Begin maart zochten wij een interim-blogger die voor deze weblog de studiedag “Allochtonen in het secundair onderwijs” te Antwerpen wou bijwonen. Marleen Roymans bracht volgend verslag mee:

Het congres werd geopend met de getuigenissen van twee afgestudeerden uit het hoger onderwijs. De rest van de dag konden we kiezen uit een groot aanbod van verschillende werkwinkels.

Vanaf het begin werd de toon gezet met enkele opmerkingen die als een rode draad doorheen de werkwinkels zou lopen: “Waarom blijft men steeds het woord allochtoon gebruiken? Wij zijn leerlingen, studenten, jongeren…” en “Welke zijn de positieve krachten die deze jongeren nodig hebben?”.

Persoonlijke motivatie moet ondersteund worden door begrip van ouders, leerkrachten, schoolomgeving en “voorbeeldfiguren” uit de eigen omgeving. Dit kan alleen verkregen worden door wederzijds begrip en kennis van elkaars cultuur en leefomgeving. Hiervoor is dan ook een navorming- en vormingbeleid wenselijk voor leerkrachten met betrekking tot multicultureel onderwijs en taalbeleid. Er dienen ook bruggen gebouwd te worden met behulp van ouders en andere organisaties buiten de scholen. Verder dient men ook aandacht te besteden aan de rol van de ouders in de schoolcarrière van hun kinderen, de beginsituatie van alle leerlingen in de klas, de rol van leerkrachten en de rol van het CLB in de schoolloopbaanbegeleiding.

In de verschillende werkwinkels brachten leerkrachten, directies en anderen waardevolle getuigenissen en ook praktische voorstellen om het multiculturele onderwijs gedreven aan te pakken. Er werd ook regelmatig verwezen naar de gouden raad van Ali Salmi (auteur van het boek “Lesgeven aan Fatima en Ahmed”): “Goede bedoelingen volstaan helaas niet” en “er moeten noodzakelijke politieke keuzes gemaakt worden om de scholen te blijven ondersteunen”.

Het was een congres met een waaier van getuigenissen vanuit scholen die de laatste jaren grote inspannigen geleverd hebben om de multiculturele instroom als een uitdaging aan te pakken. Er kwamen dan ook veel voorbeelden van enthousiaste medewerkers en afgestudeerden.

Als slotopmerking: er was een grote inbreng vanuit de scholen in de provincie Antwerpen. Was dit misschien de reden waarom de situatie in de Brusselse scholen (drietaligheid) niet aan bod is gekomen?

Auteur van deze post: Marleen Roymans