Als een mens een dag geen internet, geen digitale tv en geen telefoon heeft, doet hij gekke dingen. Zo ook uw edublogger. Opruimen… en dan een Clickx Extra uit herfst 1998 vinden over … “Internet in je klas”. En omdat je soms wel eens moet terugblikken om de huidige stand van zaken in te schatten, geef ik hier een greep uit die befaamde editie.
De cover en inhoudspagina komen al bevreemdend over… 292 url’s… waarvan slechts 38 didactische url’s (over chemie, geschiedenis, latijn, enz). Een artikel van 6 (zés!) pagina’s over zoeken op internet met Altavista (bestaat nog steeds maar is overgenomen door Yahoo!)…. Toen was zoeken nog een ambacht. Er waren immers 38 of meer zoekmachines. Kan jij er meer dan 5 uit het blote hoofd opsommen? (*Google, Google, Askjeeves, Bing en …Google?)
Lees even het eerste blad van “Je eerste stappen”. De ietwat betuttelende manier van uitleggen in dit artikel doet het ergste vrezen. Nu weet iedereen wat internet is, dat je een provider nodig hebt, enz. Ik lees ook dat onbeperkt surfen op ISDN 9000 Bfr per jaar kostte. Voor de jongste lezers, dat is 225 euro. Betaal jij nu ook meer dan het dubbele?
Maar goed, technologisch zijn we in die 13 jaar toch wel vooruit gegaan: sneller, niet meer inbellen, wireless, Firefox en Chrome, streaming audio en video, 3D, sociale media…
Maar het meest interessante is natuurlijk het artikel met toenmalig minister Van den Bossche (geflankeerd door Fientje). Mijn gekleurde bril haalt hier een paar zinsneden uit. (Het artikel bestaat uit 3 pagina’s : pg1, pg2, pg3)
“We willen dat alle scholen over vier jaar beschikken over 1 pc per 10 leerlingen in de leeftijdsgroep van 9 tot 18 jaar.” Kan iemand even opzoeken hoeveel dat nu is? (Zet het maar in de commentaren bij dit artikel.)
“Ik juich het idee van ICT-coördinatoren toe maar sommige projecten draaien inderdaad te veel op het enthousiasme van één leerkracht. Het moet geïntegreerd worden in het schoolwerkplan.” Heb ik dat niet nog eens gehoord op seminaries de laatste tijd?
“Momenteel wordt een project afgewerkt dat het hele administratieve proces voor het eigen aanbod van schriftelijke cursussen automatiseert. In de toekomst willen we die cursussen ook gaan aanbieden via Internet. Hierbij zullen bepaalde cursussen worden omgevormd met hyperlinks en aangevuld met geluidsfragmenten, interactieve oefeningen of video.” Had hij het hier over Bis-Online? Je weet wel, dat project dat 5 jaar geleden is opgedoekt.
“Ik zie de opdracht van die regionale expertisenetwerken trouwens ruimer dan alleen maar nascholing. Ik verwacht dat ze ook technische ondersteuning gaan geven bij de installatie van het computerpark en het gebruik van programma’s. Een soort helpdeskfunctie dus…..” REN-Vlaanderen, dus. Intussen ook RTC’s.
“Drie doelstellingen. Ten eerste onderwijsmensen bewust maken van de educatieve mogelijkheden van ict. Ten tweede hen stimuleren om zelf in gang te schieten door het maken en aanbieden van goede praktijkvoorbeelden van modellen en methoden. Ten derde uitgebreide nascholing en opleiding aanbieden.” Het huidige Toll-net?
Je merkt ‘t. Nil novo sub sole. Zelfs cyberpesten was toen al een aandachtspunt. Maar toch… op technologisch vlak veel vooruitgang. En in iedere instelling is er nu wel een ELO, een ict-coördinator, een computerklas, digitale schoolborden… Leerkrachten zijn volop bezig met ict te integreren. Nascholingen links en rechts. Sociale media worden stilaan als kanaal en middel ingezet.
Ik nodig de lezer van harte uit om commentaren te posten. Ik lees graag hoe jij de situatie van nu inschat tov herfst 1998. En of je dergelijk artikel kan appreciëren. 
Interessante vraag Ruben. Ik denk dat er veel veranderd is sinds 1998. Alleen ziet de buitenwereld dat niet altijd. Maar 1 ding blijft mijn inziens ontbreken: de benodigde hardware. Als ik zie wat de deelnemers aan mijn onderzoek (leerkrachten biologie, 2e graad) moeten doen om eens 4 lessen een computerlokaal te kunnen/mogen gebruiken. Dat zou niet meer mogen in 2012.
Ik denk dat we dus nog 2 dingen missen: een device voor elke leerling (zij het een tablet, een notebook of een portable) en een projector in elke klas. Het wordt tijd dat we ook dat eens gerealiseerd krijgen.
Zeer correcte observatie, Smetty. En ook al beloofde VDBossche in 1998 een verhoud!ng van 1 pc op 4 leerlingen, toch zou ik de huidige cijfers eens willen zien. Ik heb er geen idee van. (Iemand die zich geroepen voelt?)
Anderzijds is BYOD (Bring your own device) stevig in opmars. Alleen spijtig dat de hedendaagse (digitale) cursussen niet zo goed aan de smartphones van de leerlingen aangepast zijn…
Over dat BYOD: ik heb dat ook in de trendsrapporten gelezen. Ondertussen al aan een paar leerkrachten gevraagd binnen diverse scholen in het secundair onderwijs. Heb nog niet één iemand gevonden die dat kon bevestigen. Maar laten we vooral hopen dat dat misschien de doorbraak gaat worden.
Over die cijfers: ik zal eens horen op UGent. Nog niet lang geleden cijfers gehoord, maar ben ze al vergeten.
In het secundair onderwijs is er inderdaad nog een hele weg te gaan op het vlak van hardware. In het hoger is dat gelukkig al heel wat beter.
In de KHBO waar ik zelf les geef is er in elk lokaal een beamer en docenten-pc aanwezig, en natuurlijk ook overal WIFI. Daarnaast is voor het departement HWB het principe van BYOD al helemaal ingeburgerd: elke student moet zijn eigen laptop meenemen. Daarnaast hebben meer en meer studenten een smartphone en ook steeds vaker een tablet. Ook meer en meer docenten lopen bij ons trouwens rond met een iPad.
Er is dus zeker wel evolutie, maar trager dan velen onder ons zouden willen. En vaak komt het altijd op hetzelfde neer: niet voldoende budget.
Het secundair onderwijs heeft nog een hele weg te gaan.
Enerzijds is er nog veel weerstand. Leerkrachten vinden het al heel wat als ze leerlingen ‘al eens’ iets laten opzoeken in de les of als ze een youtubefilmpje tonen. Verder houden ze nog sterk vast aan zichzelf als kennisbron en kennisverdeler.
Daarnaast leeft de school vaak onder een grote glazen stolp. Moderne communicatiemiddelen worden afgesloten in de les. GSMs moeten uit. Flash back in time.
Ik zie wel een toekomst in BYOD. Scholen worden ontlasten met een zorg over hard- en softwarebeleid. leerlingen kunnen strategieën en middelen inzetten in de les waar ze zelf vertrouwd mee zijn. Het is aan de leerkracht om er zich voor open te stellen en er zelf zijn klas van de toekomst mee te bouwen. Misschien moeten we gewoon ons zelf heruitvinden als leerkracht en niet de inhoud maar de werkvorm en leerstrategie voorop stellen.
Het internet is een middel, geen doel
Het internet is een middel, hardware is een middel. Spreekt voor zich.
Maar leermiddelen en werkvormen zijn zo een beetje de kip en het ei.
Het BYOD zal ook een trend in bedrijven worden. Zo beweren experts.
Maar nu is het nog dikwijls verboden. Ook daar dus een gewenningsperiode voor BYOD.
Ik citeer Peter Hinssen : http://krachtengebundeld.be/nl/high/webinar-hinssen.php
Zullen werknemers zich anders gaan gedragen door de technologie? In veel landen beschikken werknemers thuis over betere technologie dan op de werkvloer. Werknemers hebben thuis hoe langer hoe meer een aangenamere en efficiëntere ervaring met technologie dan op het werk. Werk is in de ogen van de jongste generatie werknemers de korte periode tijdens een dag waarbij ze verouderde technologie moeten gebruiken. Geen wonder dat werknemers sinds kort liever hun eigen hardware (telefoon, laptop, tablet) meebrengen naar de werkvloer, iets wat Hinssen omschrijft als BYOD of Bring Your Own Device. Als bedrijven niet snel genoeg reageren, verandert de BYOD-beweging in BYOT of Bring Your Own Tool. De laatste fase is de meest radicale, waarbij werknemers hun eigen informatie meebrengen (BYOI of Bring Your Own Information).