Het gebruik van internet als bron
Het schooljaar loopt langzaam op zijn laatste benen en voor sommige van onze studenten betekent dat het einde van hun opleiding tot leraar. Elk van onze laatstejaars rondt de opleiding af met een eindwerk over een onderwerp naar keuze.
Ik heb als “lezer” twee van deze eindwerken onder mijn vleugels gestopt gekregen en wat me opviel bij het doornemen van de bibliografie is dat het wereldwijde web een steeds prominenter plaats inneemt bij de gebruikte bronnen.
Een zeer interessant gegeven, vind ik dat, aangezien internet m.i. een delicate bron van informatie is. Zelf ervaar ik het vaak als een probleem bij het verzamelen van informatie via het net: wat is betrouwbaar en wat niet?
De identiteit van personen op het www is niet altijd even duidelijk. Als ik dat zou willen, kan ik een professioneel ogende site maken, mezelf voorstellen als Prof. Dr. Huppeldepup en vervolgens de grootste onzin of onwaarheden verkondigen.
Bovendien spreken verschillende sites elkaar vaak tegen. Hoe kom je er achter dat de informatie die op een site gepresenteerd wordt klopt? Hoe betrouwbaar en volledig is de informatie die je krijgt voorgeschoteld? Is de informatie nog actueel, of is deze inmiddels sterk verouderd?
Allemaal vragen die moeilijk eenduidig te beantwoorden zijn. Er is dus behoefte aan een lijst van objectieve beoordelingscriteria, waarop lezers/informatievergaarders op het internet zich kunnen baseren bij de beoordelingen van hun bronnen.
Ik ging op zoek naar informatie (inderdaad ja, op het internet) en vond volgende interessante websites over het evalueren van internetbronnen.
1. CARS Checklist opgesteld door Prof. Robert Harris van de Universiteit van Californië
2. Richtlijnen uit het boek “Digitale Didactiek” (Valère Awouters en Jan Schuer).
3. Internet als informatiebron, door het Limburgs Universitair centrum.
Ik stelde de vraag over bronnenbehandeling ook aan de studenten op de verdediging van hun eindwerk en zij beschouwen het “gedrukte werk” nog steeds als de basis. De gevonden informatie op het net werd door hen in de mate van het mogelijke getoetst aan klassieke boeken over hetzelfde onderwerp. Indien er geen referentie gevonden werd in boeken, dan werd de informatie als onbetrouwbaar beschouwd. De vraag die dan in mij opkomt is: waarom het internet nog gebruiken? Als je toch alle informatie toetst aan klassieke literatuur, waarom zou je dan nog de moeite doen om op het net te gaan zoeken? Een bedenking die enkel valabel is gesteld dat de studenten volledig eerlijk op de vraag geantwoord hebben, natuurlijk. Wat ik durf te betwijfelen.
