Vorige week vond in Rome de jaarlijkse EMINENT-conferentie plaats. EMINENT brengt beleidsmensen, industrie en vertegenwoordigers van het bredere onderwijsveld samen om te discussiëren over trends en thema’s m.b.t. ICT in het onderwijs. De 4 centrale thema’s dit jaar waren e-skills, digitale schoolborden, uitwisseling van digitale leermaterialen en portals.
Hét gespreksonderwerp in de wandelgangen was echter 1-to-1 computing ofwel elke leerling zijn eigen PC/laptop. De aftrap daarvoor werd al gegeven door Mike Trucano van de Wereldbank, de eerste key-note spreker van het congres. Trucano lichtte diverse ervaringen met de One Laptop Per Child en gelijkaardige programma’s toe. Daarna waren alle ogen gericht op Portugal, het eerste land in Europa dat effectief een 1-to-1 computerprogramma realiseert. Samen met Intel heeft het onderwijsministerie daar een eigen mini-laptop (een versie van de Intel Classmate PC) laten ontwikkelen, de zgn. Magelhães, lichtgewicht, ultrastevig, met Windows én Linux en een heleboel Portugese educatieve software. Ook de verdeling van de minilaptop is speciaal. Hoewel het een project uitgaat van de minister van Onderwijs worden ze rechtstreeks aan de ouders verdeeld, voor de prijs van 150, 50 of 20 euro naargelang het gezinsinkomen. Daarnaast zijn er ondersteunende maatregelen voor de scholen want het is wel degelijk de bedoeling dat de laptops ook op school gebruikt worden. De meeste congresgangers bekeken het gedurfde programma met bewondering al waren er ook kritische geluiden te horen. Zie ook: www.liliputing.com
Veel aandacht ging uit naar de uitwisseling van digitale content. European Schoolnet demonstreerde er zijn LRE ofte Learning Resources Exchange. Het LRE-project heeft tot doel de educatieve leermiddelen die aanwezig zijn in de Europese educatieve portaalsites te ontsluiten en toegankelijk te maken voor alle Europese leerkrachten. Ook Klascement maakt deel uit van het LRE-consortium.
Verder was er veel te doen over de digitale schoolborden. Smart, Promethean en Interwrite waren alle drie sponsor van de conferentie, wat voor geanimeerde discussies zorgde over technische functionaliteit maar helaas iets te weinig over de pedagogische mogelijkheden ervan. Vooral UK en Ierland en landen waar overheden massaal in digitale schoolborden hebben geïnvesteerd – trokken de discussies. Leerkrachten en beleidsmakers uit andere landen stonden duidelijk kritischer tegenover de massale invoering ervan. In de demozone werden dan weer wel mooie praktijkvoorbeelden getoond. Eindconclusie: het digitaal schoolbord is technologie met erg veel potentieel maar er is dringend nood aan didactische scenario’s voor de implementatie ervan.
Traditioneel werden op EMINENT de Europese E-learning Awards uitgereikt. Geen Belgische scholen bij de eerste 10 dit jaar. De winnares was Elif Kara, leerkracht in een Turkse school in Istanbul voor het project’EuroPoems’.
Uitgebreider verslag van de diverse workshops vind je op de EMINENT-blog.
Thanks voor het verslag – one laptop per child is inderdaad een boeiende trend.
Het komt eigenlijk neer op de responsabilisering van het individu: als je iets niet weet, is dat JOUW probleem, en moet jij dat oplossen. Niet de schuld geven van je lesgever die dat niet goed uitlegt, niet de schuld van je school die een uur wiskunde te weinig programmeert, niet de schuld van de vraagsteller die te moeilijk doet… Als je vaststelt dat je iets niet weet, moet je zelf maar op zoek gaan naar de antwoorden – op internet, in je eigen netwerk, in je school, maar wie weet ook daarbuiten. (wie zei ook alweer dat 80% van wat we weten komt van buiten de schoolmuren?)
We zien dat ook in het bedrijfsleven. Maak werknemers bewust van wat ze wél en niet kunnen, en geef hen voldoende instrumenten daar zelf aan te werken. Niet de baas die zegt welke training zijn mensen moeten volgen, maar de werknemers zeggen op welk vlak zij willen groeien en op welke manier (bvb een nieuw project mee opstarten, een studiedag bijwonen…).
“als je iets niet weet, is dat JOUW probleem” – dat is wel een erg radicale interpretatie van het constructivisme
Er moet volgens mij nog wel een belangrijke randvoorwaarde vervuld zijn alvorens leerlingen, werknemers,… zelf aan de slag kunnen bij het verwerven van kennis, nl. de vaardigheden en attitudes om kritisch bronnen te raddplegen, te interpreteren, te leren leren,… Door aan iedereen enkel een computer te geven komen we er niet, we lossen daarmee hoogstens een toegankelijkheidsprobleem op. Ik ben dan ook erg geïntenresseerd hoe ze het “flankerend onderwijsprogramma” in Portugal gestalte gaan geven.
Als ik honger heb wil ik eten. Zo gaat dat ook met kennisverwerving. Ik zal er iets voor doen als ik gestimuleerd wordt, mijn hongergevoel wordt aangewakkerd. Ik blijf het zo mooi vinden aan kleine kinderen: die verwonderde oogjes als ze iets nieuws zien, die leerhonger. Ik hoop dat mijn kleinkind die niet kwijtgeraakt en dat hij boeiende mensen mag ontmoeten die hem uitdagen in een rijke leeromgeving waar een persoonlijke laptop zeker een bijdrage kan toe leveren. Ik ga akkoord met Jan dat er daarvoor heel wat randvoorwaarden moeten vervuld zijn, niet in het minst de sociale stimulans. Vandaar dat zeker een overheidsinitiatief voor het ter beschikking stellen van materiaal goed is, maar het gaat hem toch vooral ook om de rijke content: de ontsluiting ervan en de distributie. Daar moet zeker nog werk verzet worden. Maar daar zijn we allen van overtuigd niet?
Chris