In deze sessie een aantal presentaties over The Open University (UK), over e-learning aan de OU-UK.

“Reports of the ‘Death Of Geography’have been Greatly Exaggerated: Why UK Distance Learning Students Prefer Face-To-Face Tuition” is de eerste presentatie (door Volker Patent). Beperkte studie waaruit blijkt dat volwassen studenten face to face sessies prefereren boven online conferencing. Hangt wellicht af van de manier waarop beide vormen van leren aangepakt worden - blijkbaar hebben ze nogal directe verwachtingen van de sessies: de meerderheid verwacht in de face to face sessie GEEN groepswerk, ruimere inzichten of content, maar enkel een directe hulp bij de volgende in te dienen huistaak. Beetje dubbelzinnig resultaat, want ik blijf erbij dat leermethoden die de studenten zelf kiezen daarom niet de beste leerresultaten opleveren. Soms moet je lerenden beschermen tegen zichzelf (ik word niet voor niets beschuldigd van een Stalinistische visie op onderwijs).

Tweede case study “Technologies in Use: How Context and Design Drive their Effects” (Mary Thorpe, Steve Godwin, Rebecca Ferguson).

“Why is online interpersonal interaction so difficult to achieve?”
- low levels of participation is consistent problem
- knowledge constructions fails to develop beyond sharing experience
- superficial arguments and concensus preferred
- poor use of evidence
- skills of the tutor are extremely important

Hmm… herkenbare oplijsting - ik heb ook de indruk dat discussiefora zich erg vaak beperken tot bijzonder oppervlakkige discussies, en dat het complex is om tot hogere vormen van leren en kennisconstructie te geraken. Martin Valcke doet hier onderzoek naar, en vaak zijn het eenvoudige truukjes die tot betere kennisopbouw leiden, bvb het opleggen van “rollen” aan iedereen (bronnenverzamelaar, samenvatter, kritische blik…), of het opzetten van een (virtuele) hoed, bvb “ik ga in deze post een samenvatting maken”, of “ik wil kritiek geven op de vorige post”.
Jammer dat we er zo traag in slagen om deze onderzoeksinzichten (ruim) in te zetten in onze praktijken. Zouden we binnen ELISE eens iets moeten rond doen.
De spreker vertelt ook hoe het quoteren van reflectieteksten van studenten een verbetering geeft van de kwaliteit: verplicht studenten te reflecteren op hun eigen leren, en ze leren beter.
Ik hoor dat men in Vlaanderen lerenden zo vaak laat reflecteren dat ze het erg beu worden, maar om eerlijk te zijn merk ik daar niet zoveel van in mijn eigen omgeving - reflectie doen we eigenlijk zeer (te?) weinig (buiten de lerarenopleidingen misschien?).

Boeiend verhaal!