Ict katalysator of uitvoerder?
Vandaag nog zaten Maarten en ik op deze warmste dag van het jaar (decennium?) samen te puffen in een vergadering.
Maarten, begeesterd als altijd door het hogere doel en “enlighted” door een stevige visie over onderwijs en ict, liet op een occasioneel zomers briesje de gevleugelde woorden dwarrelen :” Het is toch vreemd dat iedereen verwacht dat ict katalysator is voor veranderingsprocessen? Is het niet eerder omgekeerd?”
Te bezweet en afgemat door de warmte heb ik dit gezegde niet opgepikt tijdens de vergadering. Dan maar een post op edublog…. een uitdaging aan Maarten en ook anderen…
Ik geef hier drie voorbeelden hoe ict wel degelijk de catalysator is van veranderingen en niet omgekeerd.
1. Een rapport dat je ook hier (http://www.ict-barometer.nl/persberichten/toon_persbericht.php?id=74) kan nalezen, toont aan dat de grens tussen vrije tijd (vakantie, weekend, avonden) en werktijd sterk vervaagt. Veel hoger opgeleiden werken gewoon door tijdens hun vakantie maar veranderen enkel van fysieke plaats. GSM, laptop, internet zorgen ervoor dat zij constant bereikbaar zijn.
Zij overleggen dan ook regelmatig met het werk. Er eens volledig uit zijn, is er niet bij.
2. Ga eens terug in de tijd. Nog geen 10 jaar geleden sukkelden we nog trage modems, cd-i en diens meer. En toch werd er toen al met onderwijsdoelstellingen duchtig geëxperimenteerd. Educatieve CD-roms, weet je nog wel?
3. Kan je je inbeelden dat online afstandsonderwijs iets om het lijf zou hebben zonder die centrale (logge) LMS’en? Zowat iedere grotere onderwijsinstelling heeft wel een ploegje rondlopen dat bezig is met LMS, ontwikkeling van webcursussen enz… Het vorige artikel van Maarten is ook hierover expliciet : er wordt eerstin ict geïnvesteerd en pas later zal de verandering zich doortrekken naar beleidsmakers en het werkveld.
Ik probeer hiet niet het verhaal van de kip en het ei te parafraseren. Mijn stelling is duidelijk : ict is katalysator voor veranderingen.
Wie kan mij het tegendeel bewijzen?
