Anders denken in onderwijs

jan_figel_150.jpgIk was opgetogen toen ik Eurocommissaris Ján Figel’ in Strasbourg hoorde zeggen: “Learning takes place everywhere. Games can help to close the gap between formal and informal learning, between schools and the world outside. (Games in Schools Conference, European Schoolnet, 5 mei 2009 CoE Strasbourg) Hoe treffend is het laatste deel van die uitspraak? Het stemt tot nadenken – dat hoop ik althans.

Of het nu gaat om gamebased leren of andere media, alweer hoor ik de schreeuw om verandering voor ons onderwijs. Dat ICT en bij noodzakelijke uitbreiding mediawijsheid daarbij slechts een deel van een groter geheel zijn, lijken wij vaak niet te zien. Is een onvoldoende correcte visie door gebrek aan eigen mediawijsheid een oorzaak waarom Vlaanderen stilaan achterop dreigt te raken om toekomstige burgers voor te bereiden op economische en klimaatvraagstukken? Om maar iets te noemen.

Zolang we ICT als iets aparts zien, als ‘het zoveelste dat op onderwijs afkomt’, zijn we verder dan ooit verwijderd van de essentie. Op O5 (een initiatief van Microsoft om de verschillende spelers in ICT en onderwijs rond de tafel te krijgen op 23 april 2009) dreigde net dat mis te lopen tot iemand uit het publiek ingreep met een gevatte schets over het leven van zijn kinderen. Tijdens de rondetafelgesprekken waren we eerder die dag al tot de vaststelling gekomen dat we eerst en vooral een mentaliteitswijziging nodig hebben in ons onderwijs alvorens ons op concreter terrein te begeven zoals het O5 Memorandum doet.

Strategieën bedenken om het lokale management van scholen, de koepels en politici te sensibiliseren over de hoge nood aan anders denken, staat bovenaan het lijstje. En toch blijft verandering uit. De op O5 aanwezige politici deden hun best om geïnformeerd over te komen, maar konden niet overtuigen. Aan hen om budgetten te zoeken om te investeren in onze toekomst. “Het is allang geen vijf voor twaalf meer, maar véél later.”, besloot de heer uit het publiek zijn reality check.

Hoopvol klinkt overal dat moet worden ingezet op de lerarenopleidingen. Jan De Craemer vermeldde het op O5 en Ján Figel’ poneerde luid in Straatsburg: “The quality of teaching is crucial for lifelong learning and all necessary literacies. We should focus on teacher training.”, gesterkt door Patrice Chazerand van ISFE: “Nothing will happen without good teachers.”

Dames en heren politici, beleidsmakers – zonder belerend te willen zijn, maar uitnodigend tot actie: aan u de beslissing over onze toekomst. Wat denkt u?

[Foto: De Morgen]

2 gedachten over “Anders denken in onderwijs”

  1. Heel interessant artikel!! Niet te missen. Overtuigd en overtuigend. Sterkend. Vlammend geblogd. ICT (ook in onderwijs) is al lang geen kwestie meer van tools kennen en gebruiken. Het is een ‘lifestyle’ die – ook volgens mij – een ‘mentaliteitsverandering’ vraagt. Die kan er (mijn bescheiden mening van niet-ICT’er, wél gebruiker) wél komen via massale inzet van web 2.0, en sinds enkele dagen 3.0. (Zie o.a. mijn blogpostje:
    http://janien.wordpress.com/2009/05/21/wolfram-alpha-volgens-hulbee/.)

    Er is veel om heel hoopvol te zijn: zie bijvoorbeeld de eTwinning, ThinkQuest, Innovative Teachers en KlasCement Awards van 20 mei 2009 in Brussel. (Ik wil dit laatste KC-voorbeeld zonder ‘persoonlijke pretentie’ geven …) Zoveel machtig en prachtig lerarenwerk. ICT groeit bottom-up het snelst in zoveel scholen. Overheid en beleid kunnen daar niet sterk genoeg op inspelen. Maar willen ze daarvan weten? Of willen ze hun eigen ivorentorenplannen in de oude bureaucratische langzaamheid ‘ontwikkelen’ en ‘op-leggen’? Ach, wie ben ik. Dit is zomaar een gedachte, hoor. Niet meer en niet minder …

  2. Hoopvol, dat is het woordje dat me gunstig stemt Janien. Hoopvol dat er veel goeie ideeën leven, vooral aan de basis. Ik zou hier nog een stapje verder durven gaan … Nog betere ideeën leven soms bij de leerlingen en de studenten. Alleen krijgen ze hier soms geen kansen … omdat er geen tijd is … omdat de kennis er wel eens zou kunnen onder lijden!
    Eergisteren was het weer zover. Een debat over onderwijs: http://www.deredactie.be/permalink/1.540112 “in het kader van de nakende verkiezingen”. Stak daar niet weer, net voor halverwege, de kennissen-vaardigheden-discussie de kop op. Laat ons nu eens positief denken en mensen opvoeren die iets zinvol te vertellen hebben i.p.v. steeds die zwart-wit populaire verhalen over de oppervlakte van een vierkant (sic).
    Ik heb zelf zo het gevoel dat er niet zo veel meer moet veranderen. Leerlingen zijn overtuigd, heel wat leerkrachten ontdekken nieuwe (ICT-)middelen om hun onderwijs te versterken. Academici en zelfs auteurs op deze blog gaan ervoor 😉 Waar schort het dan nog? Ergens in het midden zou ik zeggen.
    Het is niet OMDAT je inschrijft in je schoolreglement dat je een ELO gebruikt dat je de eindtermen haalt (lees: inspanning levert). Het is niet OMDAT je gekozen hebt voor de ene en geen andere ELO dat je niet moet openstaan voor de meer-waarde van de ‘concurrentie’ (Janien had het even over ThinkQuest).
    Ik heb zo het gevoel er in elke school ergens een barrière bestaat. Het is een probleem om directies en soms vakbegeleiders te overtuigen van de meerwaarde van pak weg WEB2.0. Als je met heel wat van DEZE beleidsmakers praat dan voel je dat die vastgeroest zitten in wat ik WEB0.1 zou willen noemen. “We hebben computers, we hebben internet, we hebben een ELO … dus wat is het probleem?”. Internet is al lang niet meer gebouwd rond een aantal statische pagina’s, opgezet door een paar techneuten. En DAT wordt veelal niet gesnapt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *