Google Apps just got smarter

Currently reading:

Google Apps Stocks Its Marketplace Full of Educational Apps. Article by Audrey Watters, RWW, Silicon Valley, January 25, 2011.

Must read, find out, learn more:

  • why the Marketplace matters for schools.
  • why the Marketplace matters for ed-tech developers.

Aha! Google Apps Marketplace EDU!

Just reading around:

  • Google Apps Marketplace Gets An Education Category by Leena Rao, TechCrunch.
  • Google Apps just got smarter by Google.

Haiku, BrainPOP, Grockit, DreamBox … EDU sounds like poetry op Google Apps Marketplace.

To be conscious that you are ignorant is a great step to knowledge. (Toch? Mijn quote of the day: Benjamin Disraeli, 1845, via Google Books on Twitter.)

See you also @ The ‘new’ Sausage Machine?

Edudiversiteit

Naar een tweede golf in de democratisering van het onderwijs

Dit is mijn reactie op een opiniestuk van Pedro De Bruyckere over de democratisering van het onderwijs (zijn reactie op een artikel van kinderconsul Gerda Dendooven, DSO 11-12-2010).

Mijn besluit na eerste (weliswaar snelle) lectuur: volkomen gelijk! Het stuk in De Standaard moet ik ook nog wel lezen. Maar met u wil ik wat graag de verdediging opnemen van de edudiversiteit van de leraren. In mijn (lange)schoolloopbaan heb ik het ook altijd willen opnemen voor de ‘minder’ getalenteerden, ‘minder’ volgens de ‘officiële’ voorschriften die decennia geleden zeker niet de ‘holistische’ leerling viseerden, wel het ideaal van een (noem het) elitair intellect.

Waar dient een school anders voor dan dat ze aan ont-wikkeling, ont-plooiing probeert te doen, in de breedte als in de diepte, met open ogen en oren en in verbindende conversatie met mens en wereld? Nu, dat mag wollig klinken, maar ik hoop voor mijn kleinkinderen dat ze enthousiaste en creatieve leraren hebben/krijgen met een vooral open, kritische en speelse kijk, vol motivatie, vol warmte, vol interesse en optimisme voor de talenten en competenties van iedereen, én voor de wereld zoals-ie nu draait, ook op (vat het samen) multimedia. En of die leraar dan occasioneel een steek laat vallen op taal- of vakgebied – wie weet en kent ‘alles’, wie is nog zonder deze soort van fouten – in samenspraak en samenwerking met zijn/haar klas, de ouders en bredere omgeving komt dat wel allemaal snel goed. Het is de positieve ‘mindset’ van de leraar in de klas die naar begeestering en emancipatie voert.

Kinderconsul Gerda Dendooven: ze doet een belletje rinkelen. En ja, in maart 2010 schreef ik een reactie op haar pessimistische visie op ontlezing.

Gaat Gerda Dendooven kritiekloos mee met de mainstream van de pessimistisch gekleurde clichés over lezen en onderwijs, vraag ik me nu af, of wil ze met haar kritiek van kinderconsul gewoon het debat op gang brengen, aanwakkeren, oprakelen? Op deze plek is haar dat alvast gelukt. Wat dunkt u, Pedro De Bruyckere? Sporen onze meningen?

NAWOORD. Bij het kopiëren valt het me op dat ik in een oude valkuil ben getrapt: al te veel leg ik de focus op de leraar, waar er het ‘tweespel’ of beter ‘polyspel’ in real life op school, en in digitale verbinding met de wereld is bedoeld. Edudiversiteit: dat slaat ook op de niet te overziene groep leerlingen met al hun capaciteiten en leer-kracht, wereldwijd verbonden met velen!

Crossposted in The Sausage Machine.

Auteursrechten. De case-Houellebecq

Reblogging The Sausage Machine, 1 december 2010.

Auteursrechten in paradox. In definities van Florent Gallaire, Michel Houellebecq en Flammarion, en last but not least Wikimédia France. Het begon met Houellebecqs Prix Goncourt 2010 en de Wikipedia. Het eindigt bij Wikipedia. Of begint het debat nu pas echt?

Le Prix Goncourt 2010 est le premier grand prix littéraire à être décerné à une œuvre littéraire libre. Ou encore, ‘La carte et le territoire’ est la première œuvre libre a recevoir un grand prix littéraire, a fortiori le Prix Goncourt.

Florent Gallaire blogging, onder het motto Free (libre) software and free (libre) culture (science and law).

Op de blog van Florent Gallaire kon je een link vinden naar een gratis download van La carte et le territoire onder CC-BY-SA, de roman waarmee Michel Houellebecq onlangs de prestigieuze Prix Goncourt won. Kon je: verleden tijd. In een update van zijn post heeft hij de link vandaag 1 december verwijderd. Jammer toch. Hij doet dat onder druk van uitgever Flammarion. Ook wil hij niet langer commentaren op zijn open-source-actie modereren. Het door hem gelanceerde debat kan elders voortgezet.

Met welk recht gooide Florent Gallaire de roman integraal te grabbel op het web? Simple comme bonjour: dankzij Wikipedia! Hij beriep zich op CC-BY-SA, omdat Michel Houellebecq in zijn roman uit Wikipedia geciteerd heeft. Zonder zijn bron(nen) te noemen. Hij wil(de) hem op deze manier de les lezen over CC-auteursrecht in open source. Maar ging hij hiermee het recht niet te buiten?!

Wikimédia France had gisteren de gratis-actie van Florent Gallaire al officieel veroordeeld. Op hun blog lezen we hun antwoord op cruciale vragen i.v.m. het auteursrecht en de Creative Commons. Wikimédia brengt de basisprincipes van de Wikipedia nog eens onder de aandacht (0.a. Wikipédia n’est pas un auteur) en licht de Creative Commons-licentie CC-BY-SA toe waaronder zijn gebruikers bijdragen plaatsen. Ook wijzen ze erop dat Houellebecq zijn bronnen had moeten opgeven, uit respect voor de Wikipedia-bijdragers:

Michel Houellebecq aurait donc dû, à tout le moins, indiquer soit en bas de page, soit en fin d’ouvrage, que le contenu provenait de l’article X ou Y de Wikipédia, et donner l’URL des articles en question. Cela permet de remonter facilement à la liste des auteurs, accessible par l’onglet « historique » en haut de chaque article de Wikipédia.

Dat is ook mijn standpunt. Ik ging niet helemaal akkoord met Bart Van Loo een tijd geleden, waar hij de plagiaatkwestie-Wikipedia die direct na verschijnen van de roman de kop opstak, overroepen noemde.

Algemeen gesproken ben ik ook vurig voorstander van open source. Dat wil ik bij deze gelegenheid nog eens herhalen. Terug naar Wikipedia. Die wereldencyclopedie-van-en-voor-iedereen, daaruit ‘pikt’ iedereen toch wel. Dat is toch gewoon gemeengoed. Ja, dat is haar bestaansrecht, maar dat wil niet zeggen dat je ze niet als bron zou opgeven. Ik ben tegen plagiaat, voor de grootste transparantie, het openste boek, dus voor bronvermelding, tout court, altijd en overal, ook van het kleinste citaat, uit het diepste respect voor elke auteur, elke maker, ook voor wie onder Creative Commons publiceert.

Wat die Creative Commons betreft – waarop Florent Gallaire zich dus beriep om het boek van Houellebecq door de wereld te laten ‘hergebruiken’ – Wikimédia France besluit zijn officiële stellingname fijntjes met:

Les licences Creative Commons s’appuient sur le droit d’auteur pour donner à chacun la liberté de partager ses productions intellectuelles. Elles ne peuvent en aucun cas servir de prétexte au fait de bafouer le droit moral d’un écrivain. Personne n’a à se faire justice soi-même, nous avons un système judiciaire pour cela.

Het debat over auteursrechten en vrije licenties is open als nooit te voren, dankzij Florent Gallaire. Houellebecq en zijn uitgever bakken er de zoetste broodjes bij, neem dat van me aan. Hoeveel exemplaren zouden er zijn gedownload? Ik durf te denken dat de ‘schade’ erg beperkt is gebleven. Zou zo’n eenmansprotest als dat van Florent Gallaire nu echt zoveel lezers weglokken van de (e-)boekhandel? Ik geloof er niks van. Niet iedereen leest literatuur, en een aantal lezers kiezen nog altijd radicaal voor de ‘tastbare‘ papieren boekvorm. Soms naast een (legaal) e-exemplaar. Een troost: La carte et le territoire is ook mooi meegenomen promo voor Wikipedia. Dat een gevestigd en bekroond auteur als Houellebecq er zich informeert (ik laat zijn plagiaat heel even buiten beschouwing) versterkt de positie van de open, vrije encyclopedie.

Afbeelding: screenshot van de cover van Florent Gallaires pdf. Gallaire verwees eerst naar RapidShare voor zijn pdf. Nadien verlegde hij de link naar Archive.org waar je verschillende e-formaten kon downloaden.Vandaag meldt die site: The item is not available due to issues with the item’s content.

Update 2 december 2010. Het hoofd koel (!) neem ik vandaag al de uitspraak boven van francofiel en expert Bart Van Loo nog eens  in de mond, maar dan in ‘bijvallende‘ zin, en tegen de context van Gallaires protest: overroepen. Lifehackend klasseer ik Houellebecq CC-BY-SA bij de literaire stunts. Goed om bij te blijven, ev. voor  personal learning. Of voor in de klas, als actuele debataanzet. Of doodgewoon: nieuws van de dag.

Related: Arnoud Engelfriet over internetrecht. Zijn boek heb ik hier nog ergens liggen. Maar waar? Ik moest er binnenshuis nog maar eens lifehackend tegenaan gaan. Kijk toch, hoe mooi, het sneeuwt al tot hier. Kan ik echt beter niet in het verkeer vandaag, beste weerman? En à propos, beste Sint, hoe zit dat met de gladheid van de daken zondagnacht?

App voor in de klas: aanwezigheden opnemen (reblogging Pedro)

 Attendance via Is het nu generatie X, Y of Einstein?

Computerwetenschapper en docent David M. Reed maakte de tool Attendance voor de iPhone waarmee je gemakkelijk klaslijsten kunt inladen. Gewoon via de smartphone kun je nu de aanwezigheden bijhouden. En je kunt er zelfs groepjes mee vormen: Meer info hier. … Read More

Google Lit Trips: nieuwe remedie tegen ontlezing van jongeren

  A Different Way to Read Great Literature! Literatuur lezen of onderwijzen met Google Earth: hulde aan Jerome Burg, 2010 Microsoft Education Award voor Google Lit Trips! De wereld draait vooruit. Alle beetjes helpen tegen ontlezing van jongeren, toch. Moet er nog zand zijn!?

Humo tipte ze deze zomer al, de Google Lit Tripsga met een goed reisverhaal in de tuin zitten en zet achteraf de laptop aan om op Google Lit Trips de voetsporen van de personages te drukken.

Literatuurprofessor Jerome Burg heeft op Google Earth de trajecten en locaties van onder meer Cormac McCarthys ‘Blood Meridian’, ‘A Portrait of the Artist as a Young Man’ en de Odyssee uitgezet en van relevante tekstfragmenten, foto’s en links voorzien. (HUMO, The Wild Site, 28-07-2010.)

GLT is free software: Jerome Burg heeft hem ontworpen om wereldwijd in de klas te gebruiken. Hoe dat in zijn werk gaat, tonen tutorials op YouTube. Jerome Burg zelf publiceert op zijn site GLT-video’s die ons op het goede spoor zetten van deze motiverende manier van lezen.

De GLT sporen – hoe kan het anders – helemaal met het ‘nieuwe lezen’, waarin bijvoorbeeld Libroid een geavanceerd totaalspektakel ambieert. Lezen wordt een kaleidoscopische sensatie met steeds meer snelheden. Speciaal aan de Google Lit Trips is dat ze voor wereldwijde leesbevordering bedoeld zijn. Hun maker Jerome Burg huldigt immers de filosofie van delend leren of classroom 2.0.

Besluit 1. Iedereen kan gratis littrippend leren lezen en met zijn eigen littrip bijdragen aan de ‘ontsluiting’ van grote literatuur voor grote groepen (jonge) lezers. Ik dacht hierbij aan een recente stelling van Wilfred Rubens: De motivatie van studenten en leerlingen wordt niet alleen beïnvloed door de manier waarop we ICT inzetten, maar ook door de technologie op zich.*(Presentatie #owd10 Vormt motivatie de sleutel tot leren in 2011? Slide 35) Dit geldt zeker ook voor het lezen/bestuderen/doceren van literatuur met GLT.

Besluit 2. Geen zin in virtuele ver-beeld-ing? De verbeelding live en letterlijk laten spreken? Er is altijd nog het motiverende en inspirerende van voorlezen, vraag dat maar aan de Stichtingen Lezen met hun voorleesacties in Vlaanderen en Nederland en daarbuiten in Europa. Lekker gezellig intiem met zijn tweeën (of meer) op de bank. Of in de klas, zoals leraar/docent Paul de Loore die Kaas van Elsschot elk jaar integraal voorleest, en het boek na meer dan 30 jaar uit het hoofd kan reciteren!

*Voetnoot
Hoor ik daarin warempel good old Marshall McLuhan doorklinken? Is ook hij niet één van Wilfred Rubens’ (en mijn) helden?

Crossposted: The Sausage Machine.

Aan een coole onderwijsminister

Everybody teaches, everybody learns *

1 september 2010. Bijna 1 mio leerlingen naar school. Vanaf vandaag is ook mediawijsheid een ‘officieel onderwijsdoel’, m.n. een vakoverschrijdende eindterm, zoals dat heet. [N.v.d.r. voel ik daar de wind van de vernieuwing weer niet uit Nederlandse hoek aanwaaien?!] En voor de start van het nieuwe schooljaar promoot de Vlaamse onderwijsminister Pascal Smet zowaar gamen in de klas. Trendy, toch? Klinkt cool, toch.

@ Pascal Smet, minister van Onderwijs

Vraagt u het Margreet van den Berg en haar zoon Martijn nog eens hoe cool gamen (in onderwijs) wel kan zijn, mijnheer de minister. Margreet kent haar stof van binnen en van buiten. En zij en haar zoon delen hun media- (en onderwijs)competenties loyaal en royaal met de wereld! For free dus. Mediawijsheid is voor Margreet van den Berg geen mode- of ijdel woord. Stel ik me pretentieus op als ik u haar ten warmste aanbeveel: dringend op haar abonneren, mijnheer de minister, als u het al niet gedaan zou hebben, en haar linken op uw site. Dat zou ik nu eens een cool gebaar vinden.

Herkent u ze, mijnheer de minister, deze übercoole gasten op mijn foto van het scherm dat enkele maanden geleden opgesteld stond in de Koninklijke Serres te Laken? We kunnen het volledige filmpje bekijken op de blog van leraar Bart Verswijvel en zijn leerlingenteams die dit jaar de Koningin Paolaprijs voor het Onderwijs (en meer prijzen) wonnen met het project Teacher Aid: leerlingen maken leraren mediawijs! Laten we de rollen omkeren en van de mediacompetenties van jongeren gretig gebruik maken. Of zoals Bart Verswijvel het mooier formuleert: leerlingen en leerkrachten delen hun digitaal universum. E-competent, mediawijs in no time, mijnheer de minister, met de speed en de power van generatie X, Y of Einstein. En ik kan het weten, getuige mijn blogje TSM.

Mag ik u nog een abonnement aanbevelen, zonder opdringerig te willen zijn? I happily present Bart Van Bossuyt uit mijn netwerk. Een superman in AR, teacher geek. Vanuit Vlaanderen (erfgoedstad Brugge) bouwt hij via Twitter en YouTube een sterke internationale reputatie op. Hij is een pionier van augmented reality in de klas. Of aardrijkskunde of chemie: hij drijft de leer-kracht in zijn leerlingenbundels op met 3D-visualiseringstechnieken. En wat definitely beautiful is: hij biedt het ons allemaal gratis aan op het web! Open source. Abonneren op Neogeobart, zou ik zeggen. Kijkt u even mee naar zijn methaanmoleculemodel of speurt u liever mee de hemel af naar Orion of Jupiter?

Nog eentje uit de overvloed, mijnheer de minister? In der Beschränkung zeigt sich der Meister, ik weet het wel, maar mag De Edublogs Daily nog snel bovenop uw stapel nieuwsbladen? Maar u was hoogstwaarschijnlijk al geabonneerd …

Tot slot wil ik u | allen een übercool gelukkig nieuw schooljaar 2010-2011 wensen!**

Voetnoten
* Citaat van de baseline van Bart Verswijvels Teacher Aid-blog.
** Zie ook mijn tweet @Phyllis in Mees’ klas (ja, die van teacher geek Maarten Hendrikx).

Crossposted in The Sausage Machine.

Setting our default to social (Ewan McIntosh)

Education has for too long defaulted to secrecy, opaqueness and inward reflection on “what education is”. It’s time to change that default setting.

Met deze lead opent de Schotse edublogger Ewan McIntosh een pleidooi voor het wereldwijd delen door studenten en docenten van intellectuele arbeid. Omdat 

… the benefits of others serendipitously bumping into our content, our ideas and our pleas for help greatly outweigh the perceived risk or inconvenience of ‘losing’ a piece of ourselves to the vast online wastelands.

Een zienswijze die ik tenvolle deel. In volgende alinea houd ik het bij ‘visie’, de aangegeven algemene richting, in terugkoppeling naar het ontstaan van The Sausage Machine.
 
Wereldwijd leren en delen
 Het was één van de ontstaansredenen, noem het voor de gelegenheid de default setting, van de vroegere leerblog The Sausage Machine:
  • anders gaan leren op school door de muren van onze klaslokalen te slopen.
  • Het leren tijdens de Nederlandse les ( in 5 en 6 secundair) presenteren ‘zoals het was’,
  • rekening houdend met de infrastructurele en onze technologische mogelijkheden in onze school van toen (2007-2008).
  • Ook wilden we waar mogelijk leesportfolio’s of delen ervan (vakonderdeel literatuur) op het internet publiceren.
  • Alles in de hoop dat we met de belangstelling, kritiek en hulp van de ‘buitenwereld’ anders en beter zouden kunnen leren en werken: ‘connected’. 

We wilden ‘verder’ gaan dan het notoire ‘zoeken op het internet’, i-luisteren, of het dankbaar inzetten van een op het internet gevonden zeer bruikbaar filmpje. Uit de beslotenheid van de eigen klas breken, het ruime sop van het interactieve internet kiezen, daar wilden we voor gaan, in alle openheid en eerlijkheid. 

No limits on sharing!
Terug naar Ewan McIntosh. Concreet heeft hij het over e-portfolio’s en LMS. Hij roept studenten en docenten op om niet langer binnenmuurs te blijven met hun werk en realisaties. Slopen, die muren tussen klassen, hogescholen, universiteiten. Go global! Intellectuele arbeid kan niet langer angstvallig binnen gesloten kringen gehouden worden. E-portfolio’s zouden met de wereld moeten gedeeld.

In zijn pleidooi voor het www-delen van e-portfolio’s neemt Ewan McIntosh ook de learning management systemen (LMS-en, ELO’s) onder handen. Hij noemt ze zelfs antisociaal:

 private, closed networks that experts and co-learners in the ‘outside’ world cannot see or interact with. Sure, you can have an open blog that anyone can read and participate in, but you have to flick the switch first to go open. The default position is closed.
 
Eenzelfde gevoel overkwam/overkomt me bij die educatieve uitgevers die om hun methode te beschermen, omheiningen plaatsen: op het web enkel toegankelijk voor hun methodegebruikers.

Verloren leerkansen voor velen, verloren stemmen van kenners e.a. van overal die mee in de ‘conversatie’ zouden kunnen stappen, verloren crowdsourcing. Ik durf te veronderstellen dat ‘wereldwijde openheid’ de verkoop van hun methode niet schaadt, integendeel. Worden er wereldwijd minder (e-)boeken verkocht omdat er oneindig veel op het web gratis te lezen valt? Ik dacht dat er meer verkocht werden dan ooit. 

Ach, met de hete adem van de sociale media in de nek worden ook de ‘behoudende’ edu-uitgevers wel vanzelf in de richting van een meer sociale ‘default setting’ geblazen. Ik stop dus snel mijn geweeklaag,

en luister liever nog eens naar de mooie woorden in Schotse tongval van Ewan McIntosh …

Nu u / jij.

Crossposted on The Sausage Machine.

Is School Cool? Over de e’s van leren

Vakantiesignalement. Wat heb ik vandaag geleerd? Van drie profi’s: Steve Wheeler, Cindy De Smet en Wilfred Rubens! Over leren met de e van e-learning of technology enhanced learning, en PLE.

Vrolijk terug naar school plaveien marketeers de weg naar schooljaar 2010-2011 … Is school cool? Ja, maar niet zonder de e’s van de tijd en de toekomst te kennen, of beter: te (leren) gebruiken. Zo denk ik erover.

 De ‘e’ in ‘leren’ heeft allang de klank van ‘sociale media’ of zoals Wilfred Rubens het samenvat: ‘technology enhanced learning’. Enkele dagen geleden blogde hij over de school als cloud company. Terecht dat ik hem hier, zomerdromend over de toekomst van onderwijs / leren, in één adem noem met Steve Wheeler en Cindy De Smet. Waar ik cloud lees, denk ik 3.0.

 Speciaal voor de vakantie lijst e-onderwijsspecialist Steve Wheeler een aantal e’s nog eens op in een serie van zeven blogposts onder de algemene titel Web feats. In een recente presentatie zet hij – met enige reserve – een stap verder. Hij toont dat onderwijs 3.0 niet langer een visionaire gedachte is … 

 … zoals ook tenvolle blijkt uit de PLE van Dr. Smetty, aka PhD-student Cindy De Smet. Ik vond haar Prezi-presentatie een heel mooi praktijkvoorbeeld van een Personal Learning Environment! De gedroomde illustratie bij Steve Wheelers web 3.0 …

Steve Wheeler’s Web 3.0: the way forward?

Dr. Smetty’s PLE

Ook in The Sausage Machine. En op Zita.be.

“The Social Network” 2. Of fictie-onderwijs volgens KISS

ABC-zomervakantiepost met uitvalswegen naar meer (naar believen in te vullen). KISS from The Sausauge Machine.

  A) Video als intro: teaser trailer 2 van The Social Network met een inleiding van DutchCowboys. Voor trailer 1 verwijs ik naar Knack Focus

B) Facebook de film according to Wikipedia (met weglating van een aantal hyperlinks):

The Social Network is an upcoming 2010 drama film directed by David Fincher about the founding of Facebook and the pop culture phenomenon it created. The film features an ensemble cast which consists of Jesse Eisenberg, Brenda Song, Justin Timberlake, Andrew Garfield, Rooney Mara, Armie Hammer, and Joe Mazzello. The film was written by Aaron Sorkin and adapted from Ben Mezrich’s 2009 book The Accidental Billionaires: The Founding Of Facebook, A Tale of Sex, Money, Genius, and Betrayal. The film is distributed by Columbia Pictures and is set for an October 1, 2010 release. (Aldaar nog veel meer.)

C) Facebook het boek according to Paul Harris:

A sexy saga of Facebook’s birth – but is it fantasy?

Vertaald naar literatuuronderwijs: de zoveelste mooie illustratie bij de fictie-hamvraag: hoe bouwt een auteur zijn schepping op, wat is het aandeel ‘bestaande werkelijkheid’, hoe groot is het percentage fantasie? In een vorig leven in de literatuurles placht ik de roman/de film – fictie bij uitstek – op een lijn af te beelden. Met het uitroepteken kan de ‘maker’, de ‘schepper’, voor de creatie van zijn nieuwe wereld naar believen en wellust schuiven op die lijn. Didactische pure basics, uiterst minimalistische voorstelling, weetikwel, Simple, Stupid en Short van KISS, voor veel verbetering vatbaar, maar toch wel ‘bevattelijk’ voor (mijn) jonge lezers en kijkers/ kijkers en lezers, weet ik uit decennialange praktijkervaring.

 W______!_______________F

““The Social Network” 2. Of fictie-onderwijs volgens KISS” verder lezen

“Poëzie zou een veel grotere plaats moeten innemen.” (Henk Witteman, onderwijskundige)

De stad grijs
de paden druk
stemmen rond mijn hoofd
de banken stuk
de zon schijnt tussen de gebouwen door
de muren zijn kil
stad aan de stroom
waar ik wonen wil.

Johan Deceuninck
Winnaar Gedicht verzonden, Gedichtendag 2007.

Poëzie doet een aanspraak op je talige vernuft, creativiteit, denkkracht. Daarom zou ze in het onderwijs een veel grotere plaats moeten innemen.

 Henk Witteman, foto Malmberg.

Uit zijn reactie op Idee van de week van redacteur Corinne Nederlof op Onderwijsvanmorgen.nl citeer ik dr. Henk Witteman. In de aanloop van Gedichtendag 2010 presenteerde OVM Gedicht verzonden, een poëzieproject van TSM-signatuur.

Als je ruim aan de verkeerde kant van 60 zit, krijg je steeds meer de neiging terug te kijken. Je vraagt je bijvoorbeeld af waarom je de levensweg hebt bewandeld die je achter je hebt liggen. Voor mij is het antwoord hierop duidelijk geworden. Ik koos er als jonge man voor leraar Engels te worden. Tijdens mijn studie Engelse Taal- en Letterkunde werd ik gegrepen door de dichter Wlliam Blake (1757-1827). Deze uitzonderlijke schilder/dichter was in staat op verschillende niveaus te communiceren. Zijn taalgebruik was in de lijn van de Romantiek eenvoudig, maar wat hij verwoordde had vele dimensies. Het spel met de taal, in combinatie met diepe emoties in een wereld vol Ratio (William Blake leefde in de wereld tussen Rationalisme en Romantiek) hebben mij veel geleerd. Corinne, je woorden talig vernuft en creativiteit zijn heel juist gevonden. Ik wil er nog het vermogen van scherpe conceptualisering aan toevoegen. Poëzie zou een veel grotere plaats moeten innemen. Het zou onze leerlingen helpen scherpe concepten te vormen, hetgeen hun denkkracht zou bevorderen. Het was het hier geciteerde gedicht van Johan Decouninck die deze gedachten in mij wakker riep.

Dr. Henk Witteman in reactie op Idee van de week, 7 december 2009. Vetjes van mij.

Adora Svitak (TED2010). Of “Koester de dromen van kinderen.”

 Via Stijn Vogels en Wilfred Rubens kwam ik op TED2010 en bij Adora Svitak, een meisje van 12, dat op die technologieconferentie als invited speaker het woord voerde. Mashable interviewde haar.

Het tweede deel van mijn posttitel ontleende ik aan Wilfred Rubens die met Koester de dromen van kinderen naar de nieuwste TED-lezing van de wereldberoemde  ‘creativiteitsexpert’ Sir Ken Robinson verwijst. Voor nrc.next vatte Jim Stolze die lezing samen. Bij wijze van intro voor het tubeje van Mashable met Adora Svitak citeer ik uit Stolzes samenvatting:

Robinson noemde het belachelijk dat kinderen nu moeten “solliciteren” om naar een bepaalde school te mogen. Alsof ze hun curriculum vitae moeten verdedigen. “O, het lijkt het erop dat je in die 36 maanden nog niet veel hebt bereikt. Zeker te veel met borstvoeding bezig geweest.”  Kinderen zijn kinderen, en een 3-jarige moet je niet als een halve 6-jarige behandelen.(Jim Stolze, nrc.next, 15-02-2010.)

Adora’s moeder, Joyce Svitak, op 6 februari: My older daughter 14 is competing at Chopin competition, my younger daughter 12 is writing her TED speech, what a life!

What a life! Wonderkind? Genie? Hoogbegaafd? Vroegrijp? Sensatie? … Natuurlijk is Adora Svitak een fenomeen: welke 12-jarige schuimt conferenties en talkshows af, ontmoet ‘groten der aarde’ ?! Je moet een 3-jarige niet als 6-jarige behandelen, lees ik in Jim Stolzes verslag. En de 12-jarige Adora Svitak dan? Haar niet als een 22-jarige …? 

Mashable plaatst Adora’s optreden in het kader van kinderrechten. Ja. In se komt het allemaal weer neer op een zeer respectvol samenleven van oud en jong. Op verantwoordelijkheid. Op een grote luisterbereidheid en openheid voor elkaars ideeën, wijsheden en dromen. Zeker ook op het vlak van onderwijzen en leren. Waarom zou een kind geen leermeester kunnen zijn? “Adora Svitak (TED2010). Of “Koester de dromen van kinderen.”” verder lezen

De Canon 50 Nederlandse literatuur volgens Marita Mathijsen

  Uit Taalschrift van 26 december 2009 geknipt … Daar is een discussie aan de gang n.a.v. een pleidooi en de leeslijst Canon 50 Nederlandse literatuur van prof. dr. Marita Mathijsen van de UvA: Niets is zo vanzelfsprekend als een verplichte literatuurlijst op school.

Mijn mening? Zoals eerder gezegd, ben ik voor het wilde kiezen van boeken op school. De literatuurdocent geeft immers de kennis door om zijn jongere lezers ‘vrij’ te leren kiezen. Die kennis omvat literatuurgeschiedenis met canonvorming, literaire genres en hun structuren, hoge en lage cultuur, inwijding in de wereldliteratuur, kritiek, boekenmarketing, literatuur in de Digital Age, leescultuur met schoolse leeslijstenboekenzoekers, landelijke leesbevorderingscampagnes toe … Misschien vergeet ik op dit moment wel belangrijke studie-items. Ik heb het over kennis van literatuur tout court, de basics, de grote context, een terminologie en een instrumentarium om literatuur beter te kunnen lezen, en ze te ‘verwerken’ in dialoog met docent, peergroep en anderen. Met de Canon 50 van Marita Mathijsen hebben we er een interessante visie en zeer waardevolle literatuurlijst bij. Wat haar standpunt betreft, en dan vnl. haar eindperspectief op economie en psychologie, daarop wil ik bij gelegenheid nog terugkomen:

[…] met een verplichte literatuurlijst bereiden we jongeren voor op een maatschappij waarin literatuur meetelt en waarin zíj niet meetellen als ze niet een reservoir aan literaire competentie meegekregen hebben. Het is een kwestie van Darwiniaans overleven: met een flinke literaire bagage staan ze sterker in het leven, zowel economisch als psychologisch.

Marita Mathijsens stelling in Taalschrift, 26-12-2009.

  Gelezen? En goedgekeurd? Welke werken hebben je leven ‘versterkt’? Nieuwe schrijvers ontdekt? Toch nog even dit uitsmijtertje opgetekend uit mijn decennialange praktijkervaring van leraar Nederlands in het so … Tim, toentertijd in 4 so, reagerend tijdens een literatuurles (zijn woorden zijn in mijn geheugen gebrand):

Waarom moeten we eigenlijk al die verhalen en gedichten lezen?? Wat is daar het nut van? Ik zie het niet! Ik heb er niks aan! Mijn ouders lezen ook geen boeken. Wij hebben thuis geen boeken, en als ik dat zo zie: doen wij het slechter dan andere mensen? Zijn wij ongelukkiger?? Nee!!

Tim, 4 so, schooljaar 2004-2005, n.a.v. deelname van mijn klas aan een onderzoek van dr. Tanja Janssen (UvA) over verhalen lezen.

Crossposted in The Sausage Machine.

Maand van het Vinden

 Onder de zoekmachinetermen op het dashboard (‘controlepaneel’ in ander Nederlands) van mijn blog The Sausage Machine:

hoeveel dagen lente

over hoeveel dagen is het lente.

Wat een leuke vondst! (Haastjerepje, mijn nieuwjaarswensen zijn nog niet verstuurd!) Kan mijn winterfoto van 9 januari 2010 een antwoord zijn voor de lentezoekers? Het is niet dat ook ik niet vol ongeduld op de lente wacht.

Nog iemand die op zoek is … : Peter den Hollander van de vakcommunity Nederlands van digischool.kennisnet.nl die druk doende is met het voorbereiden van activiteiten voor de Maand van het Vinden (april 2010). Hij wil o.a. een website opzetten. Ik geef hem door:

[…] op zoek naar (les)materiraal dat ik op (de nog te ontwikkelen) website Maand van het Vinden wil zetten.

Doelgroepen zijn leerlingen, studenten, maar ook ‘gewone’ burgers, misschien dat jullie i.s.m. de bibliotheek iets kunnen of willen organiseren. […]

Een hoofdonderdeel is: de estafette informatievaardigheden: ik zoek tenminste 12 scholen die in een estafette een project gaan doen dat uitmondt in een project a la Farewell: dat is een speelfilm gebaseerd op allemaal origineel materiaal van een wereldreis van een zepplin.

De communicatie tussen de scholen zou moeten plaatsvinden via videoconference […]

Peter den Hollander, vakcommunity Nederlands, e-mail 11-01-2010, vetjes van mij.

Informatievaardigheden, dat is hét onderwijswoord wel van het begin van de 21e eeuw, en niet alleen in Nederland. Staat het ook niet bovenaan in de checklijsten van de Vlaamse onderwijsinspectie? Mediaskills, skills, skills: dé mantra. Dé paradoxale dreun: we leven in een kennismaatschappij en zonder informatievaardigheden kennen we dus niet(s) (meer)? Natuurlijk niet. 

Informatievaardig kunnen we wel zoveel meer, sneller en beter. Met mijn leermeester Margreet van den Berg gebruik ik liever de term mediawijs, die is veel betekenisvoller dan ‘informatievaardig’. Wat zij met ‘mediawijs’ bedoelt? Haar hele blog ademt mediawijsheid! Volgen dus die wijze vrouw! 

Met informatievaardigheid is de kous van onderwijs echter lang niet af. Natuurlijk houdt die eeuwige vraag naar de ‘content‘ me bezig, het essentiële wat, nog belangrijker dan het how to do … Wat zullen we leren … én onderwijzen?

À propos, weet u/je al wat zoeken? Geen nood. Nog even geduld, u/je vindt het vast in de Maand van het Vinden. En de lente? Coming ASAP, elk jaar opnieuw, zolang de tijd voor ons mag duren … Gelukkig Nieuwjaar!

Update

Ondertussen is het aftellen op de beloftevolle site van Peter den Hollander. Op 7 april 2010 is er een openingscongres dat de start geeft aan de Estafette Informatievaardigheden – ook voor scholen uit België.

Beyond 2.0 of leren 60 plus. Mijmerend, verlangend

Uit Stephen Downes’ presentatie New Tools for Personal Learning, 25 november 2009.

Leren als verlangen, een uiterst persoonlijke post

Neen, Het Onderwijs Moet Niet Veranderen, om het eens met een boutade op Maarten Cannaerts’ uitdagende titel te zeggen. Er waren tijden dat ik het tegenovergestelde ‘placht’ uit te schreeeuwen, maar tijden veranderen. En ik word hopelijk (!) ‘wijzer’ … 😉 Niets moet. Alles kan. Althans wat mij betreft. Ik wentel me immers om en om in mijn eigenste kleinste PLE’tje. Me, Myself and I, veilig verborgen in het grote webgewoel of Alleen Op De Wereld in solitary autonomy? Neen, toch. Me, We, Network! Zo verander ik.

Nee, ik ben niet vies van enige chaos. Mag ik mezelf een adept noemen van informeel leren? Noem het serendipisch leren. Recognizing patterns in de eeuwige en oneindige stroom van bronnen nowadays. Grofweg selecterend wat me op dit moment ‘past’, binnen mijn erg beperkte mogelijkheden welteverstaan. Vlinderend, verlangend. Zoals hier en nu. Een voorbeeld. Maybe a worstcasescenario. So what. Voor mij moet er niet nog meer zand zijn …  (Ai, wik en weeg ik mijn woorden wel, kom ik niet te zelfverzekerd en pretentieus over?)

Vlinderen in/over het web en neerdalen in de leerparadijzen van groten veraf en dichterbij. Een heerlijke ervaring: geprikkeld door nieuwsgierigheid, verlangend naar weten, surfing, sensing, experiencing …

In één van zijn nieuwste presentaties (voor audio en meer uitleg: hier op zijn blog) laat Stephen Downes me kennismaken met zijn toverformule ARRFF: Aggregate, Remix, Repurpose, Feed Forward. Evolutionair denken? ‘Voeding’ voor technology enhanced learning-experten en onderwijshervormers. Over PLE, your Personal Learning Environment. Over de mythe van solitary autonomy en het adagium Me, We, Network. Adembenemend, als je het mij vraagt.

“Beyond 2.0 of leren 60 plus. Mijmerend, verlangend” verder lezen

Avontuurlijke literatuurgeschiedenis. Voor jouw leerlingen in 2009-2010?

PeterHHdonkerPerm09.150png
De dichter himself leert je op onnavolgbare wijze bij!

Hoor hem aanvaren op de baren van de woordenzee … Wild en speels, mysterieus en magisch als de poëzie zelf: Peter Holvoet-Hanssen*, net terug van het grootste poëziefestival ter wereld. Met zijn edele kapersvrouwe, de gelauwerde jeugdauteur Noëlla Elpers, bevaart en doorzwemt hij gedreven, lenig en onvermoeibaar alle woordenwateren.

Waar en wanneer? In Het Kapersnest: voor avontuurlijke schoollezingen, schrijfworkshops, … alle doelgroepen: kinderen, jongeren, senioren e.a., en meer.

Speciaal @ leraren Nederlands vanaf 4e, 5e jaar aso/tso, dit bericht van Peter Holvoet-Hanssen dat ik graag doorgeef. Poëziegeschiedenis gepresenteerd door een meester-performer:

Ik ga in september voort met mijn eerbetoon aan mijn voorgangers tot in d’Oudheid, met een ‘Avontuurlijke reis doorheen de poëzie’ voor +(15-/16 j.. CC De Kern te Wilrijk organiseert ditmaal sessies laatste week september.

Wie beter dan een geboren volleerd dichter van naam en faam kan poëzie en literatuurgeschiedenis opwindender, leerrijker, sneller, aangrijpender en kunstzinniger bij de jongeren brengen!? Een dichter met een missie! Welke literatuurleraar of literatuurprof doet beter dan ‘edudichter’ Peter Holvoet-Hanssen? Magiër gelijk slaat hij allen in zijn ban. (Ik spreek uit jarenlange ervaring/samenwerking met Het Kapersnest.)

Meer literatuur(onderwijs) van (lit)blog The Sausage Machine? Onder literatuureducatie 2.0 en poetika2.0… TIP: Roemeense webdeveloper schrijft literatuurgeschiedenis met Longest Poem in the World.

* Mijn amateurfoto: fond memory aan het optreden van Peter Holvoet-Hanssen in de Antwerpse Permeke-bibliotheek, georganiseerd door mijn gedreven oud-collega Chris De Commer voor haar klassen 5 en 6 aso t.g.v. Gedichtendag 2009, en waarop ik uitgenodigd was. Waarlijk: literatuurgeschiedenis voor jong en oud als onvergetelijke poetry experience! Nu al: aan allen een gelukkige Gedichtendag 2010!

Competentiegroei via gaming

Oblivionoblivion3
[…] het onderzoek heeft opgeleverd wat we hoopten aan te tonen: het inzetten van games in het onderwijs levert resultaten op. Maar het betekent ook nog iets anders.

In de eerste plaats betekent het dat self reports waarschijnlijk toch niet zo’n valide en betrouwbare bron van informatie zijn als vaak wordt aangenomen. Veel onderzoek naar de effecten van gamen is echter juist daarop gebaseerd.

In de tweede plaats roept deze bevinding vragen op rond de sleutelrol van motivatie. In vrijwel al het onderzoek naar gaming in het onderwijs bleek dat gaming een positief effect had op de motivatie van leerlingen, behalve in het enige andere onderzoek in Nederland waarbij ook een quasi experimentele opzet gebruikt werd: Frequency 1550. Leerlingen in de experimentele groep leerden meer feitenkennis over geschiedenis dan leerlingen in de controlegroep, maar ze ontwikkelden geen positievere attitude t.o.v. het vak. Betekent dit dat succes van gamen in het onderwijs helemaal niet zo direct te maken heeft met een hogere motivatie? Dat het om iets anders gaat, iets dat vooral een rol speelt bij gaming?

Als dat zo is, lijkt ‘flow’ een goede kanshebber. Geen enkel ander medium heeft zozeer de potentie om je ‘naar binnen te zuigen’, je onder te dompelen in waar je mee bezig bent.

Het is aan de andere kant ook mogelijk dat de factor motivatie wel degelijk van belang is, maar dat deze pas een faciliterende rol bij leren speelt wanneer gaming daadwerkelijk deel uitmaakt van de leefwereld van de leerder.

Bron: VERHEUL, Ineke, Wim van DIJK, Effectiviteit van een COTS (commercial off the shelf) game in het MBO: Oblivion, Samenvatting eindrapportage, CLU, Universiteit Utrecht, mei 2009, p. 2. Via Kennisnet via SIG-Group (C. Verheul). [De vetjes in het citaat zijn van mij.]

Uit hun theoretisch kader distilleerden onderzoekers Ineke Verheul en Wim van Dijk een model voor leren via games. Het visualiseert heel mooi op welke punten games renderen. Het meeste onderzoek over het gebruik van educatieve games was gericht op het aanleren van een vakinhoud. (Verheul en van Dijk, Eindrapportage, p. 6) Zoals het model illustreert, focussen de Nederlandse onderzoekers op competenties: kennis, vaardigheden, attitudes. Door het spelen van Oblivion leerde de experimentele groep meer op het vlak van oriëntatie, samenwerken en Engels. Er was m.a.w. leerwinst t.o.v. de controlegroep.

Dat is bijzonder goed nieuws voor de onderwijspraktijk: gamen doet competenties groeien!

GamesmodelVerheul.450png
Leren via games, model Ineke Verheul- Wim van Dijk, Eindrapportage, 2009, p. 19. Tekst en uitleg: zie de Conclusies in het eindrapport, p. 67-74.

* Oblivion? Waar kan ik een betere recensie vinden dan bij serious games-expert Margreet van den Berg?
* Meer over Ineke Verheul … en The Doors.
* Dit heuglijke nieuws verschijnt ook in The Sausage Machine.

Een update over games op Onderwijsvanmorgen.nl (12-05-2010) n.a.v. de grootste game-expo ter wereld, de E3: wat is er nieuw op het gebied van gaming? Gerelateerd, op dezelfde site: De sociale stijlen van gamers volgens Richard Bartle.

!  Leren met plezier via games (#in): nieuws bij Wilfred Rubens op 19-05-2010!

Drastische onderwijshervorming toegejuicht

Nieuws van de (lente)dag. Ik neem in cursief over van MSN Nieuws. Dat overneemt van DeMorgen.

Onderwijshervorming schaft aso, tso en bso af

Geen Latijn in de eerste twee jaar van het secundair onderwijs, lesblokken van twee à drie uur en een afschaffing van de opdeling in algemeen, technisch en beroepsonderwijs. Dat zijn enkele opvallende punten uit een voorstel tot hervorming van het secundair onderwijs dat besteld is door Vlaams minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke. De Morgen kon het plan inkijken.

Een begin maken met een hervorming van het secundair onderwijs was voor sp.a-minister Vandenbroucke het laatste agendapunt voor de verkiezingen van juni. Om de aansluiting met het basisonderwijs te vergemakkelijken wordt voorgesteld om de lesuren van vijftig minuten te vervangen door blokken van twee à drie uur. Het merendeel van de lessen bestaat uit een basispakket, waarbij een grotere aandacht is voor cultuur en technologie. Een viertal uur per week zal men kunnen kiezen uit een van de vier zogenaamde “belangstellingsgebieden”: “natuur en techniek”, “talen en cultuur”, “handel en economie” en “gezondheid en samenleving”. Zij vervangen de huidige opdeling in aso, tso en bso. Daarnaast komen er ook nog twee “keuze-uren” die mogelijk besteed zullen worden aan remediëring. (DWM)

Een eerste reactie

* Voor een afschaffing van de beschotten tussen aso en tso heb ik altijd al gepleit, o.a. hier, n.a.v. uitspraken van Mieke Van Hecke van het VSKO in de zomervakantie 2007. Ik denk dat ook Peter Dedecker deze hervorming zal toejuichen. Het einde van de waterval eindelijk in zicht. Iedereen ‘geleerd’.

* Ook wat lesblokken betreft: hoera! Alleen al organisatorisch zoveel comfortabeler en efficiënter: zeker ook voor project- en ander groepswerk, voor samenwerking onder vakken, collega’s, klassen. Voor infrastuctuurbenutting, buitenschoolse activiteit. Ik heb het geluk gehad van voor mijn schoolvak Nederlands meestal over blokken van twee lesuren te kunnen beschikken: dat betekende volgens mij een hoger rendement en een grote tijdsbesparing.

* Geen onderwijsvernieuwing zonder cultuur en technologie! Dat spreekt vanzelf. Laat het u/jou nog maar eens gezegd zijn van een (edu)(lit)bloggertje.

Onderwijshervorming. Education reform. Niet alleen Vlaanderen, ook Obama ligt er vandaag wakker van. Zo meldt Associated Press via mijn Google Alerts.

Dit artikel verscheen vandaag ook in The Sausage Machine.

Verjuffing van het onderwijs?

In blogpostresponse op een thema in VOLT, het VRT-één-programma met Martine Tanghe en Kobe Ilsen: De verjuffing van het onderwijs in de uitzending van 12 november 2008:

een foto (ik ben je reinste beginner-amateur) van een groep deelnemers aan de sessie van Wim van Beek en Ruud Walst (Mees&Meester) op HSN 2008, de 22e Conferentie Het Schoolvak Nederlands, op 15 november 2008, lokaal 506, Campus Koningsstraat HUB Brussel. Walst & van Beek alludeerden op de feminisering of vervrouwelijking of verjuffing van het onderwijs in het begin van hun presentatie, hun publiek overschouwend en verwelkomend: slechts een drietal heren op een (50-60-tal?) dames. Of was het een ‘zorg‘-thema (conferentiestroom LOPON2), sterk appellerend aan het ‘moedergevoel‘ van de vrouwelijke leraar (de lerarenopleider, de student in lerarenopleiding), dat hier de doorslag had gegeven? De titel van hun presentatie? Met Paddo’s meer taal. Taal een zaak van alle vakken. Over taalgericht vakonderwijs, dus, een trendy onderwijsthema. Dat in het onderwijsdiscours dezer dagen in deze blogresponse meteen een genderkleurtje krijgt,  aanvankelijk ongewild eigenlijk.

Klopt dit staalkaartje(plaatje)? In de HSN-sessie over books, blogs en blooks , specifiek over de literaire blog, van de jonge onderzoekers (UGent) Steven Vanhooren en Peter Vanbrabant waren er naar mijn schatting veel meer (oudere) heren onder de deelnemers. Nieuwe technologieën? Zo’n onderwerp lokt meer mannen? Ja?! En dan nog iets! Kom ik nu pas tot de conclusie dat ik alleen maar lezingen/workshops heb gevolgd, gegeven door mannen! Weten zij het allemaal beter? Wat zouden de talrijke vrouwen onder de bloggers daarover denken?


Foto JB. In respect voor alle deelnemers en de sprekers.

Dit artikel verscheen vandaag in een licht aangevulde versie ook in The Sausage Machine.