The Educational Potential of Weblogs

In een artikel op de eLearning-portaalsite van de EU gaat Elmine Wijna in op het potentieel van weblogs in het onderwijsproces.

De grootste voordelen zijn volgens de auteur dat studenten kunnen zien wat hun medestudenten doen en op die manier van elkaar kunnen leren. Bovendien is de interactie niet tijdsgebonden. Als je het mij vraagt, is dat een beetje een rudimentaire voorstelling van de zaken. Want welke meerwaarde zou een blog dan bieden tegenover pakweg een forum? Daar kunnen studenten ook met medestudenten in de clinch gaan, onafhankelijk van tijd en ruimte.

“The Educational Potential of Weblogs” verder lezen

Weblogs in de klas

Leerlingen uit het laatste jaar van het secundair onderwijs die het handboek “Markant” gebruiken, maken vanaf volgend schooljaar in de lessen Nederlands kennis met weblogs. “Markant Nederlands 6 Bronnenboek” bevat drie pagina’s (12 t/m 14) waarin het concept “weblog” wordt uitgelegd. In een inleidend stukje wordt het fenomeen gesitueerd en wordt gesteld:

Experts zijn evenwel van mening dat bloggen vooral een verschijnsel van subcultuur zal blijven. Kleine groepjes bloggers volgen vooral elkaars blogs, en daarbij is het gemeenschapsgevoel heel belangrijk.

In Vlaanderen loopt het vooralsnog niet zo’n vaart“, staat er verder, en om dit te staven voert men mij ten tonele, waar ik bevestig dat “het hier een vrij beperkt fenomeen is“, een uitspraak die bij nader inzien uit een interview met De Standaard van 24 april 2004 komt. Verder wordt een artikel van Dominique Deckmyn uit De Standaard overgenomen, “Is een blogger een journalist?”. Er zijn screenshots te zien van de blogindex van Webtoday.be (intussen herdoopt in “Surfplaza”), van BuFFie’s Page, van RickDeKikker.com, van mijn weblog LVB.net (in de oude layout) en van Katrien, deze laatste bij een randstukje over lifelogs. Markant Nederlands 6 Bronnenboek, uitgeverij Pelckmans, 232 pagina’s, ISBN 90 289 3417 0.

Hype alert: blended learning

pak uw pen en papier, open uw tekstverwerkers, activeer de ‘zoek-en-vervang’-functie en verander in al uw onderwijsplannen, subsidieaanvragen en nota’s de verschillende didactische aanpakken in: blended learning

Met die wat provocatieve boodschap pakt Paul Kirschner een heikel punt in de theorievorming rond leren aan. In zijn inspirerende column “Warning, hype alert: Blended learning” beschrijft Kirschner hoe we bij onderwijsvernieuwing als het ware van de ene hype in de andere sukkelen. Terwijl vele van die theorieën gewoon beschrijven wat goed onderwijs is (of zou moeten zijn), zonder meer.

“Hype alert: blended learning” verder lezen

Verplichte bijscholing?

Lees wat voorafging, van onder naar boven

Dat brengt me bij het punt van verplichting tot bijscholing in ICT. Vanuit de idee dat de verandering enkel lukt als het uit jezelf komt – je weet wel, het verhaal van dat paard en het water – moet ik deze idee verwerpen. Daarenboven versterk je nog de anti-gevoelens, en dat kan de bedoeling niet zijn. Ik zou zeggen: er zijn zoveel noden in een school. Laat de collega’s toch een bijscholing volgen die ‘hen ligt’. Op die manier krijg je een win-winsituatie! Bovendien: verplichting bij deze werkt contraproductief. Zie je die collega’s ICT toepassen omdat het een verplichting is? Het kan toch niet de bedoeling zijn dat elke leerkracht omwille van ICT ‘zijn ziel verkoopt’? “Verplichte bijscholing?” verder lezen

Doodsimpel!

Lees wat voorafging, van onder naar boven

Deze denkhouding is fundamenteel bij het leren. Ik kom daar trouwens later uitvoerig op terug omdat het ook belang heeft bij het formuleren van de waaromvragen rond ICT. Ik vraag me immers af: zijn alle leerkrachten bereid om op het vlak van ICT bij te leren, zich bij te scholen?

Toen onlangs uit een onderzoek bleek dat 80% van de leerkrachten bereid zijn om zich bij te scholen om het beeld meer aan bod te laten komen in het onderwijs – versus het literaire en verbale dat vanuit het verleden nog steeds in het onderwijs overvloedig tiert – was ik verbaasd over dat hoge cijfer. “Doodsimpel!” verder lezen

Hindernissen, struikelblokken en voorwaarden voor ICT in de lessen

Lees wat voorafging, van onder naar boven

1. Verandering is een deur die je van binnen opendoet.
Je moet als leerkracht in eerste instantie overtuigd zijn dat ICT een toegevoegde waarde geeft aan je lesgeven. Je mag nog zoveel techniekjes aangeleerd hebben, je mag zoveel cursussen gevolgd hebben, als je niet stellig overtuigd bent van de meerwaarde van ICT, dan had je beter een cursus breien gevolgd – wat nu echt ‘in’ is en in ieder geval een sociale meerwaarde blijkt te creëren.

Net zoals je leerlingen met veel gemak de top-dertig uit hun hoofd kennen, maar moeite hebben om tien Franse woorden te memoriseren (overdrijf ik?), net zo min zul je zonder fond alleen bij de oppervlakte blijven, en geforceerd overkomen. Onze hersenen hebben kennelijk de neiging beter te onthouden wat we met liefde en interesse en plezier leren, dan wat we geforceerd geserveerd krijgen. Soms kan een boterham gehakt me betere smaken dan een verplicht etentje op een feest van 50-jarigen bij voorbeeld, hoe gezond ook van samenstelling – en ik heb het nog niet over het aanwezige publiek. “Hindernissen, struikelblokken en voorwaarden voor ICT in de lessen” verder lezen

Vervolg Inleiding

Misschien is het beter om voor jezelf uit te maken of je genoeg realiteitszin hebt – én durf – om alles op een rijtje te zetten: waarom vind ik ICT belangrijk genoeg om er een goed deel van mijn docentenleven aan te wijden?

Een heel toevallige ontmoeting met een kennis was de directe aanleiding om me met mezelf te confronteren. Het kwam erop neer dat hij niet begreep dat ik als leerkracht Nederlands-Engels met interesse voor kunst en literatuur als ICT-coördinator door het leven kon gaan. Ik geef het toe, heel wat collega’s zijn van opleiding het wetenschappelijk, wiskundige type, en daar kon mijn gesprekspartner kennelijk wél inkomen. Maar hoe ik in godsnaam tijd en energie kon steken in een computer – dit was blijkbaar een kaakslag aan het adres van de kunst en cultuur, aan het adres van al die warmbloedige leerkrachten talen, een verraad aan het legertje fijne mensen. Vanaf dat ogenblik werd ik vermoedelijk met heel andere ogen bekeken dan voorheen. Net als bij iemand die ooit eens gedichten schreef ik zijn jeugdjaren, de rest van zijn leven moet doorgaan als ‘den dichter’, terwijl hij misschien treinconducteur of belastingsinspecteur is – om het bij clichés te houden.

Heb ik ze dan niet op een rijtje of zet ik alle argumenten eens op een rijtje waarom ik na al die jaren blijf geloven, nee, zelfs meer overtuigd ben dat ICT een noodzaak is in het onderwijs. “Vervolg Inleiding” verder lezen

Audiovisuele vorming achterop

Uit allerlei onderzoek blijkt dat ICT definitief de weg gevonden heeft in scholen van allerlei onderwijsniveaus. Elektronische leeromgevingen, open leercentra, blogs, het zijn concepten en technieken die ingeburgerd geraken als ondersteunend didactisch materiaal of als leermiddel. Hoewel de technologie in de scholen aanwezig is blijkt één aspect van het gebruik ervan sterk op de achtergrond, nl. alles wat te maken heeft met audiovisuele beeldvorming. Nochtans is het audiovisuele beeld alomtegenwoordig in onze leefwereld. Niemand ontkomt nog aan de beeldenstorm op straat, in winkels, op televisie en websites, in computerspellen, films, videoclips en reclamespots. Onze perceptie en betekenisgeving worden diepgaand beïnvloed door audiovisuele media. Ondanks de grote hoeveelheid beeldmateriaal die kinderen en jongeren dagelijks te verwerken krijgen, blijft het kijken vaak intuïtief en vluchtig.

Op initiatief van de CANON Cultuurcel en het IAK (Vlaams steunpunt voor de audiovisuele kunsten) werd eind 2004 een onderzoek gevoerd naar de huidige omgang met audiovisueel beeld en media in het Vlaamse onderwijs.
“Audiovisuele vorming achterop” verder lezen

De rol van ICT in het onderwijs

Titel van mijn denk-en werktekst is ‘De rol van ICT in het onderwijs’ met daarin de portaalsite KlasCement.net als gangmaker.

Titel van mijn denk-en werktekst is ‘De rol van ICT in het onderwijs’ met daarin de portaalsite KlasCement.net als gangmaker.

Als ICT-coördinator van een grote scholengemeenschap (22 scholen) en als medewerker van KlasCement.net en als leraar met een 32-jarige schoolervaring hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen tot méér en betere ICT in het onderwijs.

Inleiding

Waarom is het gebruik van ICT in het onderwijs belangrijk? Welke onderliggende grondgedachte noopt ons tot het gebruik van de computer in de klas? Zijn er te onderkennen pedagogische en didactische beginselen die ICT anno 2005 noodzakelijk maakt? Waarom zijn we overtuigd dat ICT niet meer weg te denken is in het onderwijs? Waarom vind ik en waarom vinden vele collega’s het een must dat leerlingen de computer gebruiken in het leerproces?

Waarom wordt al bij al zo weinig geïnvesteerd (financieel, qua mankracht) in ICT in het onderwijs? Hoe komt het dat vele collega’s het met bord en krijt nog blijven doen, het ook vaak goed doen, en angst hebben voor het gebruik van de computer? Hoe komt het dat hogere instanties vooral lippendienst bewijzen en vaak nalaten de noodzakelijke concrete maatregelen te nemen om ICT daadwerkelijk en op grote schaal te integreren in het onderwijs? “De rol van ICT in het onderwijs” verder lezen

Inzetbaarheid van blogs in het onderwijs

In het maartnummer van OnderwijsInnovatie gaan de auteurs Sybilla Poortman en Peter Sloep in op het fenomeen “bloggen” in het algemeen en op edublogging in het bijzonder. Het gehele artikel kan je nalezen op de website van het Nederlandse tijdschrift. Het interessantste aan het artikel leek me het stukje over de inzetbaarheid van weblogs in het onderwijs. Volgens de auteurs moet daarvoor minstens één van de volgende voorwaarden vervuld zijn:

“1) er wordt aangesloten bij de behoefte aan groepsvorming, of 2) zorgvuldig
formuleren en argumenteren is gewenst, of 3) de beschikbaarheid van een verslag
van gebeurtenissen is belangrijk.”

“Inzetbaarheid van blogs in het onderwijs” verder lezen

Digitaal leren, het boek.

Vakantie. Het moment om bij te lezen.

Meestal post ik een bespreking op een blog nadat ik het boek gelezen heb, maar dit keer wordt het een aankondiging. Het boek werd geschreven door meerdere auteurs, en één van de redacteurs is een collega. Dat verscherpt de interesse weliswaar, maar is toch niet de hoofdreden waarom ik het gekocht heb. Ik was al een tijdje op zoek naar boek een over ICT en digitaal leren. Niet zozeer het technische luik interesseert mij, maar wel de didactiek. Dat onderwerp is nog redelijk nieuw in mijn eigen bibliotheek, maar dit lijkt me wel een mooi begin.

Het boek: “Digitaal leren, het boek.” verder lezen