Visie? (deel 1.)

Waarom is het zo belangrijk dat onderwijsinstellingen zich bewust worden van hun visie op e-leren? Weinig woorden die zoveel ‘lucht’ lijken te bevatten dan een ‘visie’… ‘Visie’ heeft als synoniemen ‘opvatting’, ‘standpunt’, of ‘oordeel’. En vaak zijn visieteksten ook precies dat: een opvatting die bij een papieren belofte blijft.

Het Engelse woord vision spreekt echter meer tot de verbeelding… dit insinueert ‘idee’, ‘revelatie’, of zelfs ‘droom’.

Een instelling (of de overheid!) moet de durf hebben te dromen… dromen over wat zou mogelijk zijn, welke dingen kunnen waargemaakt worden mits de juiste randvoorwaarden. De Nederlandse “Stichting ICT op school” publiceerde een tekst waarin het kant-en-klare recept staat voor een succesvolle e-leerimplementatie in je instelling… De navorming van docenten moet op niveau zijn, er moet voldoende hardware aanwezig zijn (PC-Kadee!), voldoende software (leeromgevingen, blogs, wikis…), maar ook leadership, netwerking (samenwerking), en een visie op waar je naartoe wil en hoe je daar wil geraken. Visie!

Het Engelse Departement voor Onderwijs (Department for Education and Skills) publiceerde zijn visietekst voor de volgende vijf jaar. De tekst – Harnessing Technologie – lijkt soms een beetje een naief opschrijven van ‘welke verregaande en futuristische doelstellingen kunnen we bij elkaar brengen?’… Toch sluimert tussen de regels een enorme droom om technologie zinvol in te zetten:

Alle lerenden een eigen persoonlijke portfolio meegeven waarin ze levenslang hun vaardigheden trainen, hun ervaringen bijhouden, en die ze over instellingsgrenzen heen meenemen. Een droom van samenwerking tussen instellingen en opleidingen, bruggen tussen scholen en leeftijden… Dromen over educatieve simulaties en spelen, over samenwerkend leren tussen docenten en hun groep studenten, over ICT gebruiken om zorg te dragen dat de zwaksten onder de leerlingen op de beste manier begeleid worden, en op hun eigen tempo, maat, en in de best mogelijke leeromgeving naar school kunnen gaan.

In de visietekst worden – heel opvallend overigens – duidelijke doelstellingen voorop gezet, en wordt al een eerste aanzet gegeven tot effectieve acties en projecten die opgestart worden. De rode lijn is het strategisch inzetten van Informatie en Communicatie Technologieën… niet langer aanmodderen, experimenteren, prullen, maar wel naar een effectieve meerwaarde in een aantal vastgelegde (maar ambitieuze) projecten:

An integrated online information service for all citizens;
Integrated online learning and personal support for children and learners;
A collaborative approach to personalised learning activities;
A good quality ICT training and support package for practitioners;
A leadership and development package for organisational capability in ICT;
A common digital infrastructure to support transformation and reform.

Dit plan lijkt inderdaad ambitieus, verregaand en onbetaalbaar, maar in de visietekst slagen ze er wel in concrete doelstellingen voorop te stellen, en bovendien aan te geven hoe men er gaat geraken.

George Bernard Shaw schreef: You see things; and you say “Why?” But I dream things that never were; and I say “Why not?”

Auteur: Maarten Cannaerts

Doctor in de wetenschappen - natuurkunde, maar sinds 2001 vooral geïnteresseerd in nieuwe technologieën, onderwijsvernieuwing en (liever nog) de combinatie van beiden. Sinds november 2008 kennismanager bij kBC in Leuven. Bezig met allerlei vormen van informeel en nonformeel leren, beheer en validering van kennis... Tot november 2008 ICT coördinator op het De Nayer instituut en adjunct van de directeur bij het project Strategisch Onderwijs- en Vormingsbeleid (Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap). Tot 2007 Projectcoördinator voor "CVO Online" , waar de Centra voor Volwassenenonderwijs in Vlaanderen toegang kunnen krijgen tot de digitale leeromgeving van BIS Online. Tot 2007 E-coach bij de online navormingscursus rond e-leren ('Elise' - E-learning for in-service teacher training). Elise is een online navormingsinitiatief voor docenten hoger onderwijs, en loopt (momenteel) binnen het Vliebergh-Senciecentrum van de K.U.Leuven, de Associatie Universiteit Brussel, en de Karel de Grote hogeschool. Tot december 2008 Associate Lecturer bij The Open University (voor het vak "H804 - implementing online, open and distance learning"). Geïnteresseerd in digitale fotografie, (online) sociale netwerken, kennisbeheer, levenslang leren en alles wat met "internet" te maken heeft. Zijn internetarchief is op FURL terug te vinden, zijn gepubliceerde lezingen op slideshare, en zijn professionele pagina op linkedin.

3 gedachten over “Visie? (deel 1.)”

  1. De inspectie schermt ook graag met die woord “visie”, maar voordat een school een visie kan opbouwen moeten de leerkrachten ook klaar zijn om ict te integreren in hun lessen. Als de directie samen met de ict-coördinator een doelstelling bepaalt en deze wordt dan later door de leerkrachten niet onderbouwd of door de inrichtende macht niet ondersteund, dan komt er niets van.
    Een van de belangrijkste punten is weldegelijk netwerking, vandaar dat wij als leden van vzw dIdaCTo proberen dit platform van kennis en samenwerking uit te bouwen in Vlaanderen om mekaar te steunen en helpen, want daar is een enorme behoefte aan. Niet alleen moeten we af van het “ieder op zijn eigen eilandje”-gevoel, maar zeker ook van het feit dat momenteel iedereen alles zelf moet uitzoeken binnen zijn eigen grenzen. Wij proberen niet alleen de dialoog tussen mensen die met ict begaan zijn onderling, maar ook het contact met het kabinet te onderhouden om onze standpunten duidelijk te maken.

    Voor meer informatie over onze vereniging: http://www.didacto.be

  2. Zie mijn voorgaande tekst hierover. Visie is iets dat moet groeien van binnen uit. Met ons huidige onderwijssysteem kan er geen Visie zijn. Waarom, de geldkranen worden toegedraaid, leerkrachten op de straat gezet. PC Kadee projecten afgeblazen. Visie is niet 1 of 2 jaar, maar verder te durven kijken, 10, 20 jaar vooruit. Ik ben blij dat ik tot een groep leerkrachten behoor die wel een Visie op lange termijn uitbouwen, niet alleen hier in België maar door gans Europa, gans de wereld.

    An integrated online information service for all citizens;
    Integrated online learning and personal support for children and learners;
    A collaborative approach to personalised learning activities;
    A good quality ICT training and support package for practitioners;
    A leadership and development package for organisational capability in ICT;
    A common digital infrastructure to support transformation and reform.

    Wij hebben dit alles reeds uitgevoerd met een paar duizend leerkrachten over gans de wereld. Wij hebben alles opengezet voor anderen om zich bij ons aan te sluiten, zonder enige verplichting, of wel ééntje: al je lesmateriaal delen met anderen.
    Zoals in Luxemburg waar elke leerkracht zijn laptop krijgt van de regering, maar al zijn lessen online moet plaatsen. Eén grote database van lessen.
    Waarom kan België dat niet? Is de wil er niet? of hebben ze geen VISIE?
    Op 24 April ll. hebben Belgische leerkrachten van Vlaanderen en Walloniën een ATI dag gehouden, 2 culturen, 2 talen, en alles werkte perfect.
    Maar natuurlijk niemand van het kabinet gezien, ze hebben allen wel een uitnodiging gehad hoor. Maar onderwijs en VISIE gaat bij hen niet samen.
    Zolang we deze mensen in onze regering hebben zal het niet beter gaan. Leerkrachten werken zich het hart uit hun lijf, maar voor wie of wat, waar blijft de erkenning??? Waar blijft HUN VISIE???
    Heb je vragen over ons netwerk of wil je meewerken, geef me dan maar een seintje.
    ” I had a dream that someday all teacher are working together to create a new world, that students that we teach will rule the world in the right way.
    I world with VISION a world with Peace for all mankind”

    Dat is mijn droom en elke dag komen we een beetje dichter.

  3. Euhm… ‘peace for mankind’ : ik stem alvast voor 😉

    Ivm ‘verandering komt van binnenuit en kan dus niet met een “visie” opgelegd worden’: ik ga toch niet helemaal onvoorwaardelijk akkoord hoor… Enerzijds moet je vanuit het beleid (directie/ overheid/ ) uiteraard zorgen dat je geen futuristische dingen wil die niet gedragen worden door het werkveld.

    Docenten zijn niet tegen verandering, ze zijn wel tegen veranderd worden.

    Maar de eigenlijke ‘visie’, waar je als instelling naartoe wil, en daaraan gekoppeld hoe je daar wil geraken, moet volgens mij toch wel ergens van bovenaf komen (gebaseerd op wat leeft in je instelling) maar vooral gefaciliteerd worden.

    Enkele docenten experimenteren steeds uit interesse/ motivatie/ omdat het ‘hen gewoon ligt’… Dit uitbreiden naar het hele personeel op een gestructureerde manier, kan alleen indien vanuit beleid stimuli komen.
    Dit kan erg onschuldig zijn ook, hoor: bvb zorgen dat docenten een goed forum vinden om elkaar te informeren, of zorgen dat er een gezonde sfeer van overleg en communicatie is… Ik bedoel hiermee niet dat ‘gedicteerd’ wordt.
    Maar gewoon wachten tot er iets groeit vanuit de groep, is een utopie vrees ik.

    Wellicht ligt de waarheid in het midden (zoals altijd 🙂

    [Ik neem graag als voorbeeld een fictieve hogeschool die een visie formuleerde gebaseerd op de verwachtingen/dromen/wensen/percepties van het personeel, en waar dus nu in de visietekst iets staat a la ‘we zijn goed bezig en doen zo verder.’ -> niet echt een lange termijn ‘I have a dream’ visietekst … ]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.