Hoe een vraag een idee werd
Ik geef dit jaar, als onderdeel van mijn onderwijsopdracht, een reeks navormingen aan mijn collega’s. Het departementshoofd had mij voorspeld dat het een plezante ervaring zou zijn, en voorlopig kan ik dat alleen maar bevestigen. Het leverde mij zelfs een kleine opdracht op waar ik ontzettend naar uitkijk. En dat kwam zo:
Een collega nam na de start-up van een andere blog, die veel persaandacht heeft gekregen, contact met mij op. Zijn studenten maken elk jaar werkjes die passen binnen het onderwerp van die weblog (Gent en de regio). Hij vroeg zich af, of en hoe die werkjes daarin zouden kunnen passen.
Als lector aardrijkskunde heeft hij elk jaar studenten die een werkje maken over een aspect uit de regio. Jaar na jaar levert dat mooie werkjes op. Maar wat gebeurt er met die hersenspinsels? Niets eigenlijk. Als je er over nadenkt is het jammer hoeveel onderzoeken en bijdragen, door studenten geschreven, één keer gelezen worden, om nadien stof te vatten in de kelder van de bibliotheek.
Ik was zelf apetrots toen iemand mij op een dag belde met de vraag of ze uit mijn thesis mochten citeren. Had ik het werk blijkbaar toch niet voor niets geschreven. Maar soit.
We kwamen snel tot de conclusie dat de werkjes niet echt binnen het concept van een weblog pastten,. Een werk over bijvoorbeeld de Gentse haven is veel te uitgebreid om in één post van een weblog te proppen. Ook opsplitsen heeft weinig zin, want dan geraak je het totaalbeeld kwijt.
Het bracht mij op het idee om hiervoor een Wiki voor te stellen. Voor wie hiermee niet vertrouwd is, zie het maar als een website die zich gedraagt als een woordenboek. De website staat vol met woorden (en elke woord vertegenwoordigt een pagina binnen een website), die allemaal naar elkaar kunnen verwijzen. De studenten zullen jaar na jaar woorden toevoegen, oude aanpassen en nieuwe links tussen woorden leggen.
Met een dergelijke Wiki kunnen verschillende generaties studenten werken aan kennisopbouw over éénzelfde onderwerp. Als ex-student gaat jouw bijdrage dus ook niet verloren, wat motiverend kan werken. De huidige generatie studenten leert verder bouwen op bestaande kennis, kan deze verder uitdiepen of nieuwe inzichten toevoegen. Het open karakter van een Wiki (iedereen die jij toelaat kan meedoen) laat ook toe dat meerdere onderwijsinstellingen, ex-studenten of zelfs volledige buitenstaanders hieraan mee kunnen werken. Het resultaat zou een mooie kennisverzameling kunnen zijn.
Het leuke is dat ik het idee mag uitwerken. Ik ben erg enthousiast hierover en hoop dat de volgende stap het opzetten van het project gaat worden.