Een kleine groep leerlingen van ongeveer 2 à 3 procent heeft een heel ernstige beperking in schriftelijke communicatie. Deze groep heeft meer kansen om beter te functioneren in het onderwijs en in de maatschappij wanneer zij op school compenserende ICT-hulpmiddelen mogen gebruiken.
Het gebruik van dyslexiesoftware op school is echter nog al te vaak iets dat door betrokkenen als niet-evident ervaren wordt. Leerrkachten hebben soms drempelvrees of vragen hiervoor specifieke ondersteuning. Scholen vrezen soms conflicten i.v.m. de gelijke behandeling van leerlingen die wel en niet met een laptop kunnen werken. Ook ouders hebben soms vragen. Om antwoorden te bieden op deze vragen en een inspiratiebron aan te bieden om ICT-hulpmiddelen te integreren in het zorgbeleid van de school hebben het Samenwerkingsverband van Netgebonden Pedagogische Begeleidingsdiensten vzw, Die-’s-lekti-kus vzw, Gelijke Kansen in Vlaanderen, de Onderwijsinspectie en het Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming een brochure uitgewerkt.
Dyslexiesoftware! En nu? kan je hier downloaden
Het onderwijsmagazine Klasse besteedde deze maand eveneens uitvoerig aandacht aan de problematiek.
De Vlaamse overheid financiert ook een project Adibib waarbij gebruikers van dyslexiesoftware digitale handboeken kunnen bestellen. Dit project gebeurt i.s.m. vzw dieslektikus. zie: www.letop.be
Aanvullend hierop is het misschien interessant om te vermelden dat de Associatie Universiteit Gent samen met een aantal andere instellingen geruime tijd participeren in een vzw voor studenten met een functiebeperking (onder andere dyslexie). Meer informatie kan je vinden op http://www.cursiefvzw.be/