Let’s face it – sociale netwerken als nieuwe e-mail

FB_thumbMijn Facebookexperiment loopt op dit moment van nakende lente een half jaar. Ondertussen doorwinterd gebruiker, kun je zeggen. Ik wist niet dat ik zoveel mensen kende. En ik heb niet eens onbekenden in mijn vriendenlijstje. Ze zijn echt, mijn digitale kennissen uit de virtuele wereld. Toegegeven, het voyeuristische in mij vindt het fijn om tijdens een Facebookpauze te lezen wat hen bezighoudt. Of om hun foto’s te zien. Hun activity stream. Impression management. Ook weer realiteit. Moeilijk is soms wanneer professionele relaties vriendjes willen worden. Die hou ik liever voor LinkedIn. LinkedIn, binnenkort gelinkt aan mijn Facebook. Welja.

Je kunt met enige zekerheid stellen dat Facebook en andere sociale netwerken van hype over trend naar zo-goed-als gevestigde waarde zijn geëvolueerd. In die mate dat het door de sociale en culturele revolutie het Web 2.0-landschap verandert. Op de BBC News website las ik dat sociale netwerken een nieuwe manier van e-mailen vorm geven. Van communiceren. Minder diepgaand dan e-mail, maar veel meer real-time. Wat en hoe – nu. Welke inhoud interesseert, bepaalt de gebruiker zelf (user generated filtering).

Accounts van Facebook, LinkedIn, Twitter, Flickr, Delicious, werkmail, privemail, hobbymail, eBay, werkblog, hobbyblog, elektronische leeromgeving, intranet, boeiend forum, Google Calendar(s)… Zelf meer dan 15 – zoveel hometabs heb ik standaard in mijn webbrowser staan. Waaronder een aantal van voorgenoemde. Mijn RSS-lezer spuwt er blog- en nieuwsberichten van door mij als interessant gefilterde bronnen bovenop. Crazy.

Softwareontwikkelaars werken aan platformen die de overvloed aan accounts op een overzichtelijke en werkbare leefbare manier zullen structureren. Ik ben vragende partij. En ik ben hoopvol dat het bundelen van digitale activiteiten nabije toekomst is: Facebook speelt met haar nieuwe startpagina op het succes van real-time status website Twitter in. De status updates staan in de kijker. Het artikel van BBC News geeft ruchtbaarheid aan eventuele samenwerkingen allerhande tussen de spelers. Aan nood aan openheid om technologieën te delen (Facebook en een gebrek aan openheid… Hoe contradictorisch is dat?)

Facebooks natte droom is wellicht dat zij tot gezegd general platform van de genetwerkte gebruiker evolueren. Niet voor niets kwamen ze recent terug op hun privacybeleid. Niet zomaar dialogeren ze over aan Europese visies aangepaste privacynormen. Merk met een knipoog de omcirkelde zin op de schermafdruk hieronder op (de afbeelding die Facebook gebruikt om haar nieuwe startpagina te duiden).

Het is duidelijk. They’re on it:

privacy

Facebook op weg naar het monopolie zoals Microsoft destijds? Maar niet zonder afzwakking door partnerships met andere succesvolle webfenomenen.

Hier komt George Siemens en zijn connectivism, maak ik me sterk.

Lees het artikel Social networks ‘are new e-mail’ hier.

5 gedachten over “Let’s face it – sociale netwerken als nieuwe e-mail”

  1. Ik zou mijn geld niet zetten op Facebook als de nieuwe Microsoft. Er ‘rammelt’ gewoon te veel aan dat product, zowel de privacy issues, technisch, als conceptueel. Ik geloof dan ook niet dat zij het general platform worden. Zeker niet voor professionele doeleinden. Of ze zouden door Microsoft of Google gekocht moeten worden. Dan misschien.

    Het is een beetje zoals met Second Life vind ik. Je weet dat ze de wereld aan het veranderen zijn, maar de volgende stap is nog niet duidelijk.

  2. sociale netwerken als nieuwe e-mail?
    Let’s face it ?

    ik heb amper een actieve facebook-account met amper een klein aantal contacten
    en ik vind het nu al een chaotische hoop onzin, prietpraat, onnozelheden.

    Communicatie?
    Eerder impulsief uiting geven van al je frustraties, maar dan van tientallen mensen tegelijk.
    Communicatie of een zee van overbodige ruis?

    Facebook gevestigde waarde ? Uhm, van wat precies?
    Van honderdduizenden mensen die tijdens hun werkuren openlijk hun tijd zitten te verdoen?

    Nee bedankt.

  3. Ik ben in alle geval onder de indruk van linkedin. Ze zijn wakker geschud door facebook, en hebben (eindelijk) ook allerlei nuttige lessen geleerd:

    1. externe applicaties kunnen toegevoegd worden.
    2. Er is een ‘news’ lijn waarin je al het nieuws van je eigen netwerk ziet.

    Ik ben inderdaad niet onder de indruk van facebook, waar op die nieuwslijn alleen prietpraat en nonsens staat (ligt misschien aan mijn netwerk). Linkedin daarentegen is prachtig, productiviteit-verhogend, kennisdelings-stimulerend…, onder andere door die nieuwslijn en externe apps. Enkele voorbeelden:

    – Via status updates zie ik wat mijn netwerk /professioneel/ aan het doen is. Ik kreeg hierop al verscheidene berichten met collega’s die me meer info vroegen, of die zelf input gaven op mijn eigen bezigheden. Zou ik nooit via mail zo formeel ‘opvragen’, maar gebeurt nu automatisch.
    Via de nieuwslijn zie ik ook wie promotie maakt, wie van job verandert…
    (Voordeel tov twitter: alles is geintegreerd via één nieuwslijn/portaal)

    – Via de externe applicaties word ik geattendeerd op lezingen die collega’s geven, business trips die ze maken, boeken die ze lezen…
    Zonder blozen durf ik zeggen dat ik meer ben beginnen lezen (vakliteratuur) sinds ik de “reading list” op linkedin gebruik.

    Het geheim volgens mij; collaborative filtering werkt maar half half: amazon beveelt mij harry potter aan omdat het weet dat ik de dvd al kocht. Niet zo’n intelligent systeem, maar kan nu eenmaal niet beter.
    Linkedin echter (via de amazon plugin nota bene) kent mijn netwerk, weet dat ik in een bank werk, en beveelt mij veel intelligenter boeken aan op basis van netwerk, bedrijf/sector. Ben zo al op een aantal mooie vondsten uitgekomen, en zie zelf ook dat mijn eigen lectuur propageert doorheen (mijn) netwerk.

    Pittig detail: ik deel zelf ook veel liever mijn informatie (lezingen, boeken, links, blogs…) aan linkedin dan ik dat doe via bvb edublogs of mijn furl/delicious archief. Die archieven/blogs zijn immers ‘neutraal/anoniem’, terwijl ik dit op linkedin deel aan ‘mijn’ netwerk, dat er zichtbaar iets mee doet. Furl lijkt eerder een groot zwart gat waarin links verdwijnen en zelden iets terugkomt. Twitter hetzelfde: gebruik het niet meer voor status updates, maar vul tegenwoordig wel mijn linkedin status updates in, omdat ik de meerwaarde ervan direct(er) ervaar.

    Ik ben in alle geval geweldige fan.
    Geef trouwens een lezing over deze thema’s op de SAI summit (22/4).

  4. Blijft de vaststelling dat werk- en privetijd steeds meer in elkaar overlopen onder voorwaarde dat er voor de professionele activiteiten een intrinsieke drive aanwezig is (Ton Zijlstra). In mijn omgeving steekt dit fenomeen ook vaker de kop op. Internationaal nog meer. Het is dus niet gek te bedenken dat voor heel wat mensen netwerken van welke stempel dan ook in elkaar overlopen. De laatste digitale golf is een sociale en culturele revolutie. Netwerken gekunsteld afbakenen, lijkt me een utopie want verre van de realiteit van een steeds groeiende groep werknemers, mensen. Hoe groot die cultuur wordt en hoe groot het verschil met andere opvattingen zal blijken, valt maar af te wachten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *