een student” noemen…
Hoewel ik nooit erg graag naar school ben gegaan (noch in het secundair, noch in het hoger onderwijs), besloot ik in het begin van dit jaar toch weer op de banken te gaan zitten. Ik zou namelijk graag het Getuigschrift Pedagogische Bekwaamheid (GPB) in mijn zak hebben. Duur van de opleiding: anderhalf jaar. Gemiddelde leeftijd in de groep? Ik schat 25 à 26 jaar. Allemaal gedreven mensen (bleek al uit de competitiedrang na de eerste les!), maar wat had je ook verwacht? We kiezen er zélf voor en zijn vastberaden om onze doelstellingen te bereiken (dixit onze “didactische vader” in het vak Algemene Didactiek). En dit moet je je dus ook, als goede leerkracht, voor de aanvang van elke les telkens opnieuw afvragen : “Wat zijn mijn doelstellingen en hoe ga ik die bereiken?” “Leerkracht in opleiding” verder lezen