De leerstoel Jos Willems (1, 2, 3) werd vandaag verder gezet tijdens Euroblog 2007. De keynotespreker was Neville Hobson (communication consultant, bekend podcaster en Co-Founder van Second Life marketing bedrijf Crayon): “Communication Management in Virtual Worlds: The Next Challenge”.

Ik zat in de zaal en bracht volgend verhaal mee (online presentatie):

Momenteel worden we gedreven, beïnvloed en gefaciliteerd door nieuwe technologieën. Er ontstaan wat Neville “Seismic shifts” noemt. De BBC bijvoorbeeld, ooit het Britse traditionele instituut bij uitstek, stelt vandaag een platform ter beschikking voor content creators. Het materiaal dat op deze manier aangemaakt wordt, kan dan door de omroep naar believen gebruikt of herbruikt worden. Een ander voorbeeld is Skype dat ons vandaag de mogelijkheid biedt om via een internetconnectie gratis internationaal te bellen, waar je vroeger afhankelijk was van je telefoonoperator. Wat de BBC en Skype hier illustreren is dat technologie veranderingen teweeg brengt in ons leven, onze economie en de maatschappij.

De keynote heeft virtuele werelden als onderwerp, maar het is vooral de virtuele ster Second Life dat al een tijdje aan de hemel schittert. Andere “virtual landscapes” zijn bijvoorbeeld Habbo Hotel (kinderen) of Cyworld (Koreaans). Er bestaat ook al sinds 2005 een Belgische initiatief, TAATU genaamd, dat hier en daar het “Europese alternatief voor Second Life” genoemd wordt.

Sinds de lancering van Second Life werden al meer dan 4,6 miljoen accounts (bewoners, members) aangemaakt. Interessant om weten is dat maar liefst 54% van de actieve users Europeanen zijn (ten opzichte van 34,5% Noord-Amerikanen). Misschien nog niet zo gek dus dat ook de Europese Unie eraan denkt om een kantoor te openen en Zweden een virtuele ambassade overweegt. In elk geval draait de virtuele economie goed en in november werd dan ook bekend gemaakt dat Anshe Chung zichzelf de eerste dollar miljonaire is in Second Life mag noemen.

Waarom zou je nu aanwezig willen zijn in Second Life? Neville geeft een 4-tal redenen:

1. Second Life brengt ons een nieuwe vorm van communiceren.
2. Het is een plaats waar we kunnen samenwerken. Als voorbeeld werd de IBM community aangehaald. Het bedrijf heeft reeds 2000 personeelsleden die virtueel aanwezig zijn in Second Life. Big Blue heeft dan ook al voor meer dan 2 miljoen US dollar geïnvesteerd.
3. De virtuele wereld is een ideale plaats voor onderzoek en experimenten. Zo bouwde de hotelketen Starwood Hotels een hotel in Second Life dat pas maanden later effectief in de first world zou opgericht worden. De keten gebruikt het hotel als testmarkt en luistert ook naar de feedback van de virtuele gasten.
4. De mogelijkheid om een persoonlijke band te creëren waar dat in de echte wereld praktisch of economisch niet mogelijk zou zijn. Zo heeft autoconstructeur Pontiac Motorati Life opgezet, een eiland waar iedereen met een goed idee kan aan meebouwen (Become a partner with Pontiac and create a thriving island of car culture).

Ondanks de aandacht van de media en de hype rond Second Life, kent de virtuele wereld ook haar tegenstanders. Een leuk voorbeeld is de “Get a First Life” website (go outside, membership is free). In Second Life zelf bestaat er ook ongenoegen. Dat mocht miljonaire Anshe Chung ondervinden tijdens een interview waar er plots “animated penises” voorbij vlogen.

En dan is het tijd voor de slotvraag: hoe moet het dan verder met die virtuele werelden? We weten dat Second Life vandaag populair is, maar we weten nog niet wat we in de toekomst mogen verwachten. Zal eigenaar Linden Lab Second Life aan de community geven, of komt er misschien iets wat we vandaag nog niet kennen?

Neville eindigt zijn interessante keynote met volgend citaat van Sandy Kearney, director virtual worlds bij IBM: “transition is coming, and you may not have as much time as you had with the Web to adjust to its impact”.

Cross-posted op mijn eigen weblog.