- Tweede deel van mijn verslag van de SURF Onderwijsdagen 2006 in Utrecht.
- > Ga naar deel 1…
De eerbiedwaardige grijze professor Johan Peter Paludan, directeur van het Deense Instituut voor Toekomststudie had een aanstekelijk humoristische kijk op “Perspectives for Personalized Learningâ€, de zaal hing aan z’n lippen. Nu ik nog eens naar mijn nota’s kijk: niet veel nieuws gehoord, veel knappe grafieken gezien en een paar doordenkers meegenomen. Ik probeer het een beetje samen te vatten hieronder, mijn excuses als ik wat kort door de bocht ga.
De Westerse mens, zei Paludan, ziet zichzelf als origineel individu dat een gepersonaliseerde aanpak verdient. Zowat overal in Europa krijgen de gezinnen gemiddeld minder dan twee kinderen, we ‘sterven uit’, zodat ouders hun unieke kind met de grootste zorg kunnen en willen omringen. We leven in de Dream Society: we willen zorg en oprechte aandacht, we willen zelfontplooiing. De ‘nieuwe winnaars’, zijn de efficiënte mensen: zij die hun inzet intelligent spreiden en zich geen burn out werken. Wat onze Westerse cultuur voor heeft op het Oosten, is ons inlevingsvermogen en onze horizontale maatschappelijke organisatie, in plaats van een hiërarchische ordening in, pakweg, China. Als we willen standhouden, zullen we ons op die sterke punten moeten toeleggen.
Eens op de schoolbanken, echter, geven we alle kindertjes een standaardbehandeling op basis van hun geboortejaar. De meisjes floreren en beginnen op sommige plaatsen al hoger opgeleid te zijn dan de jongens. Volgens Paludan zouden eerst en vooral de jongens profiteren van een personalisering van het leertraject op vlak van timing. (En dat stond nu net ook in onze Actua.) Een systeem dat een rotatie van afwisselend studeren en werken makkelijker maakt, zien we nu al stilletjes opkomen.
Dag 2.
Professor Andy Lane kwam een project van de Britse Open University voorstellen: Open Learn. Sinds 25 oktober 2006 staat Open Learn beschikbaar op het net. In tegenstelling tot het Open Courseware initiatief van het MIT, waar het lesmateriaal van klassieke cursussen beschikbaar worden gemaakt, biedt Open Learn modules met zelfstudiemateriaal en sociale software met als doel communities te vormen.
Hun leerplatform is gebaseerd op Moodle. Open University biedt een learning space met raadpleegbare (read only) lesmaterialen, en een lab space met allerlei toepassingen om experiment en discussie mogelijk te maken: flashmeeting, knowledge maps. Ze willen een sense-making community vormen, en geld vragen voor de lesinhouden, maar voor de diensten, de hele community eromheen.
Dit sluit volgens mij perfect aan op wat G. Siemens eerder die dag vertelde: het hoogste goed van een educatieve instelling is niet de lesinhoud, maar het expertennetwerk. Bij Open Learn is het de bedoeling dat, op termijn, wat ontstaat in het lab, kan doorstromen naar de learning space. De groepen die in lab space actief zijn, zijn enerzijds mensen die vrij registreren op de website, anderzijds zijn er ook meer gerichte projecten die door de organisatie zelf in gang worden gezet.
Ik vond de combinatie learn en lab heel interessant, omdat wij iets gelijkaardigs proberen te doen rond een internationale cursus Film en Literatuur in Leuven, Granada en Madrid: aan de ene kant hebben we een lestekst online, aan de andere kant een “toolbox†waar de studenten en docenten een kleine community rond dat vak vormen en waar er in een wiki website-achtige papers worden gemaakt. Aan het einde van de rit wordt die wiki gearchiveerd en worden de papers een aanvulling op de lestekst.
Wij gebruiken nu videoconferencing, maar Lane liet Flashmeeting zien en de manier waarop dat kan gearchiveerd worden met een overzicht van ieders inbreng, de video en het chattranscript. Sjiek. (Ik heb tot mijn grote scha en schande nog nog ge-flashmeet.)
Richard Katz (Educause) kwam zijn korte video over onderwijs in 2020 tonen: edu@2020. Epic 2014 (over de toekomst van het medialandschap) had als inspiratie gediend. Daarna ontspon er zich een paneldiscussie met o.a. Katz, Norman Wiseman (JISC), Leo Plugge (Surf)…
Katz gaf de aftrap met de vraag hoe universiteiten zouden evolueren: zal het onderwijs op de duur een vercommercializeerd standaardproduct verkopen (McDonalds blandness, Disneyworld Campus, Hollywood University)? of zullen we het ideaal van Socrates en Plato realizeren: intelligentie en kritische zin kweken via dialoog? Gaat afstandsleren via het Web de standaard worden voor Jan-met-de-pet, en gaan alleen de rijken nog een campus bezoeken om hun opleiding van proffen in levende lijve te krijgen? Overdrijven we niet met al dat ervaringsgericht onderwijs? Is er een gevaarlijke tendens in ons discours over onderwijs om twee rollen door elkaar te halen: de trainingsfabriek die lesmateriaal verkoopt en het humanistische ideaal van opvoeding?
Veel vragen, weinig antwoorden, maar wel inspirerend.
Er wordt (beter: werd, ik ben traag geweest) natuurlijk ook elders over SurfOWD2006 geblogd:
Achteraf bekeken, heb ik niet zo veel nieuws gehoord op de Onderwijsdagen, wat helemaal geen kritiek hoeft te zijn. Ik had de indruk dat veel sprekers realistisch probeerden te zijn en een antwoord zochten op “Waar komen we vandaan, waar gaan we naartoe?”.
De afsluiter, Rob Creemers, “technologie trendwatcher”, had, denk ik, wel gelijk toen hij zei dat niemand nog een praatje over nieuwe technologieën ernstig neemt, als de negatieve kant van de zaak geen aandacht krijgt.
Sara en anderen. Zullen we ook op Educa proberen te bloggen? Ik denk dat we er met een aantal edubloggers zullen zijn.