(Deel 3 van 3 posts over de studiedag digitale leermiddelen, lees ook deel 1 en deel 2)
(Digitale) didactiek
Op de studiedag werd vaak het gebrek aan een ‘digitale’ didactiek aangekaart. Didactiek is de wetenschapsdiscipline die zich bezig houdt met de vraag hoe kennis, vaardigheden en leerhoudingen of attitudes door een leerkracht kunnen worden geleerd aan leerlingen/studenten (Wikipedia). Met digitale didactiek onderzoeken we hoe ICT en ELO’s het best ingezet kunnen worden. Omdat men het er in de literatuur niet over eens is of digitale didactiek op zich wel bestaat (oa Valcke, De Wever, 2003), zal ik het hier zelf gewoon houden bij ‘didactiek’.
Fernand Mesdom liet tijdens zijn uiteenzetting over enkele bestaande Europese leermiddelen-sites volgende uitspraak vallen: “het leermateriaal is overal aanwezig, maar de didactische link ontbreekt. Veel individuele leerkrachten werken ergens mee, maar de ervaringen worden niet gedeeld.” Bij KlasCement wordt dit in zekere zin al gerealiseerd via het ratingsysteem, bij de noorderburen verwijzen we naar de portals rond digitaal leermateriaal van Kennisnet.
Het stemt tot nadenken dat van elkaar leren vandaag nog een issue is, want met de huidige technologische communicatiesystemen zou dat eigenlijk piece of cake moeten zijn. Niet?
Spanningsveld tussen open en gesloten toegang tot leermiddelen
Toen Jan Schuer aan zijn discours begon, liet hij er geen onduidelijkheid over bestaan. Smartschool is een gesloten systeem en de leerkrachten hebben er voorlopig niet de mogelijkheid om SCORM te gebruiken. Smartschool werkt wel samen met Knooppunt, want uitgevers hebben over het leermateriaal nagedacht, het ziet er mooi uit en het werkt. Jammer genoeg viel deze uitspraak, wegens slecht timemanagement van de organisatoren (zie deel 1), tijdens de laatste seconden van de voormiddag, want ik vind zelf dat er hier veel stof voor discussie inzit.
Verder op de dag werd dit standpunt verduidelijkt. De meeste programma’s waarmee je SCORM-compatibele leermaterialen kan aanmaken, bevatten te veel fouten (bijvoorbeeld naar punten integratie toe), aldus Jan Schuer. Als een commercieel platform zoals Smartschool het gebruik hiervan toelaat, dan zal dit extra telefoontjes naar de helpdesk betekenen. Als alternatief zou Smartschool weldra met een eigen applicatie beginnen waardoor leerkrachten zelf leermateriaal kunnen aanmaken dat wel werkt binnen Smartschool.
Metadata
Naast onduidelijkheid over goed didactisch gebruik van leermateriaal en het ontstaan van aparte open en gesloten systemen (dat was althans mijn indruk), werd ook aandacht besteed op de conferentie aan metadata (oa. via het Pubelo project). Metadata zijn samen met standaarden belangrijke componenten voor onze leeromgevingen.
Zo zullen uitgeverijen bij hun handboeken en methodes steeds meer materiaal ontwikkelen, maar ook de individuele leerkracht zal zelf zijn eigen materiaal blijven aanmaken. Als we dan al dat materiaal (KlasCement, Smartschool, uitgeverijen, Europese projecten of God-weet-waar) via metadata in onze eigen omgeving kunnen integreren (ongeacht welke ELO), dan zullen we een rijke leeromgeving aan onze leerlingen kunnen aanbieden.
De conferentie bracht een aantal vragen naar voor, weinig antwoorden, maar ook interessante evoluties. Er wachten ons nog veel boeiende e-uitdagingen, dat is wel zeker.
(Deel 3 van 3 posts over de studiedag digitale leermiddelen, lees ook deel 1 en deel 2)
Van elkaar leren: geen issue meer, wél piece of cake!! Zeker weten. Volkomen gelijk, Smetty! Hoe sommigen het warm water nog elke dag proberen uit te vinden. Onvoorstelbaar. Maar wie zegt het? Ik ben een foot soldier, hoor, geen ICT-specialist. Dat heb ik al wel 100 herhaald, ik weet het. Maar als een niet-ICT’er als ik alles wat ik tot nu op het web uitprobeer, nog wel noodgedwongen in mijn vrije tijd – scherm na scherm van zovele leermeesters wereldwijd geleerd – ben ik dan niet een klein levend bewijs van de onvoorstelbaar grootse en weidse mogelijkheden van webleren? Niet dat ik me arrogant of betweterig wil opstellen … Nederigheid siert, niet? Maar een beetje pretentie, mag dat? Tegen de angsthazen die zich niet aan deze ‘nieuwe’ (!?), natuurlijke manier van leren en leven durven of willen overgeven of oogluikend aan de kant blijven toekijken en afspieden, zonder iets te doén. Met zo’n passieve attitude komen we er in onderwijs dus nooit. Leve de Video Republic van de YouTube-generatie. Er komen gelukkig andere tijden met dit jong en zot geweld. Laat het u van een Nestor i.c. oud vrouwtje gezegd zijn.