In de plenaire sessie wordt vooral ingegaan op ‘emerging technologies’ - wat zijn de dingen die we in de (verre) toekomst in e-leerland zullen tegenkomen.

“The future can no be predicted, but it can be invented”, zo begint de eerste lezing. Teemu Arina is een high-school dropout, die op zijn 16e een eigen bedrijf opstartte in Finland - DICOLE. De titel van zijn lezing is “Serendipity 2.0: Missing Third Places of Learning”
De ‘third place of learning’ is de informele ruimte van gesprekken, contacten, sociale connecties… Boeiend verhaal, over ’serendipity’ (= the art of making an unsought finding). Een verhaal waar informele interacties tot goed, boeiend, relevant en authentiek leren leiden. Dit uiteraard in tegenstelling tot onze formele omgevingen waarin we expected learning outcomes willen definieren en bereiken. Leuk, maar helaas wel in schril contrast tot de nieuwste trends in Europa, waarbij we formele kwalificatiekaders willen definiëren en uitwerken, en objectief meetbare indicatoren zoeken om leren in hokjes te stoppen om dus de evaluatie reproduceerbaar te kunnen doen. Tricky.