Twieter!

Jajaja, na de hele Vlaamse blogosfeer moet ook edublogs even twieteren.

Twitter is het laatste nieuwe Web 2 speelding van een aantal bloggers, en dus ook edubloggers. Ook ondergetekende wil even experimenteren en kan niet achterblijven. “Waar is dit ding nu weer goed voor?” hoor ik u luidop denken.

Twitter is een toepassing waarmee je “presence” kan simuleren. En “presence” is, zoals we nu allemaal weten, de grote nieuwigheid. Met “presence” weten we perfect wie waar zit en wat hij/zij daar nu precies aan het doen is.

Wat heeft deze interessante tool met onderwijs te maken?

Ik merk al langer dat we proberen met e-communicatiemiddelen de rijkdom van een “face to face” contact te evenaren. Eerst probeerden we mail, maar dat was omslachtig, en erg afstandelijk. Met discussiefora konden we al beter een groepsgesprek houden, maar het blijft erg afstandelijk. In mijn favoriete weblog (Creating Passionate Users) schreef men al “Why are we still going to conferences“? Het antwoord is dat het gewoon veel fijner is om in een groep gelijkgestemden rond te lopen, en het face to face contact geeft nét iets extra’s ten opzicht van – bijvoorbeeld – een mailtje, videoconferencing sessie, chatgesprek…

Stel je nu even voor dat je in de hoofden kon kijken van de tien grootste experts in je vakgebied. Welke studiedagen zij bezoeken, welke boeken zij aan’t lezen zijn, welke sites zij vinden, welke nieuwe inzichten zij nu opdoen… En dit realtime. Niet wachten op een mail die ze wellicht toch niet sturen, of op een wetenschappelijke publicatie met de nieuwe inzichten (als je een jaartje geduld hebt tussen inzicht en publicatie).

Lijkt alleszins interessant voor sommige doeleinden en persoonlijkheden. Mijn betere wederhelft schudt net haar hoofd meewarig mompelend dat de wereld naar de verdoemenis gaat met dit soort betekenisloze toeters en bellen. Doet me herinneren aan de “brain trashing treshold” waarnaar verwezen wordt in deze post waarin ook kritische vragen bij twitter gesteld worden (Twitter lijkt alleszins alvast problemen te hebben met de eigen populariteit: de server is /traaaaag/ !)

Nu ja – time will tell. In alle geval, voor persoonlijke doeleinden lijkt het me zeker nuttig. Weten wie er wanneer in de stamkroeg passeert, waar mijn collega-vrienden zitten, hoe de baby zich voelt.
Professioneel? Misschien moeten we de studenten vragen te twitteren, dit toevoegen in onze RSS nieuwslezer, en bestraffend toespreken (in onze hoorcolleges) wanneer er duidelijk te weinig ’studeren!’ verschijnt op de twitterlijsten.