Het gebruik van internet als bron

Het schooljaar loopt langzaam op zijn laatste benen en voor sommige van onze studenten betekent dat het einde van hun opleiding tot leraar. Elk van onze laatstejaars rondt de opleiding af met een eindwerk over een onderwerp naar keuze.
Ik heb als “lezer” twee van deze eindwerken onder mijn vleugels gestopt gekregen en wat me opviel bij het doornemen van de bibliografie is dat het wereldwijde web een steeds prominenter plaats inneemt bij de gebruikte bronnen.
Een zeer interessant gegeven, vind ik dat, aangezien internet m.i. een delicate bron van informatie is. Zelf ervaar ik het vaak als een probleem bij het verzamelen van informatie via het net: wat is betrouwbaar en wat niet?
De identiteit van personen op het www is niet altijd even duidelijk. Als ik dat zou willen, kan ik een professioneel ogende site maken, mezelf voorstellen als Prof. Dr. Huppeldepup en vervolgens de grootste onzin of onwaarheden verkondigen.

Bovendien spreken verschillende sites elkaar vaak tegen. Hoe kom je er achter dat de informatie die op een site gepresenteerd wordt klopt? Hoe betrouwbaar en volledig is de informatie die je krijgt voorgeschoteld? Is de informatie nog actueel, of is deze inmiddels sterk verouderd?
Allemaal vragen die moeilijk eenduidig te beantwoorden zijn. Er is dus behoefte aan een lijst van objectieve beoordelingscriteria, waarop lezers/informatievergaarders op het internet zich kunnen baseren bij de beoordelingen van hun bronnen.

Ik ging op zoek naar informatie (inderdaad ja, op het internet) en vond volgende interessante websites over het evalueren van internetbronnen.

1. CARS Checklist opgesteld door Prof. Robert Harris van de Universiteit van Californië
2. Richtlijnen uit het boek “Digitale Didactiek” (Valère Awouters en Jan Schuer).
3. Internet als informatiebron, door het Limburgs Universitair centrum.

Ik stelde de vraag over bronnenbehandeling ook aan de studenten op de verdediging van hun eindwerk en zij beschouwen het “gedrukte werk” nog steeds als de basis. De gevonden informatie op het net werd door hen in de mate van het mogelijke getoetst aan klassieke boeken over hetzelfde onderwerp. Indien er geen referentie gevonden werd in boeken, dan werd de informatie als onbetrouwbaar beschouwd. De vraag die dan in mij opkomt is: waarom het internet nog gebruiken? Als je toch alle informatie toetst aan klassieke literatuur, waarom zou je dan nog de moeite doen om op het net te gaan zoeken? Een bedenking die enkel valabel is gesteld dat de studenten volledig eerlijk op de vraag geantwoord hebben, natuurlijk. Wat ik durf te betwijfelen.

4 gedachten over “Het gebruik van internet als bron”

  1. Dat is volgens mij nu net het punt van “het nieuwe leren”: het gaat er niet meer om de kennis uit dit boek in je hoofd te kunnen steken, maar wel welke kennis in mijn situatie nu relevant en welke bronnen kunnen mij het best en betrouwbaarst advies geven. Daar komt het in onze maatschappij nu op aan!

    Nog een opmerking: als je eens zou weten welke grandioze fouten in boeken voor waar aangenomen worden omdat één of andere prof dat op papier geschreven heeft… Het idee dat proffen het altijd over alles beter weten dan niet-proffen is volgens mij ook niet meer van deze tijd. of toch?

  2. Het ging niet over het feit of proffen alles beter weten, dacht ik. De eindwerken die ik hadden “Brazilië” en “bacteriën” als onderwerpen. Er werden in het theoretisch gedeelte een hele hoop feiten aangehaald (types bacteriële schimmels, bevolkingscijfers van Brazilië) en ik denk dan een betrouwbare bron belangrijk is. En ik vertrouw in dat opzicht nog steeds liever op iemand van wie ik zeker weet dat ie er veel van af weet, op wetenschappelijk vlak. Wat ik vooral bedoelde was dat je op het www eigenlijk niet weet wie er achter een website zit. Terwijl dat bij een boek wel duidelijk is.

  3. Ivm informatievaardigheden kreeg ik van Liesbet Eeckhout volgende link doorgestuurd: http://www.khk.be/hikmed/Infovrdg.html
    Liesbet schreef ook al over een onderwijs innovatieproject dat ze indienden (bij associatie KULeuven) over informatievaardigheden: ze stelt (als bibliothecaris) vast dat cursussen informatievaardigheden wel bijgewoond maar niet gebruikt worden. Bedoeling van het project is het aanmaken van kleine leerpakketjes (“learning objects” wat dat ook moge betekenen voor de lezer) die door docenten flexibel aan bestaande eigen vakken toegevoegd worden… Looks promising!

  4. In de informatie-architectuur voor het web heb je vaak te maken met de opdeling ‘known item searching’ en ‘unknown item searching’.

    Kan het zijn dat het internet zich meer leent tot dat ‘unknown item searching’ (of ‘browsing’), terwijl boeken en papieren bibliotheken zich meer lenen tot ‘known item searching’ ?

    Dat studenten nog niet exact weten wat ze zoeken, en daar serendipity-gewijs op uit komen op het internet – en daarna, gewapende met de kennis van wàt ze moeten zoeken, bevestiging vragen op papier ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.