U heeft dinsdag in De Standaard misschien het artikel gelezen met de welluidende titel “Voorzitter studentenraad geschorst door VVS”. Het gaat om Stijn Baert, de voorzitter van de Gentse StudentenRaad (GSR, UGent), die van de Vlaamse Vereniging voor Studenten een aangetekende brief ontvangen heeft met de melding dat hij zich als geschorst mag beschouwen en niet langer deel uitmaakt van de Algemene Vergadering van VVS waarin hij de studenten aan de UGent vertegenwoordigde. De brief bevatte ook het dringende verzoek zijn kritieken aan VVS van zijn website te halen, zo niet zou VVS gerechtelijke stappen ondernemen.

Als voormalig ondervoorzitter van de GSR, tot voor kort enkele jaren actief meedraaiend in de wereld van de Gentse en Vlaamse studentenvertegenwoordiging, heb ik toch wel serieuze bedenkingen bij dergelijke actie van VVS. Ik heb ook het begin van de frustraties van Stijn meegemaakt, tijden waarin VVS zich noodgedwongen neerlegde bij een door de Algemene Vergadering democratisch ingenomen standpunt omtrent studieduurverlenging voor de wetenschapsopleidingen. Achter de rug van de studentenvertegenwoordigers (stuvers) werd toch nog een mail gestuurd naar het kabinet onderwijs om dat standpunt te nuanceren of te bestempelen als niet-prioritair. Tijden waarin VVS zich tegen de wil van vrijwel elke stuver uitsprak tegen een wetsvoorstel dat de mogelijkheid geeft aan studenten om langer te werken. Dit alles situeert zich begin academiejaar 2005-2006, in de nasleep van de discussies rond de wetenschapsopleidingen.

Uiteraard kwamen hierop nogal wat kritieken van de verschillende studentenraden. LOKO, de koepel van de studenten aan de KULeuven, eiste zelfs het ontslag van één van de stafmedewerkers (wat ze niet kreeg) en trachtte een andere organisatie op te richten. Vanuit de GSR kozen we eerder voor dialoog, waar ondermeer uitgegaan werd van deze reflectietekst van de hand van Stijn die volgens mijn bescheiden mening een pak terechte kritieken en constructieve voorstellen bevat. VVS zag een en ander in en maakte beloftes voor de toekomst. Ondertussen zitten we al een heel eind in het academiejaar 2006-2007 en blijkbaar schort er een en ander aan deze beloftes, want Stijn bleef met een wrang gevoel zitten en schreef een nieuwe opinietekst die u hier kunt terugvinden. Uiteraard werd deze eerst besproken op de algemene vergadering van VVS. Dat hij deze ergens ver weggestopt heeft bij zijn persoonlijke knipsels op zijn website, was er blijkbaar te veel aan voor VVS.

Ik kan heel goed begrijpen dat VVS er een groot probleem mee heeft dat er namen genoemd worden in die tekst. Maar is dit dan een reden voor een vereniging die subsidies krijgt om studentenbelangen te verdedigen om te gaan procederen tegen een student? “Praten werkt” is meer dan de slogan van een bepaalde financiële instelling. En laat praten nu net hetgene zijn wat de voorbije jaren vooral gebeurd is in de omgekeerde richting. Het is niet de eerste keer dat dergelijke kritieken naar boven komen. Deze zijn in de loop der jaren door meerdere studentenraden op de algemene vergadering gebracht waar telkens weer beterschap beloofd werd. Op enkele vlakken is er wel degelijk beterschap, zoals bijvoorbeeld bondiger formulering van persberichten, maar er is nog veel werk aan de winkel.

Ik kan het dan ook absoluut niet begrijpen dat een vereniging als VVS op dergelijke manier omgaat met kritiek op haar werking. Het is bovendien ronduit onvoorstelbaar dat VVS zomaar eventjes kan beslissen dat een bepaalde studentenvertegenwoordiger, op democratische manier aangeduid en gesteund door zijn studenten(raad), deze studenten(raad) niet meer mag vertegenwoordigen in de AV van VVS. Ik vraag me trouwens af of zoiets statutair mogelijk is. Ik vermoed van niet.