Wiens ruimte?

Deze week twee boeiende studies gedownloaded en uitgeprint. Zoals dat hoort met digitale teksten.
Eerst de studie “Their Space”, van onderzoeksbureau DEMOS (via K&L blog)
In dit rapport kan je lezen hoe de ‘nieuwe generatie’ (wie zei ook alweer dat je zo oud bent als je je voelt?) omgaat met digitale technologieën. In tegenstelling wat vele lesgevers denken, gaat het voor jongeren niet om het ‘inzetten van technologie an sich’ : ze staan erg onverschillig hier tegenover, en beschouwen dit een evidentie in hun dagelijkse leven.
De titel verwijst naar het immens populaire “My Space”, een interactieve site waar jongeren sociale netwerken vormen en ondersteunen.
De studie gaat ook dieper in op een aantal misconcepties en mythes die vaak de ronde doen:
- Het internet is veel te gevaarlijk voor jonge kinderen [en we moeten hen tegen zichzelf beschermen door content filters te gebruiken].
- De cultuur van jongeren vlakt af door al die digitale nonsens (games, chatten…). Deze mythe over ‘de jeugd van tegenwoordig’ doet al enkele millenia de ronde.
- Alle kinderen zijn cyberkids. De studie beschrijft een duidelijke kloof tussen de digitale pioniers en de ‘everyday users’, met klemtoon op de nood aan digitale basisvaardigheden voor alle jongeren.
De auteurs zetten (terecht) kritische vraagtekens bij massale overheidsinvesteringen in infrastructuur (hardware, software, netwerken) zonder dat de didactische component minstens evenveel aandacht krijgt. Leerkrachten ondersteunen en opleiden blijft vooral op papier topprioriteit maar wordt in weinig scholen concreet vertaald.
Toplectuur!
De tweede studie las ik nog niet maar heeft een dermate veelbelovende executive summary en titel dat ik hem niet voor mezelf wil houden: The ICT Impact Report: A review of studies of ICT impact on schools in Europe. Deze studie van European Schoolnet geeft een overzicht van maar liefst 17 objectieve studies die het voordeel van ICT in het onderwijs zwart op wit bewijzen. Voordelen voor lerenden, voor lesgevers, voor het leerrendement, motivatie, voordelen voor de organisatie, voor het flexibiliseren…
Ja, uiteraard hangt de kwaliteit van het onderwijs af van het geheel aan randvoorwaarden. Ja, uiteraard is de kwaliteit van de les(gever) belangrijk. Ja, uiteraard hebben we allemaal voorbeelden gezien van ICT die zo slecht waren dat we het jammer vonden dat het internet ooit uitgevonden is…
Maar neen de slechte voorbeelden mogen geen excuus zijn om niet resoluut te gaan voor een krachtiger en breder inzetten van ICT doorheen onze ganse onderwijswereld. Misschien kan ik beginnen door dit soort studies niet langer uit te printen?