Leerkracht in opleiding

De mensen van mijn klas beschouwen mij als een grappige, lieve en spontane meid. Iemand met persoonlijkheid… hmm. Maar ze vinden ook dat ik mezelf te vaak onderschat en dat ik heel kritisch ben.

We kennen elkaar ondertussen een drietal maanden en ontmoeten elkaar één keer per week. Afhankelijk van de les (en dus van de opkomst) telt onze groep ongeveer vijftig studenten. Jaja, ik mag mezelf weer “een student” noemen…
Hoewel ik nooit erg graag naar school ben gegaan (noch in het secundair, noch in het hoger onderwijs), besloot ik in het begin van dit jaar toch weer op de banken te gaan zitten. Ik zou namelijk graag het Getuigschrift Pedagogische Bekwaamheid (GPB) in mijn zak hebben. Duur van de opleiding: anderhalf jaar. Gemiddelde leeftijd in de groep? Ik schat 25 à 26 jaar. Allemaal gedreven mensen (bleek al uit de competitiedrang na de eerste les!), maar wat had je ook verwacht? We kiezen er zélf voor en zijn vastberaden om onze doelstellingen te bereiken (dixit onze “didactische vader” in het vak Algemene Didactiek). En dit moet je je dus ook, als goede leerkracht, voor de aanvang van elke les telkens opnieuw afvragen : “Wat zijn mijn doelstellingen en hoe ga ik die bereiken?”

De eerste schooldag heb ik mijn oren gespitst. Na een korte inleiding van de directeur van de school en na enkele formaliteiten, kon ik het niet nalaten om mijn medeleerlingen te bestoken met mijn meest prangende vraag: “Wat is jouw motivatie nu eigelijk? Waarom ben jij hier?” De meesten wonden er geen doekjes om. Omdat je in het onderwijs veel vakantie hebt en om vast benoemd te worden, zodat je meer verdient, waren steevast de antwoorden. Maar ondertussen heb ik ook begrepen dat het wel wat dieper gaat dan dit. Deze leerkrachten in spe geloven echt dat leerkracht zijn een mooi en goed beroep is, met die meerwaarde, waar zij voldoening in kunnen vinden. Het is vooral iets wat zij graag zullen doen, dat lesgeven. Meer dan de helft van hen staat nu reeds in het onderwijs en willen er dus blijkbaar graag blijven…

4 gedachten over “Leerkracht in opleiding”

  1. Maar waarom “ik” les wil geven is het volgende.
    Ik ben technisch leerkracht en heb ook jaren in een bedrijf gewerkt. Volg nog steeds verschillende bijscholingen en geef ook vele bijscholingen.
    Ik werk ongeveer 80 uren per week, ook ’s nachts om projecten en lessen te maken voor mijn leerlingen.
    Ik laat mijn studenten zelfs tot 22.00 emailen en probeer hun vragen op te lossen.
    Ik zit in het Pedagogische college van de school
    Ik ben coördinator voor verschillende projecten in de school en daarbuiten.
    Ik geef opleidingen aan mijn collega leerkrachten op woensdag namiddag.
    ik ben verantwoordelijke voor ongeveer een paar honderd leerkrachten in Europa
    Ik koop mijn eigen computer en mijn eigen software,
    en wil gewoon alles wat ik weet aan studenten doorgeven.
    Leerkracht zijn is een roeping voor mij, zo iets als missionaris in vroeger tijden.
    Zonder vuur en bezieling gaat het niet, elke dag met 110% voor je klas staan.
    Leerlingen aanhoren met hun kleine en grote problemen.
    Leerlingen een VISIE proberen mee te geven voor morgen.
    Praten met ouders over hun kinderen, bijsturen van problemen.
    De vele klassenraden bijwonen.
    Je lesvoorbereidingen maken, jaarplannen en vorderingsplannen maken, praten met je directie.
    Sportdagen meedoen, reizen begeleiden, mee naar de filmzaal en weekendongevallen.
    Dat is de job van een leerkracht.
    Ik ben er verslaafd aan en zou niets anders willen doen.
    Maar vergeet ook je familie niet, je man, vrouw, kinderen want die hebben ook recht op je tijd.
    Dus daar moet ik ook tijd voor vrijmaken.
    Leerkracht en huisvader, meer dan een full time job.

  2. Allemaal bewonderenswaardig Lucas, maar toch zou ons onderwijs gebaat zijn als er:

    1) meer mensen uit de privé in het onderwijs zouden kunnen stappen
    2) meer onderwijsmensen (een tijdje) naar de privé zouden kunnen overstappen

    Het onderwijs zou een stuk rijker kunnen worden als:

    1) ervaring buiten het onderwijs zou meetellen, en dit voor alle onderwijstypes en dus niet zoals dat vandaag gebeurt in een paar uitzonderlijke gevallen.
    2) ons onderwijs niet zo gefocust zou zijn op de instroom van twintigers. Voor een veertiger zal het vast niet leuk zijn om hetzelfde te verdienen als iemand van 22. Dat je pedagogisch niet dezelfde ervaring kan voorleggen, dat is waar. Maar een ruime blik en ervaring uit de bedrijfswereld, dat is OOK ervaring.
    3) iedereen zou openstaan voor mensen die buiten het onderwijs nog actief zijn. Ook dat kan een voordeel zijn voor alle partijen: leerlingen, school en collega’s.

    Het onderwijs leeft voor een stuk op vrijwilligerswerk van haar personeel. Ook leerkrachten die daar niet willen in meedraaien kunnen goede en gemotiveerde leerkrachten zijn of worden.

  3. 1.Wij als leerkrachten, technische, kunnen zonder problemen overwippen naar de privé. voor max 6 jaar, dus verlof zonder wedde.
    Bij ons telt bedrijfservaring mee in de wedde berekeningen.
    Ik vind het ook spijtig dat er leerkrachten (technische, GPB) zomaar recht van school beginnen in het onderwijs. De bedrijfswereld is een prachtige ervaring die je kan doorgeven aan je leerlingen.
    Maar je moet wel om de drie jaar een paar maanden terug in de privé stappen om je bij te scholen.

    2.Dat is ook niet hoor. Een veertiger heeft meer weddeancieninteit en een twintiger. Oudere leerkrachten zouden jongeren zeer goed kunnen bijstaan in hun vakgebied (Mentor).
    Ligt eraan welke ervaring uit het bedrijf natuurlijk, of dat je het kan gebruiken in je lessen.

    3. Dat is ook zo, alle technische scholen werken samen met bedrijven GIP, Stages enz.
    Het is een spijtige zaak dat de meeste ASO scholen dit nog steeds niet inzien en hun eigen weg blijven gaan,
    met een grote blinddoek voor de werkelijkheid.

    Maar waar ik niet mee akkoord ga is je laatste uitspraak!

    Je KAN GEEN GOEDE en GEMOTIVEERDE leerkracht zijn als je niet wil meewerken in je school. We moeten samen school maken ook als die uren niet tot je lessenpakket behoren!!!!!

  4. Hallo,
    Ik ben een veertiger met reeds 20 jaar ervaring in metaalbewerking(verspaning-technisch hoogstaande machines). Sinds 4 jaar werk ik als begeleider/machineprogrammeur met gehandicapte medewerkers. Ik heb voor mezelf ontdekt dat ik het facet “begeleiden, kennis bijbrengen en de mensen simpelweg bijstaan in materie die verder reikt dan het bedrijf” voor mezelf van zeer groot belang is, waar ik zeer veel voldoening uithaal.

    Daarom overweeg ik de overstap naar het onderwijs, kan ik reeds aan de slag vooraleer ik de gpb volg en dan deze opstart?

    Hoe begin ik te solliciteren, loopt men gewoon de technische scholen af?
    beste groeten, en alvast bedankt voor mogelijke reacties,
    M.Huvaere

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.