In grote stukken van het hoger onderwijs begint volgende week de examenperiode.

Dat is de periode waar de nadruk even niet enkel op het weten ligt, maar ook op het doen alsof. Hierna kunnen we weer bij pot en pint de oorlogsverhalen bovenhalen waarin we de nacht voor het examen snel al die gegevens in onze hersenen persten om deze bij het verlaten van het examenlokaal al vergeten te zijn. Gelukkig is dat niet waar, want dat examensysteem is een tamelijk essentieel onderdeel van onze onderwijsmethode. Het menselijk geheugen is voor het grootste deel passief en aan de deur van dat examenlokaal zit de kennis (hopelijk) daar, in het passieve archief. Nochtans wordt in het debat over vaardigheden en over de mogelijke tegenstelling tussen kennen en kunnen het belang van die passieve kennis wel eens over het hoofd gezien.

Om alle studerenden een klein hart onder de riem te steken, graag een anekdote.

Ongeveer 15 jaar geleden reden we in een huurauto het Krugerpark binnen via de ingangspoort van Palaborwa. Een naam die ik bij het verlaten van het park al vergeten was. Vorige week echter, kwam ik al spelende met Google Earth virtueel terecht in Palaborwa. Sindsdien kan ik niet alleen die naam niet meer uit het hoofd krijgen, er komen ook hele reeksen met beelden en namen terug van die reis. Zo gaat het ook met leerstof. Soms lijkt het zinloos om te blokken, maar de kennis sijpelt gelukkig dieper binnen dan we denken… dus het is vooral te hopen dat die leerstof zélf niet zinloos is. Want blokken is geen verloren energie als je twee dagen later alles vergeten zou zijn, het is verloren moeite als het om overbodige kennis gaat.

Veel succes aan alle deelnemers van het examenspel.