Look who’s back: verzuiling
Soms is het echt om compassie mee te krijgen, niet te doen. Neem nu dit artikel van maandag in De Standaard, waarin topvrouw van het katholiek onderwijs Mieke Van Hecke (foto) stelt dat het niet meer dan normaal is dat katholieke scholen hun laatstejaars geen informatie bezorgen over de vrijzinnige VUB. Dit als reactie op de publicatie Samen opvoeden in de katholieke school van het Vaticaan.
We gaan toch geen promotie maken voor een universiteit waarvan de inspiratie haaks staat op de onze?
Elk van die scholen kiest uiteindelijk zelf hoe die haar informatie aan de leerlingen organiseert. Maar het lijkt me daarbij wel normaal dat we op zoek gaan naar hogescholen en universiteiten die onze waarden delen.
De VUB is een duidelijk vrijzinnige instelling. Wij gaan onze leerlingen niet aanraden zich daar in te schrijven. De Universiteit Gent is een ander verhaal, omdat die als gemeenschapsinstelling pluralistisch is.
Zielig, als je t mij vraagt. Gelukkig zijn er mensen met een scherpe pen om op zulke nonsens te reageren. Lees bijvoorbeeld dit opiniestuk van zes hoogleraren aan de VUB.
Voor Mieke Van Hecke lijkt kwaliteit bijgevolg geen doorslaggevend element in de keuze van een universiteit of een hogeschool. Wat doorweegt, is ‘dat we op zoek gaan naar hogescholen en universiteiten die onze waarden delen’.
De vraag is natuurlijk in hoeverre ‘waarden’ verenigbaar zijn met de kwaliteit van onderwijs en onderzoek. Was het niet Galilei die de gevolgtrekkingen uit zijn experimentele waarnemingen moest inslikken voor een kerkelijk tribunaal dat tot taak had de waarheden in de pas te doen lopen van de waarden? Het voorval drukte symbolisch uit hoe sterk het ontwikkelen van wetenschappelijke kennis verschilt en moet verschillen van het koesteren van waarden en het toetreden tot een geloof.
(…)
Een open, katholieke zuil is toch geen probleem?’ Natuurlijk is openheid geen probleem. Dat een school verankert in zijn buurt, dorp, stad of regio is evident. Maar een zuil die bewust zijn leerlingen informatie onthoudt over wat elders aangeboden wordt, ongeacht of het goed of minder goed is, ongeacht of het dichtbij of veraf is, ongeacht de kwaliteit van het geboden onderwijs en onderzoek, vertoont juist geen enkele openheid. En dat is des te erger omdat het katholiek onderwijs leeft van subsidies die haar worden verleend door de seculiere staat die juist gedragen wordt door principes van openheid, transparantie en pluralistische seculariteit.
(…)
Er is geen enkele reden - en het is aan de minister om daarop toe te zien - om publieke gelden te stoppen in sectaire en particuliere projecten.
Recht erop, als je t mij vraagt!
Ergens stel ik mij de vraag of dit alles, gestart vanuit de publicatie Samen opvoeden in de katholieke school van het Vaticaan, gezien kan worden als een angstig om zich heen schoppende zuil in een wereld waar haar invloed tanende is. En diegenen waarover ze nog invloed heeft, die houden ze bezig met onnozele spelletjes. Lachwekkend, hilarisch, of zielig?
