Vandaag in mijn postvak de studie “ICT, afstandsonderwijs en ontwikkelingssamenwerking”. Deze studie werd gepubliceerd door het CAWET (“Het Comité van de Academie voor Wetenschappen en Techniek werd opgericht door de Klasse der Natuurwetenschappen van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. Het comité, dat ten hoogste 50 leden telt, is paritair samengesteld uit vertegenwoordigers van de academische en van de industriële wereld.”)
Interessante lectuur, waarin het ICT ondersteund afstandsonderwijs gepromoot wordt om kansen te vergroten van derde wereldlanden, die op deze manier kunnen participeren aan kwalitatief hoogstaand onderwijs.
Ik stel me wel vragen bij twee aspecten:
- De studie werd me bezorgd op papier via de post (snail mail). Vreemd dat een dergelijke studie niet via allerlei digitale nieuwsbrieven/ communicatiekanalen gedistribueerd wordt. Lijkt wel een beetje old-school. (vandaar een eerste poging…)
- Ik stel me erge vragen bij het Westerse academische onderwijs dat in Afrika gaat uitleggen hoe je afstandsonderwijs via ICT gaat implementeren, ook in basis-, secundair en volwassenenonderwijs. Ik dacht dat we daar in Vlaanderen ook nog wat missionariswerk kunnen gebruiken?
Rake bedenkingen.
Verder sijpelt de arrogantie van de Westerse academische wereld er natuurlijk door. “ICT en neokolonialisme”. Ik vraag mij ook af hoe dat afstandsonderwijs plotseling betaalbaar kan worden. Het aanbod nu is pover en gigantisch duur (toch als je spreekt over academische opleidingen).
Afstandsonderwijs tegen een zacht prijsje zal wel goedkoper zijn dan arme studenten te voeden en te huisvesten. En die afstand? Ik dacht dat het zo waardevol was voor buitenlanders om hier te studeren omdat ze dan ook kunnen kennismaken met andere culturen, talen en politieke systemen. Nu ga je ze Westerse kennis geven, zonder context. Raar. Ik kan me niet voorstellen hoe het kan werken.