Het connectivisme

Zijn er nu maar 8 planeten meer? Wij leerden allen dat er negen waren, of toch minstens. Dat er nog een aantal ‘niet gezien’ werden, dat kon, maar dat er ‘verdwenen’, nee dat niet. Nu is het wel zo … er zijn er nog juist acht, acht echte planeten. Hoe inzichten hetgeen we leerden kunnen wijzigen …

Informatie verandert snel. Wat gisteren nog als waar werd beschouwd is vandaag twijfelachtig. Pers dus niet langer alle kennis in je kop, want straks kan er niets meer bij of zitten er verkeerde dingen in. Weet echter waar je (correcte) informatie haalt. Leer hoe je kennis bouwt. Leren uit organisaties of door (nieuwe) technologieën maakt een essentieel deel uit van het connectivisme (G. Siemens, 2004). Het vermogen om nieuwe kennis te verwerven is eigenlijk belangrijker dan de kennis zelf.

Een waardevolle stelling en een motivatie om toch mee te bloggen met jullie? Ik zie het in elk geval zitten!

Auteur: Pascal Craeye

In een vorig leven - sedert 1984 - leraar wiskunde en informatica in Brugge. Was coördinator van het nascholingsproject REN, toen nog West-Vlaanderen. Ondertussen (2001) tewerkgesteld als docent informatica aan de Katholieke Hogeschool Brugge-Oostende, departement lerarenopleiding. We maken er kersverse leraars informatica. Echt benieuwd hoe het leren beïnvloed wordt door nieuwe steeds "eenvoudige" technologieën.

4 gedachten over “Het connectivisme”

  1. Welkom Pascal! Vol goeie voornemens? :-p
    Jaja, die discussie rond de planeten is voor de onderwijstechnologen ideaal: het argument gaat zo ongeveer “na twee minuten was de wikipedia aangepast, na één maand zullen de zelfgeschreven cursussen aangepast zijn, de handboeken na één tot twee jaar, en de Encyclopedia Brittanica zal misschien nooit nog aangepast worden”.

    (hetzelfde met Dioxinekip of Vogelgriep: wat je mag/moet eten en waar je wel/niet mag op reis gaan, is niet echt een ‘stabiele’ wetenschap meer maar hangt eerder af van het nieuws van de dag, en je eigen informele netwerk is veel beter in staat je hierover te briefen dan eender welk boek of reguliere cursus die je kan lezen/volgen)

    Connectivisme is wel leuk, maar ik volgde bij Guru Siemens één van zijn gecoachte cursussen, samen met 10 andere internationale deelnemers, en heb toch weer mijn opmerkingen: dit was gewoon /te/ veel ‘informeel’ en ‘zelfsturing’ en ‘netwerk bouwen’… Dit zorgt voor onduidelijke verwachtingen of doelen, wat voor gewoon een slechtere leerervaring zorgt dan wanneer je duidelijkere richtlijnen zou vooropstellen (“dit en dit en dit gaan we doen, en jullie gaan dit zo en zo aanpakken”).
    Was wel boeiende ervaring, chatten met de connectivisme-guru!

  2. Aha … het gestuurde leerpad.
    Daar had ik het vandaag nog over.
    Hoe gestuurd moet een leerpad zijn? Is het zo dat lagergeschoolden (“kortgeschoolden”) meer sturing nodig hebben?
    Waarom zijn e-cursussen zo moeilijk toegankelijk voor hen? Juist door de typische vrije leerpaden in de e-cursussen?

    Ik durf er allemaal mijn hand niet voor in het vuur steken, hoor. Er zijn zoveel voorveronderstellingen en “oude” wijsheden ….
    Maar vandaag ontdekte ik een websiteje…. (heu… nieuwe spelling?) over Kolb en zijn beschrijving van 4 leerstijlen. En bijgaande test om je leerstijl te bepalen. Boeiend ! http://www.thesis.nl/kolb/
    Maar zoals gezegd… niets in zeker als het om leren en kennis gaat. Zelfs niet de evidentie van 9 planeten.
    Als we nu eens met z’n allen beslisten om niet meer te leren en alleen alles op te zoeken….? Nee …dat kan toch ook geen optie zijn.
    Vanwege een niet-pedagoog. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.