ICT in de scholengemeenschappen

Maandag ll. had ik het genoegen samen met Stephen Hargreaves een sessie te mogen geven op de AAL-dag aan de Plantijnhogeschool in Antwerpen over ‘ICT en scholengemeenschappen’.
De belangstelling was behoorlijk, zo’n kleine twintig ICT-coördinatoren van overal ten lande waren op het appel. We hadden op voorhand voorbereidende lectuur ter beschikking gesteld op http://klascement.net/dirk met een * voor de must-read documenten. De idee dat de ICT-co’s de tijd zouden vinden om er een aantal van te lezen getuigde van mijn kant van een ongekend optimisme – maar ja, zo steek ik nu eenmaal in elkaar.
Je raadt het al, een zeldzame vogel gaf toe dat hij in zijn drukke bestaan, toch nog een en ander had gelezen… M.a.w. er stond mij niets meer en minder te doen dan zelf mijn ICT-verhaal van naaldje tot draadje uit de doeken te doen. Dat neemt uiteraard zijn tijd in beslag, en mijn collega Stephen, die ondertussen op een andere sessie een en ander te vertellen had, moest vanzelfsprekend ook zijn ding doen, toen hij later arriveerde – zodat de tijd die resteerde voor de uitwisseling van gedachten onder de deelnemers eigenlijk te beperkt bleef.
Alhoewel, uit hun verhaal moest ik afleiden dat zij voor 90 % technisch bezig waren, en hoopten op deze sessie inspiratie te vinden om het didactische luik in te vullen, dank zij onze inspirerende ideeën. Als er achteraf mensen waren die liever hadden doorgeboomd over hun eigen technische problemen, dan zaten ze op de verkeerde sessie, me dunkt. Er is al genoeg gezeurd over wat hier bij ons niet goed gaat, laten we er samen iets aan doen – zie, hier komt de positivo in mij weer om het hoekje kijken…

Je voelde aan dat de deelnemers vaak in weinig benijdenswaardige omstandigheden moesten werken om didactisch aan de bak te komen. Sommigen getuigden van directies die ICT-co’s ‘gedogen’, omdat zij daar nu eenmaal waren, of omdat er toch wat financieel voordeel van te plukken was, of omdat de doorlichting op hun dak zak, maar kennelijk hadden die directies andere prioriteiten. Je zou je afvragen of die deelnemers achteraf aan hun directeur durven zeggen dat zij over dit onderwerp een sessie hebben gevolgd!

OK, toegegeven, Stephen en ikzelf zitten in een comfortabele positie: beiden bezig met het pedagogische en didactische luik van ICT op het niveau van de scholengemeenschap. Hij, in Antwerpen, ik in het verre West-Vlaanderen, in een stad met welgeteld één torengebouw (ik onthou me van verdere commentaar). Eén geruststelling: ons kantoor van het ICT bevindt zich naast deze omgebouwde TV-antenne, in het vroegere priesterkwartier – moge dit een positieve referentie zijn. Ik wil maar zeggen: eigenlijk konden we dezelfde filosofie uitdragen: om echt didactisch en pedagogisch te werken, moet je ‘nee’ durven zeggen aan het technische luik van ICT in de school en de scholengemeenschap. En of je nu in een grote of kleine scholengemeenschap werkt, in een onooglijk dorpje of in een wereldstad – weliswaar met zoveel op zichzelf gerichte ikkers – de ICT’er die louter didactisch-pedagogisch bezig is op het niveau van de scholengemeenschap, is nog op de vingers van twee handen te tellen, vrees ik.
Uit de getuigenissen van collega’s kwam me nog een fundamenteler vraag aanwaaien: welke scholengemeenschappen ‘draaien’ écht? We zijn nu pas gestart met de tweede generatie, maar waar functioneren ze, zoals beschreven in de beleidsnota van het departement van onderwijs? Als in de scholen de funcie van ICT-co nog altijd er een is van netwerkbeheerder, elektronische klusjesman-vrouw, dan staan we nog ver van het pedagogisch invullen van deze functie.
Directies moeten dus de noodzaak inzien dat een goeddraaiend computernetwerk slechts een eerste stap is naar didactisch werken. Leerkrachten-ICT-co’s zouden in eerste instantie moeten bezig zijn met onderwijzen, niet met draden trekken, en fiches koppelen – tenzij zij technisch opgeleid zijn, vanuit de privé, bij voorbeeld. Maar wie effectief gekozen heeft voor onderwijs, moet toch wel gefrustreerd raken als hij/zij als de technicien van het jaar wordt uitgeroepen! (Nu vrees ik de banvloek van veel ICT-coördinatoren, waarin hun taakomschrijving tot die zaken beperkt is…) Maar in gods- of wiens naam ook: wat heeft dit te maken met onderwijs?
In mijn job (ICT-co van een scholengemeenschap én gedetacheerde voor KlasCement) ben ik 24 uur op 24 bezig met onderwijs – jawel, ik droom er ook over – dit is een luxe, in vergelijking met wat zoveel ICT-collega’s doen en zouden willen doen. Nochtans doe ik niks anders dan wat ik al meer dan dertig jaar gedaan heb: opvoeding en onderwijs. Kan ik een computer starten, een printer aansluiten, een webcam installeren…? Jawel, maar als het me teveel tijd vraagt, dan zoek ik iemand die me met plezier kan helpen.
Scholen waren maar al te blij dat ze een beroep konden doen op de nerds en de computerfreaks die zich ongetwijfeld onder hun personeel bevonden. Laat het netwerk eerst goed draaien, en dan zoeken we wel iemand die het op een pedagogische manier kan aanwenden. Maar uren daarvoor vrijstellen… dat ligt ook alweer wat moeilijk, weet je, want er zijn de leerkrachten leefsleutels, en leerlingenbegeleiding, … dus is het pakket uren opgebruikt. Is het niet vreemd dat didactiek blijkbaar zo onbelangrijk wordt beschouwd, op een school, nota bene?
Ik weet niet of ik het gevoel vertolkt heb van de deelnemers van onze sessie. Wat ik wel weet is dat de deelnemers met een klein hartje naar hun directie zullen stappen met heel wat verzuchtingen, maar met de wetenschap dat beleid direct gekoppeld is aan money, momey. Allemaal zeer bemoedigend, fantastische vooruitzichten, eigenlijk gaan we volledig akkoord – maar de portemonnaie is leeg, weet je wel, die zware stookolierekening… maar misschien volgend jaar, als het een milde winter wordt!
En zo wordt een sessie als deze een bron van ongenoegen en frustratie – eerder dan van inspiratie en blijdschap voor een mooie toekomst van ICT in het onderwijs.

Auteur: Dirk Rommens

(Moen, 19 januari 1949) Tot 2004 leraar Nederlands-Engels aan het Spes Nostra Instituut in Kuurne. Vanaf 1 september 2004: Halftijdse detachering Departement Onderwijs voor KlasCement. Halftijds ICT-coördinator (didactiek) Scholengemeenschap O.L.V. Groeninge. Website: http://www.dirk-rommens.be Blogs en artikels in COS, VONK, KlasCement.

Eén gedachte over “ICT in de scholengemeenschappen”

  1. hoi ik vind het wel heel erg interessant.wil er graag over weten want ik wil zelf heel graag deze opleiding volgen maar dan wel in luik want ik woon namlijk in maastrixht mijn nummer is 0619001863

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.