E-competences for life, employment and innovation. EDEN Vienna (update)
Net zoals collega Jean-Marie Maes terug van het EDEN-congres. “E-competences” stonden centraal in het congres en soms voel je inderdaad de letterlijke kloof tussen de veelbelovende theorie en de daadwerkelijke praktijk. Hierbij heb ik het nog niet alleen over het effectieve gebruik van weblogs en wiki’s (cf. vorige post) maar zelfs over het gebruik van powerpoint. Tijdens een presentatie over e-learning sprak het gelaat van bepaalde digitale immigranten boekdelen; paniekaanval bij het verspringen van slides of waar is de F5-knop nu gebleven ? 
Dat er werk aan de praktijkwinkel is, werd in elk geval duidelijk. Goed nieuws voor iedereen die bezig is met vorming en opleiding in e-leren !. Niet volledig getreurd in Wenen want toch nog twee presentaties gezien, het teach-what-you-preach-principe indachtig, die in wiki-vorm voorgesteld werden.
Vlaanderen was in elk geval terug goed vertegenwoordigd op dit internationaal evenement dat officieel opgenomen was als onderdeel van het Oostenrijkse EU-presidentschap. Heel veel presentaties door AVNet (K.U. Leuven) daar internationalisering, netwerking en nieuwe technologieën toch behoren tot hun strategische doelstellingen. Het sterk onderbouwd bottom-up verhaal van Digitaal Leren door Hogeschool Gent inspireerde want weblogs, wiki’s, rss, skype werden heel vlug geïntegreerd in hun open leeromgeving. Verder kwam het Open Source-verhaal meermaals op de voorgrond bij andere sprekers. Eén van hen was Wayne Mackintosh (The Commonwealth of Learning) uit Nieuw Zeeland die zelfs een pioniersrol toekent aan ontwikkelingslanden in Afrika omdat daar met heel beperkte middelen het ‘educatief potentieel’ gerealiseerd moet worden. Hij had het o.a. over ‘mobile learning’ waarbij men via satelietverbinding wikipedia-informatie naar binnen haalt . Benieuwd hoe dit e-verhaal verder zal ontwikkelen in Afrika met wereldwijd de laagste internetpenetratiegraad.
En ja, netwerken werkt, zoals Jean-Marie terecht stelt in de wandelgangen. Misschien wel één van de belangrijkste doelstellingen van een dergelijk evenement gezien het aantal (echt) interessante presentaties ergens schommelt op een ratio van 1 op 4. Het aantal naamkaartjes verminderde zienderogen bij de deelnemers dat een aantal onder hen dan maar besloot om foto’s te nemen van het kaartje met hun digitale camera. Innovatief met nieuwe media, m.a.w. want die papieren kaartjes, die verlies je toch …
Al bij al een interessante driedaagse en hopelijk zien we een aantal van de presentaties terug op 14 september in Leuven.
