Learning Objects – In Memoriam?

Deze week is in de edublog-wereld nogal wat ophef ontstaan over een post van een Finse collega, die het concept ‘Learning Object’ ten grave wil dragen omdat het om een erg betekenisloos concept zou gaan, een lege doos.
Volgens velen in deze discussie heeft de term ‘leerobject’ geen enkele toegevoegde waarde, omdat je elk voorwerp, elke plaats of elke gebeurtenis als een leerobject kan beschouwen. Als je de context weglaat, heeft een leerobject volgens hen weinig waarde, en er is wel wat te zeggen voor dat standpunt, vind ik.
Iemand zegt (met een leuke verwijzing naar een vroegere verkiezingscampagne van Bill Clinton): “It’s the content, stupid”, maar gaat het eigenlijk wel om de ‘content’, of de leerinhoud? Mijn beperkte ervaring als e-coach in het Elise-project heeft mij ervan overtuigd dat het gaat om de ‘leeractiviteiten’ die je opzet/opbouwt rondom ‘leerinhouden’ die het belangrijkste is, m.a.w. “It’s the learning activity, stupid”.

Auteur: Steven

Germanist en Doctor in de beleidsinformatica Sinds april 2007 Universitair Docent bij het Onderwijstechnologisch Expertisecentrum OTEC aan de Open Universiteit Nederland in Heerlen. Voordien senior researcher bij AVNet aan de KULeuven . Werkte daar als onderzoeksverantwoordelijke met enkele internationale projecten rond e-leren, als e-coach en coördinator binnen de EliseLeren vorming 'E-leren voor docenten hoger en volwassenenonderwijs'. In 2003-2004 was hij verbonden aan de afdeling nascholing en voortgezette lerarenopleidingen van de Katholieke Hogeschool Limburg. Is actief binnen het vrije methodeonderwijs in Vlaanderen, onder andere als voorzitter van 't Schommelbootje. Onderhoudt in zijn vrije tijd ook een persoonlijke weblog, een lijst met links, en een fotoalbum

Eén gedachte over “Learning Objects – In Memoriam?”

  1. Ik ga volmondig akkoord, Steven… Een goeie lesgever of een goeie opleiding heeft niets te maken met het gebruikte handboek of met de gebruikte transparanten, wel met de manier van lesgeven, examineren, interageren, toevoegen van groepswerk/taken/huiswerk/forumdiscussies… maar vooral van de passie en het enthousiasme van de lesgever.

    Men is toch wel erg teruggekomen van het typische eind-twintigse-eeuwse “Content is King!”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.