Eindverhandelingen

Nogal wat commentaren in kranten en op websites formuleren vandaag een mening over eindwerken en thesissen die kan tellen. Stellingen in de aard van Welke student heeft niet ooit de helft van zijn cursus op armen of dijen geschreven? Nodig ze niet uit, al degenen die aan de Sorbonne of in Tübingen de thesis van een hoger begaafde Franse of Duitse collega zijn gaan ophalen, om die nadien netjes vertaald als eigen werk in te dienen.

Ergens ga ik ervan uit dat dit ongefundeerde stoerdoenerij is. Taal die mij doet denken aan scenes waarin ik zelf als eerste kand. student figureerde. Bissers poneerden toen schouderophalend hoe eenvoudig de leerstof wel was, waarop ik begon te twijfelen aan mezelf omdat het zo moeilijk leek. Het klinkt als die kerels die luidkeels beweerden dat ze niet blokten – maar tegen de examens op magische wijze alles kenden.

Als begeleider van eindwerken en als ex-student hoop ik dat het niet waar is. Natuurlijk weet ik dat er thesissen geschreven worden in opdracht. Niet alleen J.P. Van Rossum schept ermee op. Ik ken uit eerste hand ook straffe anekdotes. Maar laat dat de uitzondering zijn, eerder dan de regel.

Het belang van eindwerken en thesissen voor een opleiding zal in de toekomst bovendien enkel nog toenemen. Opleidingen verschuiven vandaag wat van kennis naar competenties en eindverhandelingen zijn een belangrijk vehikel om die competenties aan te brengen. Ook in het kader van een meer onderzoeksgericht onderwijs, zijn thesissen logischerwijze belangrijk.

Daarom is het de moeite om onderwerpen als “omgaan met digitale bronnen” voor alle (?) studenten al van bij het begin van het curriculum een expliciete plaats te geven. Het verschil tussen refereren, citeren, parafraseren en plagiëren is trouwens niet alleen interessant voor studenten, las ik ergens, (onze) zelfgeschreven cursussen kunnen er ook hun voordeel mee doen…

Auteur: Gorik De Samblanx

Gorik De Samblanx is docent aan het De Nayer Instituut (Hogeschool W&K) en is er programmacoördinator voor het gemeenschappelijke stuk van de Bachelor Industriële Wetenschappen (Industrieel Ingenieur).

3 gedachten over “Eindverhandelingen”

  1. Kennis van auteursrechten en Creative Commons vind ik een must voor alle leerkrachten. Zeker ELO’s en het snel kunnen importeren van andermans werk daarbinnen, zullen die behoefte alleen maar vergroten. Anderzijds hoop ik dat het importeren daarvan ook een mind switch naar meer open inhoud en zelf delen van eigen werk met zich mee zal brengen.

    Wat die thesissen betreft, dacht ik dat we (op mijn school althans) aan het evolueren zijn naar een thesis-optie ipv plicht. In de meer praktijkgerichte richtingen kan ik mij daar zelfs iets bij voorstellen. In de andere gevallen ben ik er (vandaag) ook voorstander van om de thesis te behouden.

    Maar als je de evolutie bekijkt van hoe we omgaan met kennis, vraag ik me af of er geen nieuwe/alternatieve manieren gaan ontstaan om competenties te evalueren dan het schrijven van een thesis…

  2. Aha… nu zijn we er… Dankje Smetty.

    Ik ben idd voorstander van eindwerken ipv examens. We evolueren toch immers naar een “opzoekingsgerichte” maatschappij waar alle kennis vlug voorhanden is. Maar je moet die kennis kunnen verwerken en toepassen… zoals in een eindverhandeling.
    Dus moet je van kennisonderwijs evolueren naar “kunde”-onderwijs. En dan komen de competenties en evaluatie eraan.
    Hoe doe je het?

    Je voelt alle onderwijsactoren evolueren in deze richting.
    Bij ons (VDAB) worden steeds meer praktische eindproeven ingevoerd, simulaties, oefenbedrijven en ga zo maar door.
    “Profielbepalingen” worden steeds meer oefen- en praktijksessies om de kennis en vooral kunde (competenties) van kandidaat-cursisten in te schatten en zijn leertraject (op maat) samen te stellen.

    Screenings voor beroepscompetenties omvatten dus steevast “kunde”-toetsen ipv kennistoetsen. Certificering op basis van een praktijkopstelling in een attelier voor electriciteit bv.

    Keerzijde : je ziet zo de organisatorische en praktische problemen opduiken voor instructeurs/onderwijzers/leerkrachten. En een bladje papier met multiple-choice is nog altijd goedkoper dan een werkpost met alle gerief en materiaal.
    Maar laat dat een andere discussie zijn.

  3. @smetty: ik ben desondanks voorstander van een eindwerk als bekroning/afronding/toepassing van de opgebouwde kennis. Maar als ik naar onze studenten (Ind. Ing.) kijk, dan zijn de beste thesissen die die meer eindwerk zijn dan eindverhandeling. De grens tussen een eindwerk (met minimale schrijverij) en praktische stage is dan niet zo breed meer.

    Maar nu Europa de hoop voor hun economie leggen op onderzoek en ontwikkeling, zal een onderzoeksgerichte thesis aan universiteiten zeker belangrijk blijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.