VVS: l’histoire se répète
Na jarenlang studentenvertegenwoordiger geweest te zijn, durf ik af en toe nog wel eens kijken naar het reilen en zeilen van het wereldje. Daarbij is de Veto mijn voornaamste blik op de stuvers van vandaag, al gebruik ik occasioneel wel eens Schamper, maar ik vind hun website weinig overzichtelijk.
Ik moet zeggen dat het een gemoedelijk, eigenlijk zelfs saai jaar was met afgezaagde thema’s zoals financiering en diversiteit. Tot vandaag, Veto kopt namelijk: HEIBEL BIJ VVS, W&K weg bij VVS. Blijkbaar heeft de studentenraad van W&K grote problemen met de nieuwe statuten die volgens hen illegaal en communistisch zijn. De gewraakte passage bevindt zich in artikel 15. Dat bepaalt dat wanneer een lid zijn lidmaatschap opzegt, VVS moet worden uitgenodigd om zich te kunnen verdedigen.
Degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik op het gebied van statuten en reglementen een ongelooflijke miereneuker ben. In mijn ogen moeten regels minutieus correct opgesteld worden zodat ze coherent en jurdisch juist zijn. Een dergelijk dispuut is met andere woorden zeer interessant om eens uit te spitten. De zaak is eigenlijk zeer eenvoudig en het antwoord kan gevonden worden in de fameuze vzw wet.
Artikel 12, eerste lid van de vzw wet stelt heel duidelijk:
Elk lid van een vereniging is vrij uit te treden door het indienen van zijn ontslag bij de raad van bestuur.
Dit wil dus zeggen dat de bepalingen in artikel 15 van de statuten van VVS in strijd zijn met de vzw wet en dus bijgevolg nietig zijn. Sterker nog, indien de raad van bestuur van VVS de uittreding van een lid zou trachten te verhinderen op basis van haar statuten, stelt zij zich bloot aan juridische vervolging. Een studentenraad die op schriftelijke wijze laat weten uit VVS te stappen moet met andere woorden geschrapt worden van de ledenlijst.
De bepaling in de vzw wet is eigenlijk de logica zelve en een gevolg van de grondwettelijke vrijheid van vereniging. Deze vrijheid garandeerd alle burgers en verenigingen van dit land het recht om zich naar believen te verenigen zolang dit de openbare orde niet in het gedrang brengt. Dit wil ook zeggen dat iedereen het recht heeft om zich niet aan te sluiten bij een vereniging en niet kan gedwongen worden om lid te worden of lid te blijven van een vereniging. Het is dit tegen dit laatste dat VVS zondigt. De aanklacht van de W&K studentenraad is dus helemaal terecht.
Is het zover gekomen om dat de bestuurders van VVS zich niet ter dege geïnformeerd hadden over de basisprincipes van vzw wetgeving of is dit inderdaad ontstaan vanuit een communistische, weinig democratische visie op de studentenbeweging die bij heel wat vvs’ers duidelijk aanwezig is, of is het een slinkse manier om studentenraden aan hen te binden, uit angst voor een alternatieve koepel (Op dit moment speelt het aantal leden geen rol in de bepaling van het subsidiebedrag van VVS, maar indien er een alternatieve koepel zou opgericht worden, zullen de subsidies a rata van het aantal leden verdeeld worden over de twee)?
Vermoedelijk is het een combinatie van deze elementen. In ieder geval hebben ze net het omgekeerde bereikt van wat ze wensten. Ze zouden er goed aan doen deze statuutswijziging niet te publiceren in het staatsblad en de W&K studentenraad een kleine verontschuldiging aanbieden.
Deze bijdrage verscheen ook op de weblog van de auteur.
