Collega onderwijsinnovator Kris Erauw van de Universiteit Gent blogde voor edublogs onderstaande bijdrage bij elkaar. Waarvoor dank.
Op de foto overigens een beeld van de conference dinner.

—
EDEN, open source, en open content.

Gisteravond werden we door de Italianen afgevoerd naar een opgeknapte boerderij op meer dan een uur rijden van Napels en dat allemaal om onder het mom van een gala diner in sneltempo een paar borden pasta naar binnen te werken.
Anderen wachtten de zaterdag niet af en zijn al thuis of onderweg daarnaartoe.

De titel open source en open content bleek evenwel relevant genoeg om op zaterdagmorgen nog een 25tal geïnteresseerden aan te trekken. Ulrich Schmid, een Duitser jawel, probeerde alvast een definitie te produceren van wat we onder open educational resources (OER) moeten verstaan.
Volgens hem zijn dat alle software, ontwikkelingstools, contentelementen, cursussen en zelfs standaarden die gratis, rechtenvrij en open (source) zijn. Over waar het educatieve zit, meent hij dat nog één en ander moet uitgeklaard worden. Wel staat volgens hem vast dat het tijdperk van web 2.0 een tijdperk van aanbevelingen en reputaties is, en dat zoiets voor hoger-onderwijs instellingen impliceert dat ze hun resources moeten openstellen en delen teneinde aanbevolen te kunnen worden en hun reputatie wat glans te geven.

Onderwijsinstellingen in Europa moeten zich vooral bewust worden van het belang van open resources, er moet daarnaast gewerkt worden aan communities en netwerken voor de ontwikkeling, en uiteraard zijn er ook nog een hoop praktische beslommeringen. waar men moet over nadenken: hoe al die content onderhouden, wat met het garanderen van de kwaliteit van al dat publiekelijk beschikbaar en te manipuleren materiaal, en uiteraard- hoe omgaan met copyrights. Schitterende analyse… Antwoorden m.b.t. hoe dat allemaal moet gebeuren, wie dat dan bijvoorbeeld gaat betalen, kwamen er evenwel niet.

Mart Laanpere uit Estland bekeek van de mogelijke resources vooral de software, de tools. Samen met enkele collega’s uit Estland en Finland lanceerden ze het iCamp project dat vrij beschikbare tools aftoetst op hun mogelijkheden voor zelfgestuurd leren, cross cultureel samenwerken. Hun belangrijkste realisatie leek het iCampFolio. Op basis van verschillende eigenschappen wordt de virtuele afstand tussen de tools zoals Flashmeeting of Netvibes berekend wat resulteert in een handige kaart waarop gelijkaardige tools geclusterd voorgesteld worden. De ontwikkelaars onderkenden evenwel het probleem dat tools nooit alleenstaand maar in combinatie met andere gebruikt worden, en dat hun analyse er vooralsnog geen rekening mee houdt dat het geheel meer is dan de delen.

Jan Hansen (Duitsland) tenslotte had het even over het copyright probleem. Creative Commons werd naar voor geschoven als een mogelijk oplossing voor het gebrek aan een internationale regelgeving. Al suggereerde hij op het eind dat je best gewoon eigen content gebruikt, er voor zorgt dat je anderen niet schaadt, en je voor de rest niets aantrekt. Waarmee Jan zich volgens mij eigenlijk simpelweg distantieert van het concept OER…