Via Wilfried Rubens’weblog dit leuke stukje gevonden van de hand van Stephen Downes over drie principes die succesvol van onsuccesvol e-leren onderscheiden.
- Interactie – het gaat hierbij vooral om interactie met de leerstof, en minder met andere lerenden. Dit is wat moeilijk te slikken voor aanhangers van sociaal constructivisme, maar er zit wel wat in zijn argumentatie.
- Gebruiksvriendelijkheid: ‘consistency’ & ‘simplicity’ – Deze twee aspecten van gebruiksvriendelijkheid zijn inderdaad al langer algemeen aanvaard in de wereld van de mens-machine interactie. ‘Consistency’ geeft aan dat je doorheen je e-leermateriaal best een gelijke interface en een gelijke structuur hanteert, waardoor je materiaal en de interactie ermee voorspelbaarder wordt. ‘Simplicity’ verwijst dan weer naar de nood om je materiaal zo simpel mogelijk te maken, zonder al teveel toeters en bellen.
- Relevantie – Zoals Wilfried Rubens in zijn commentaar aangeeft, is het begrip relevantie het moeilijkste te plaatsen en te definieren. Relevantie is immers afhankelijk van de plaats en de context van, en de toegang tot het e-leermateriaal. Het idee van anytime anywhere learning is iets wat Rubens niet zo genegen is, en wat inderdaad een natte droom van heel wat commerciele leveranciers lijkt te zijn.
Downes baseert zich hierbij op zijn ervaring met websites in het algemeen, en trekt een parallel met e-leren. Het zijn een aantal principes waarvan hij vindt dat ze belangrijker zijn voor succesvol e-leren dan pedagogische principes zoals ondersteuning, leerdoelen, leereffecten, e.d.
Het is een interessante bijdrage van een man die al jaren het landschap van e-leren van zuurstof blijft voorzien, ook al hoef je het niet eens te zijn met alles wat hij schrijft. Toch de moeite van het lezen waard.
Recente Comments